CMK

CMK'ya göre müdafilik görevinden yasaklanma, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 151. maddesinde düzenlenmiştir. Müdafi hakkında yasaklama kararı verilebilmesi için şu şartların tümünün bulunması gerekir: Müdafi, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu (TCK m. 220), silahlı örgüt kurmak suçu (TCK m. 314) veya terör suçlarından dolayı haklarında açılmış soruşturma veya kovuşturma sebebiyle tutuklu bulunan bir şüpheli veya sanığın müdafiliğini üstlenmiş olmalıdır. Müdafi hakkında, bu suçlardan dolayı kovuşturma açılmış olmalıdır. Müdafiin görevden yasaklanması kararı, sadece belirtilen suçlardan dolayı tutuklama kararı verilen şüpheli ve sanığın müdafiliğini yapmakla sınırlı bir yasaktır. Kovuşturma sonunda mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi halinde, kararın kesinleşmesi beklenmeksizin yasaklama kararı kendiliğinden kalkar. Müdafi, belirtilen suçların dışındaki suçlardan tutuklu ya da tutuksuz yargılanan şüpheli veya sanıkların müdafiliğini yapmaya devam edebilir. Müdafiin mahkeme kararıyla yasaklanması durumunda, yasaklama kararı devam ettiği sürece yasaklı müdafi, ilgili sanık veya şüphelinin müdafiliğini yapamaz. Müdafiin yasaklanması hali, zorunlu müdafilik gerektiren bir durum olduğundan, mahkemenin görevden yasaklama kararının, hem tutuklu şüpheli veya sanığa hem de yeni bir zorunlu müdafi görevlendirilmesi için ilgili baro başkanlığına derhal bildirilmesi zorunludur.

CMK madde 301 ve 302'ye göre temyizde bozma sebepleri: CMK madde 301: Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar. CMK madde 302: Yargıtay, temyiz edilen hükmü, temyiz başvurusunda gösterilen, hükmü etkileyecek nitelikteki hukuka aykırılıklar nedeniyle bozar. Bozma sebepleri ilâmda ayrı ayrı gösterilir. Hüküm, temyiz dilekçesinde gösterilen sebeplerle bozulduğunda, dilekçede açıklanmış olmasa bile saptanan bütün diğer hukuka aykırılık hâlleri de ilâmda gösterilir. Hükme etki edecek nitelikte bulunmayan hukuka aykırılıkların, bazı önemsiz usul hatalarının Yargıtay kararında gösterilmekle birlikte hükmün bozulmasına neden sayılmadığı belirtilmelidir. Bozmaya neden olan hukuka aykırılık, hükmün dayandırıldığı işlemlerden kaynaklanmışsa, aynı zamanda bu işlemler de bozulur.

TCK ve CMK cep kitabı, Türk Ceza Kanunu (TCK), Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) ve ilgili diğer mevzuatın bir arada bulunduğu, sık kullanılan yasalara kolay erişim sağlayan bir kaynaktır. Bazı cep kitabı sürümleri: Seçkin Yayıncılık TCK – CMK ve İnfaz Kanunu Cep Kitabı. Türkiye Barolar Birliği CMK Cep Kitabı. Bu tür kitaplar, hukuk profesyonelleri ve ilgili kişiler için mevzuat bilgilerini hızlı bir şekilde gözden geçirme imkanı sunar.

Kuvvetli şüphe, şu durumlarda var sayılır: Delillerin durumu: Şüpheli veya sanığın aleyhine olan deliller, yargılama sonucunda ceza verilmesini sağlayabilecek ölçüde ise. Somut deliller: Kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren somut delillerin bulunması. Tanık ifadeleri ve diğer kanıtlar: Çok sayıda tanık ifadesi, adli tıp raporu gibi kanıtlar bulunması. İkrar: Şüphelinin suçu ikrar etmesi. Tutuklama kararı verilebilmesi için kuvvetli şüphe yeterli olsa da, hakim veya mahkeme, yasal düzenlemedeki tutuklama nedenlerinin varlığı halinde dahi tutuklama kararı vermek zorunda değildir.

Evet, CMK madde 109 ve 104 birlikte uygulanabilir. CMK madde 109, bir suç sebebiyle yürütülen soruşturmada, 100. maddede belirtilen tutuklama sebeplerinin varlığı halinde, şüphelinin tutuklanması yerine adli kontrol altına alınmasına karar verilebileceğini düzenler. CMK madde 104 ise, soruşturma ve kovuşturma evrelerinin her aşamasında şüpheli veya sanığın salıverilmesini isteyebileceğini ve bu istem üzerine hakim veya mahkemece karar verileceğini belirtir. Bu iki madde, gerekli görüldüğünde görevli ve yetkili diğer yargı mercileri tarafından da, kovuşturma evresinin her aşamasında birlikte uygulanabilir.

