Kök

Çift çenekli köklerde ksilem ve floem, merkezî silindirde daha düzenli bir yapıda bulunur. Ksilem, merkeze doğru, floem ise çevreye doğru oluşturulur. Ayrıca, çift çenekli ve açık tohumlu bitkilerin merkezî silindirinde iletim demetlerinin arasında kambiyum bulunur.

Hayır, kök a kök b ifadesi tam kare değildir. Tam kare sayılar, tam sayıların karelerine denir.

"Görüntü" kelimesi ekine köküne şu şekilde ayrılır: Kök: "gör-". Ekler: "-ün", "-tü". Bir kelimenin kökünü bulmak için, almış olduğu ekleri tek tek tespit etmek ve geriye kalan anlamlı en küçük parçayı kök olarak kabul etmek gerekir. Örnekler: "başlığım" kelimesi: "baş" (kök) - "lık" (ek) - "ım" (ek); "sevgiyi" kelimesi: "sev" (kök) - "gi" (ek) - "ni" (ek).

Kökler, eklerden şu şekilde ayrılır: 1. Sondan başa doğru ekler çıkarılır. 2. Sözcükle anlam bağlantısını kaybetmeyen en küçük parça kök olarak bulunur. Örnek: "balıkçılar" sözcüğünün kökü "bal" değildir. Diğer bir örnek: "duraklar" sözcüğünde kök "dur-"dur.

2 kök 3'ün kaça eşit olduğu sonucuna ulaşılamadı. Ancak, karekök hesaplamak için aşağıdaki siteler kullanılabilir: matematikdelisi.com; calculator-online.net; koklu-sayi.hesaplama.net; karekok-hesaplama.hesabet.com; mega-calculator.com.

"Paylaşmak" fiilinin kökü "pay"dır. Çünkü "pay" kelimesinin sonuna "-mak" veya "-mek" eki geldiğinde kelime yine anlamlı olmaktadır.

Evet, "gök" ve "sev" köktür. Gök kelimesi, isim köküdür. Sev kelimesi ise fiil köküdür.

Evet, kökün önündeki sayılar (katsayılar) toplanır veya çıkarılır. Köklü sayılarla toplama ve çıkarma işlemi yapabilmek için kök içlerinin aynı olması gerekir. Örnek: 3√2 + 2√2 = 5√2. Kök içleri farklıysa toplama veya çıkarma yapılamaz.

Türk Dil Kurumu'na (TDK) göre, düşmek fiilinin kökü "düş-"tür.

Kök 52'nin karesi, 52'dir. Çünkü bir sayının karekökü, kendisiyle çarpıldığında orijinal sayıyı veren bir değerdir. Karekök hesaplamak için aşağıdaki siteleri kullanabilirsiniz: matematikdelisi.com; mathgptpro.com; karekok-hesaplama.hesabet.com; calculator.io; calculator-online.net.

"Genişletmek" fiilinin kökü "geniş"tir. Fiil kökü, bir fiilin anlamını taşıyan en temel parçasıdır ve genellikle tek hecelidir. Örnekler: - "Aç-" (açmak) - "At-" (atmak) - "Çiz-" (çizmek) - "Del-" (delmek) - "Gel-" (gelmek)

İç ve biç kelimeleri kök olarak kabul edilir. İç kelimesi, isim köküdür ve "canlıların besinlerdeki uçucu olmayan bileşikleri damak, boğaz ve dil yüzeyindeki mukoza noktaları aracılığıyla algıladığı duyum" anlamına gelir. Biç kelimesi ise fiil köküdür ve "varlık, nesne ve kavramların doğada gerçekleştirdikleri oluş, kılış ve durumları" ifade eder. Kökler, kelimelerin parçalanamayan kısımları olup, varlıkların ve hareketlerin yalın karşılıklarıdır.

Kökte ses değişimi, Türkçe sözcük köklerinde yapım veya çekim eki alındığında meydana gelen değişimdir. Bazı kökte ses değişimi örnekleri: "Ben" ve "sen" zamirleri yönelme eki (-e) aldığında kökteki ünlü harfi değişir: ben -e: bana, sen -e: sana. Ünlü değişimi: "muşamma" sözcüğünde "m" sesi "b" sesine, "tennur" sözcüğünde ise "n" sesi "d" sesine dönüşür. Kökte ses değişimi, ünsüz yumuşaması, ünsüz sertleşmesi, ünlü türemesi, ünlü daralması gibi farklı isimlerle de anılır.

"Büyük" kelimesinin kökü "büyü" olup, fiil kökü olarak kabul edilir.

Kök 6 tam sayı değildir. Bir sayının kök dışına tam sayı olarak çıkması için, bu sayının bir tam kare sayı olması gerekir.

Kök 98 dışarı şu şekilde çıkar: 1. Çarpanlara ayırma. 2. Kökten çıkma. 3. Sonuç. Alternatif olarak, karekök dışına çıkarma hesaplama araçları kullanılarak da kök 98 dışarı çıkarılabilir.

İsim kökü ve fiil kökü, bir kelimenin parçalanamayan, anlamlı en küçük parçalarıdır. İsim kökü, varlıkların, nesnelerin ve kavramların ismi olan köklerdir. Fiil kökü, eylemleri, durumları ve hareketleri anlatan köklerdir. Örnekler: İsim kökü: at, bel, göz, kan, kül, o, pek, siz, sol, yol, araba, kitap. Fiil kökü: aç-, at-, çiz-, del-, gel-, kal-, tak-, yık-, yüz-.

"Benze-" fiili, fiil köküdür.

Aynı kökten çıkma, "iştikak" veya "türeme" anlamlarına gelir. Ayrıca, "iştikak" kelimesinin diğer anlamları şunlardır: yarılmış bir şeyin bir bölümünü alma; aynı kökten gelen kelimeleri bir arada kullanma sanatı.

"Ediyorum" fiilinin kökü "et-" şeklindedir.