Felsefe

Assos Antik Kenti'nin önemli olmasının bazı nedenleri: Tarihi ve Kültürel Değer: Assos, M.Ö. 7. yüzyılda kurulmuş olup, tarih boyunca Lidya, Pers, Pergamon, Roma gibi birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Athena Tapınağı: Antik kentte bulunan ve Dor düzeninde inşa edilmiş ilk tapınak olan Athena Tapınağı, önemli bir tarihi yapıdır. Felsefe Tarihi: Antik Çağ'ın büyük düşünürlerinden Aristo, Assos'ta bir felsefe okulu kurmuş ve burada üç yıl yaşamıştır. Lahit Üretimi: Assos'ta üretilen andezit taşından lahitler, antik dönemde Lübnan, Suriye, Yunanistan ve Roma'ya ihraç edilmiştir. Hıristiyan Tarihi: Aziz Pavlus ve Aziz Luka tarafından ziyaret edilen Assos, Hıristiyanlar için kutsal bir yer olarak kabul edilir. Koruma ve UNESCO: 2017 yılından beri UNESCO Dünya Miras Geçici Listesi'nde yer almaktadır.

Gösteri toplumu, Fransız filozof Guy Debord'un 1967'de yayımlanan "Gösteri Toplumu" adlı eserinde geliştirdiği bir kavramdır. Bu kavram, modern kapitalist toplumların medya, reklam ve tüketim kültürü aracılığıyla gerçeklik ve deneyimlerin nasıl şekillendiğini ve bunun bireyler üzerindeki etkilerini tartışır. Debord'a göre gösteri toplumu, toplumun görüntülerle dolup taştığı, insanların yaşamlarının ve ilişkilerinin büyük ölçüde bu görüntülerle belirlendiği bir yapıdır. Günümüzde sosyal medya, reality show’lar ve sürekli olarak dijital görüntülerin tüketilmesi gibi olgularla gösteri toplumunun etkileri daha da güncel hale gelmiştir.

Spiritüalist ve mistik aynı şey değildir, ancak benzer anlamlara sahip kavramlardır. Spiritüalizm, ruhun varlığına inanan felsefi bir görüştür ve geniş anlamda tinselcilik, ruhanilik anlamına gelir. Mistisizm ise ruhani, gizemli ve doğaüstü olan şeyleri ifade eder. Dolayısıyla, spiritüellik daha geniş bir kavramken, mistisizm onun bir alt dalı olarak değerlendirilebilir.

"Dağları ve nehirleri yeniden şekillendirmeye cesaret etmek" sözü, Qingyuan Weixin adlı 9. yüzyıl Zen yolunun ermişine atfedilir. Bu söz, aynı zamanda ekopoetika bağlamında, insanın doğal çevre ile olan ilişkisini ve bu çevrenin sınırlarını araştırmayı anlatır.

Homo Ludens, Hollandalı filozof ve tarihçi Johan Huizinga'nın kitabında ele aldığı "oyuncu insan" anlamına gelir. Huizinga'ya göre oyun, kültürün oluşumu sürecinde birincil öneme sahiptir. Huizinga, oyunun ibadet, şiir, müzik, dans, bilgelik, bilim, hukuk, mücadele ve savaş gibi kolektif hayatın önemli biçimlerinin ortaya çıkışında etkin bir rol oynadığını tarihsel örneklerle gösterir. Modern çağlarda oyunun dar bir anlama sıkıştığını ve bunun hayatı daha renksiz ve tekdüze hale getirdiğini savunur.

Etiğe ihtiyaç duyulmasının bazı nedenleri: Toplumun bir arada tutulması: Etik kurallar, insan olduğunu hatırlatan bir unsurdur ve toplumu bir arada tutmaya yarar. Profesyonel davranışların sürdürülmesi: Meslek etiği, profesyonel davranışın sürdürülmesi ve sonuçların iyileştirilmesi için kılavuzluk eder. İş yeri huzuru ve uyumu: İş etiği, iş yerinde huzuru ve uyumu sağlar. Bireysel kararların şekillendirilmesi: Etik, bireyin günlük kararlarını ve eylemlerini etkiler, kişiliği ve karakteri şekillendirir. Toplumsal duyarlılık ve itibar: Şirketler, etik algısı ve kurumsal itibarı yüksek kuruluşlar olarak anılmak isterler. Ahlaki sorunların çözümü: Etik, iyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı ayırt etmeye yardımcı olur.