CMK'nın 297. maddesi, "Temyiz Dilekçesinin Tebliği ve Cevabı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Görevi" başlığını taşır. Bu maddeye göre: 296. maddeye göre hükmü veren bölge adliye mahkemesince reddedilmeyen temyiz istemine ilişkin dilekçenin bir örneği karşı tarafa tebliğ edilir. Karşı taraf, tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde yazılı olarak cevabını verebilir. Cevap verildikten veya belirlenen süre bittikten sonra dava dosyası, bölge adliye mahkemesi tarafından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, dosyayı inceleyerek bir tebliğname düzenler ve bu tebliğname, hükmü temyiz etmeleri veya aleyhine sonuç doğurabilecek görüş içermesi halinde, sanık veya müdafii ile katılan veya vekillerine tebliğ edilir. İlgili taraf, tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde yazılı olarak cevap verebilir. Üçüncü fıkra uyarınca yapılacak tebligatlar, ilgililerin dava dosyasından belirlenen son adreslerine yapılmasıyla geçerli olur. 262. ve 263. madde hükümleri saklıdır.

CMK makbuzunda stopajın nasıl hesaplanacağına dair bilgi bulunamadı. Ancak, stopaj vergisinin genel olarak nasıl hesaplandığı hakkında bilgi verilebilir. Stopaj, gelir üzerinden belirli bir yüzdesi kesilerek hesaplanır. Hesaplama için aşağıdaki adımlar izlenir: 1. Brüt ücretin hesaplanması. 2. Kesintilerin hesaplanması. 3. Gelir vergisi matrahının hesaplanması. 4. Stopajın hesaplanması. Stopaj vergisi oranları, maaş ödemelerinde %15-35, kira ödemelerinde %20 ve serbest meslek ödemelerinde %20 gibi farklılıklar gösterir. Daha detaylı bilgi ve hesaplama için bir vergi danışmanına başvurulması önerilir.

CMK 252/6, basit yargılama usulünde itiraz üzerine hükmü veren mahkemenin, itirazın süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan kişiler tarafından yapıldığı sonucuna varması durumunda, dosyayı CMK 268/2 uyarınca itiraz merciine göndermesini düzenler. Bu durumda, CMK 252 uyarınca yapılan itirazı incelemekle olağan itiraz mercii görevlidir.

CMK madde 310, CMK madde 309 ile birlikte uygulanır, ancak farklı durumlarda. Adalet Bakanlığı'nın başvurusu: CMK madde 309 uyarınca Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozma yoluna başvurulduğunda, bu yetki CMK madde 310'a göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı tarafından kullanılamaz. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının başvurusu: CMK madde 310'a göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, CMK madde 309/4'te belirtilen bozma nedenlerinden sadece (d) bendinde yer alan duruma dayanarak başvuru yapabilir. Bu nedenle, genel olarak CMK madde 310'un, CMK madde 309 ile birlikte uygulandığı, ancak bazı özel durumlarda bu yetkilerin birbirini sınırladığı söylenebilir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) Madde 161 ve 162'de düzenlenen Cumhuriyet savcısının görevlerinden bazıları şunlardır: Araştırma yapma. Bilgi ve belge isteme. Emir verme. Görev alanı dışındaki işlemler. Kamu görevlileri ve kolluk amirlerinin soruşturulması. CMK Madde 162'de düzenlenen Cumhuriyet savcısının görevlerine dair bilgi bulunamamıştır.

CMK'da (Ceza Muhakemesi Kanunu) delillerin takdir yetkisi, hâkimin kararını yalnızca duruşmada ortaya konulan ve tartışılan delillere dayandırabileceğini ve bu delillerin hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edileceğini ifade eder. Bu yetki, iki temel kuralı içerir: 1. Hâkim, sadece duruşmada ortaya konulmuş ve tartışılmış delillere dayanarak hüküm kurabilir. 2. Suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Bu düzenleme ile hâkimin tarafsızlığı, delillerin doğrudanlığı ve sözlülük ilkesi ile hukuka uygun elde edilmiş olma şartı güvence altına alınır. Ayrıca, hukuka aykırı deliller hükme esas alınamaz.

CMK madde 225, iddianame ve hüküm arasındaki ilişkiyi şu şekilde düzenler: Hüküm, yalnızca iddianamede belirtilen suç ve fail hakkında verilebilir. Mahkeme, fiilin hukuki yorumunda iddia ve savunmayla bağlı değildir. Hükmün konusu, iddianamede tanımlanan maddi olay (fiil) ile aynıdır. Sanık, iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu açıkça anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunabilmelidir. Bu madde, "davasız yargılama olmaz" ve "yargılamanın sınırlılığı" ilkesi olarak da bilinir.