Kıbrıslı Zenon, Stoa Okulu'nun kurucusu olarak, çeşitli görüşleri savunmuştur: Felsefenin üç dalı: Zenon, felsefeyi mantık, fizik ve ahlak olmak üzere üçe ayırmıştır. Maddi evren: Ona göre, evren pasif bir maddeden oluşmamıştır; evrende aktif bir düzenleyici güç vardır ve bu güç, maddenin farklı bir formudur. Tanrı ve akıl: Bu aktif güç, ateş veya nefes gibi bir şeydir ve akıldır; Tanrı ise bu ateşin her şeyde bulunan halidir. İnsan ve ahlak: İnsan, tanrısal ateşten pay alır ve bu ateş, insanın ruhunu oluşturur; ahlak, akla ve doğal düzene boyun eğmeye dayanır. Dış etkilere kayıtsızlık: Zenon'a göre, insanın mutluluğu, dış etkilere ve kaderin cilvelerine bağlı değildir; önemli olan, bu durumlar karşısında takınılacak tavırdır.

Materyalist ve idealist felsefe arasındaki temel fark, "Gerçeklik neyden meydana gelir ve aslı nedir?" sorusuna verdikleri yanıtta bulunur. Materyalizm. İdealizm. Materyalist felsefenin bazı temsilcileri: Anaksagoras; Epiküros; Demokritos; Karl Marx ve Friedrich Engels (diyalektik materyalizm). İdealist felsefenin bazı temsilcileri: Platon; George Berkeley; David Hume; Kant.

Bilim ve teori arasındaki temel farklar şunlardır: Teori, bilimsel yöntemler kullanılarak oluşturulan, birçok gerçek ve hipotezi bir araya getiren, doğal dünyanın gözlemleri için dikkatle düşünülmüş bir açıklamadır. Bilim, gözlemlenebilir fiziksel kanıtlarla doğanın ve doğal olayların işleyişini anlamak ve anlaşılır kılmak için yapılan insani çabayı ifade eder. Günlük kullanımdaki "teori" kavramı ise genellikle test edilmemiş önseziler ve kanıtlarla desteklenmeyen tahminleri anlatır.

Mimesis, sanatın gerçekliği taklit ederek yansıtmasını ifade eden bir felsefî terimdir. Mimesisin amaçları: Platon'a göre: Mimesis, gerçekliğin gölgesi olarak kabul edilir ve sanat, gerçekliğin sadece bir kopyasıdır. Aristoteles'e göre: Sanat, gerçekliği taklit etmekle kalmaz, aynı zamanda yüceltir ve anlamlı hale getirir. Modern sanat anlayışında ise mimesis sorgulanmış, sanatçılar gerçekliği taklit etmek yerine kendi iç dünyalarını, duygularını ve düşüncelerini ifade etmeyi tercih etmişlerdir.

Aristoteles'e göre ereksel neden, bir şeyin varoluşunun genel amacı veya yönelimi anlamına gelir. Ereksel neden, şeylerin sahip olduğu amaç olup, onların oluşum sürecinde yöneldiği hedeftir. Aristoteles'e göre ereksel neden, diğer nedenlerin içinde taşıdığı değişim isteğine karşılık gelir ve nesnelerin doğasına içkin olarak, koşullara göre şekillenir.

Bhagavad Gita, Hindu destanı Mahabharata'nın bir bölümüdür ve insanın korkularına, arzularına ve içindeki karanlığa karşı olan savaşı anlatır. Eserde, savaşçı prens Arjuna ile tanrı Krishna arasında geçen diyaloglar yer alır. Gita, Hinduizm’in merkezi metinlerinde ifade edilen kavramları birleştirir ve bunları tek, tutarlı bir vizyonda sentezler. Ayrıca, özverili bağlılığın kendini gerçekleştirmeye giden yollardan biri olduğunu açıklar.