CMK'ya göre etkin pişmanlıktan yararlanamayacak kişiler, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı suçlarda yer alan kişilerdir. Etkin pişmanlık, belirli suçlar için kanunda açıkça düzenlenmiştir ve bu suçlar dışında kalan durumlarda uygulanmaz. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı suçlar arasında şunlar bulunur: Şantaj suçu; Tehdit suçu; Konut dokunulmazlığını ihlal suçu; Göçmen kaçakçılığı; Kasten yaralama ve kasten öldürme suçları; Cinsel taciz. Ayrıca, etkin pişmanlığın uygulanabilmesi için failin suçu işlediği için pişman olduğunu davranışlarıyla göstermesi gerekir.

CMK'da (Ceza Muhakemesi Kanunu) el koyma, 123-134. maddeler arasında düzenlenmiştir. CMK'ya göre el koyma kararının dayanakları: Hakim kararı. Cumhuriyet savcısının kararı. Elkoyma kararının uygulanabileceği eşyalar: Suçta kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan araçlar; Suçun konusunu oluşturan eşyalar; Suçtan elde edilen gelirler; Sahte belgeler veya dijital veriler. Elkoyma kararının usulü: El koyma kararında el konulacak eşya açıkça belirtilmelidir. Gerekçesiz veya genel ifadelerle verilen kararlar hukuka aykırı sayılır. El koyma işlemi sırasında, eşya bir tutanakla kayıt altına alınır ve tutanağın bir örneği şüpheli veya sanığa verilir. Elkoyma kararına itiraz, CMK m.128'e göre 7 gün içinde yapılabilir.

Baronet Kütahya, Kütahya Barosu'nun bilgisayar otomasyon yazılımıdır. Baronet'in bazı işlevleri: Görevlendirme: Avukatlar, BARONET sistemi üzerinden adil dağılım ilkesine göre görevlendirilir. İletişim: Kolluk, savcılık veya mahkemeler, avukat taleplerini BARONET sistemine girerek iletir. Denetim: CMK nöbet listesine kayıtlı avukatların karşılaştığı aksaklıklar Baronet üzerinden takip edilir ve giderilir. Eğitim ve organizasyon: Meslek içi eğitim seminerleri ve toplantılar düzenlenir.

254 ve 253 muhasebe kodları arasındaki fark, izledikleri varlık türleridir. 254 Taşıtlar Hesabı: İşletme faaliyetlerinde kullanılan tüm kara, deniz ve hava taşıtlarının izlendiği hesaptır. 253 Tesis, Makine ve Cihazlar Hesabı: Üretim için konulan tüm makineler, tesis ve cihazların izlendiği hesaptır. Ayrıca, 5237 sayılı TCK'nın 252, 253 ve 254. maddeleri, rüşvet suçuyla ilgili farklı konuları düzenler. Ancak, bu maddelerin arasındaki farklar hakkında bilgi bulunamadı.

CMK m. 309 ve 310'a göre yapılan başvurularda dikkate alınan sebepler, hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde bulunan hukuka aykırılıklardır. CMK m. 309/4'te belirtilen kanun yararına bozma nedenleri: 223. maddede tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, kararı veren hakim veya mahkeme, gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verir. Mahkumiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hakim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. CMK m. 310'a göre, cezanın kaldırılmasını veya azaltılmasını gerektiren durumlarda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı resen bozma yetkisini kullanabilir. Delillerin takdir edilmesi gibi hakimin vicdani kanaatine ilişkin hususlar ise hukuka aykırılık teşkil etmediği için kanun yararına bozmaya konu edilemez.

CMK 157. madde, "Soruşturmanın Gizliliği" başlıklı olup, şu şekildedir: > "Kanunun başka hüküm koyduğu hâller saklı kalmak ve savunma haklarına zarar vermemek koşuluyla soruşturma evresindeki usul işlemleri gizlidir". Bu madde, soruşturma evresinin genel olarak kamuya karşı gizli bir şekilde yürütülmesini düzenler.

CMK madde 178 ve 180 ile 179 ve 181 arasındaki farka dair bilgi bulunamadı. Ancak, CMK madde 178 ile ilgili şu bilgiler değerlendirilebilir: CMK madde 178, mahkeme başkanı veya hâkimin, sanığın veya katılanın gösterdiği tanık veya uzman kişinin çağrılması hakkındaki dilekçeyi reddetmesi durumunda, sanığın o kişileri mahkemeye getirebileceğini düzenler. Ayrıca, CMK madde 179 ve 180'e dair şu bilgilere ulaşılmıştır: CMK madde 179, duruşmanın düzenini ve bu düzenin nasıl sağlanacağını ele alır. CMK madde 180 ise, duruşmanın başka bir yere taşınmasını (naip hâkim veya istinabe) düzenler.

CMK m. 286/2'ye göre, bazı istinaf kararları kesindir ve temyiz edilemez: Beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan kararlar. Kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin kararlar. Ancak, 15.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin kararı ile, bu bent kapsamındaki tüm kararlar hakkında temyiz engeli kaldırılmıştır. 15.02.2019 tarihinden önce verilen kararlar ise geriye yürümezlik ilkesi gereği hala kesindir.