Sor Juana Inés de la Cruz, eserlerinde toplumsal, dini ve entelektüel konuları ele alır. Başlıca temaları: Aşk: Aşk temasını dünyevi ve ilahi bir yolculuk olarak işler. Kadın hakları: Kadınların eğitim alma hakkını savunur ve patriarkal sosyal normları eleştirir. Dini konular: Katoliklikle ilgili düşünceler ve toplumsal sorunlara dair yansımalar içerir. Bazı eserleri: İlk Rüya (First Dream): Evrensel bilgi arayışını ve insan anlayışının sınırlarını yansıtır. Aptal Erkekler (Foolish Men): Kadın-erkek arasındaki çifte standartları ve cinsiyet önyargılarını eleştirir. İlahi Narsis (The Divine Narcissus). Sor Juana, aynı zamanda bilim ve felsefe ile ilgilenmiş, Isaac Newton ile yazışmıştır.

Ruhun üç temel özelliği: 1. Vücut sahibi olması. 2. Hayat sahibi olması. 3. Şuur sahibi olması.

Eflatun (Platon) çeşitli konularda farklı görüşler savunmuştur: Ruhun ölümsüzlüğü: Ruhun, bedenin bağlarından kurtuldukça faaliyet ve hakikate erişiminin arttığını savunur. İdealar teorisi: Algılanan dış dünyanın, ideaların kopyası olduğunu öne sürer. İyi ideası: İyi ideasının diğer her şeyi belirlediğini ve ideaların mükemmel, değişmeyen şeyler olduğunu iddia eder. Din anlayışı: Tanrıların var olduğuna inanır, ancak dönemin tanrı anlayışını eleştirir. Siyaset: İdeal devletin bekçileri için eğitimin başında dinin gelmesi gerektiğini savunur. Sosyal yapı: İnsanların sosyal mevkilere bilgi ve becerilerine göre geçmesi gerektiğini belirtir. Eğitim: Bilginin kitaplara yazılmasını değil, ehil kişiler tarafından anlaşılmasını tercih eder.

Felsefe yazısı, felsefi bilgi ve düşünceleri içeren, genellikle sistemli, tutarlı ve eleştirel bir bakış açısıyla kaleme alınmış yazılardır. Felsefe yazıları, aşağıdaki özellikleri taşıyabilir: Sorgulama ve eleştiri: Felsefe yazıları, genellikle soru sormayı ve mevcut düşünceleri eleştirmeyi esas alır. Öznellik: Felsefi yazılar, kesin cevapları olmayan, bireysel ve toplumsal birçok işleve sahip konular hakkında olabilir. Bütünsellik: Felsefe, varlığı ve gerçekliği bütün olarak ele alır. Akla dayalı olma: Felsefi yazılar, akla dayalı ve tutarlı bir dil kullanır. Birleştirici olma: Felsefi bilgi, farklı düşünceleri birleştirici ve bütünleştirici bir işlev görür. Felsefe yazıları, metafizik, epistemoloji, etik, mantık gibi çeşitli felsefi disiplinleri kapsayabilir.

Türü kelimesi, bir nesnenin, canlı organizmanın veya kavramın belirli bir kategorideki yerini belirtir. Bazı anlamları: Biyoloji: Canlıların sınıflandırılmasında kullanılan bir terim. Genel kullanım: Sınıf, grup, çeşit, kategori anlamlarında kullanılır. Örnekler: "ses türü", "pil türü", "hiyeroglif türü".

Hümanist, hümanizm inanışına sahip olan ve bunu benimseyen kişilere denir. Hümanizm, insan aklını, etik ve adalet kavramlarını merkeze alan, batıl inançları ve doğaüstü olanı yadsıyan bir dünya görüşüdür. Hümanist kelimesinin diğer anlamları: insancıl, beşeriyetçi, insan odaklı, insan merkezli; insanı çok üstün kılan ve insanı öne çıkaran.

"Türj" kelimesinin ne anlama geldiğine dair bir bilgi bulunamamıştır. Ancak, "tür" kelimesinin bazı anlamları şunlardır: Çeşit, cins. Ortak özellikleri olan bireylerin tamamı, cinslerin ayrıldığı bölüm, janr. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram. Türlü.

Spinoza'nın tanrısı, "Tanrı ya da Doğa" (Deus sive Natura) olarak tanımlanır. Tanrı'nın bazı özellikleri: Kendi kendisinin nedenidir; var olmak için başka bir nedene ihtiyaç duymaz. Ezeli ve ebedidir. Sonsuz sıfatlara sahiptir; bunlar arasında düşünce ve uzam bulunur. İnsani özellikleri yoktur; iradesi, duyguları veya insana benzer bir bilinci yoktur.