Arapça

"Mamafih" kelimesi Arapça kökenlidir ve Türkçe'ye Osmanlı döneminde geçmiştir.

Fettan kelimesi, Arapça kökenli olup "fitneli, karıştırıcı" ve "gönül ayartıcı, cilveli" anlamlarına gelir. Bu kelime, genellikle bir kişinin veya davranışın hilekar, kurnaz, düzenbaz veya aldatıcı olduğunu ifade etmek için kullanılır. Örnek cümleler: "Bunun için değil mi ki senin kadın tanıdıklarının hepsi fettandırlar." "Kazâ âşûb-ı dehri çeşm-i cânânımdan öğrensin / Kıyâmet fitneyi ol şûh-ı fettânımdan öğrensin."

Cemal ismi, Arapça kökenli olup "güzellik, hoşluk, sevimlilik" anlamına gelir. Ayrıca, tasavvuf terimi olarak Allah'ın lütuf ve rızasına delalet eden isim ve sıfatlarını ve onun mutlak güzelliğini ifade etmek için de kullanılır. Cemal isminin diğer anlamları: yüz güzelliği; hem iç hem de dış güzellik; Allah'ın sınırsız lütfunun kainattaki tüm varlıklara tecelli etmesi.

Sahi kelimesi, Türkçede "gerçekten", "gerçek olarak" anlamlarında kullanılan bir zarftır. Ayrıca, bağlaç olarak da kullanılabilir. Kelimenin kökeni Arapçadır.

Hala kelimesi, farklı bağlamlarda çeşitli anlamlar taşır: Akrabalık terimi. Durum ifadesi. Hayvan adı. Hitap şekli.

"Hayaleyn" kelimesinin anlamı hakkında bilgi bulunamadı. Ancak, "hayal" kelimesinin anlamları şunlardır: Zihinde tasarlanan, canlandırılan ve gerçekleşmesi özlenen şey, imge, hülya. Belli belirsiz görülen şey, gölge. Görüntü. Aydınlatılan bir perde arkasında deri veya kartondan yapılmış, hareket edebilen resimler ve bunlarla oynatılan oyun.

Hayır, mileh ve millet aynı değildir. Millet, belirli bir dine inananlar topluluğunu ifade eder ve "din" veya "şeriat" anlamında kullanılır. Özetle: - Millet: Din ve şeriat anlamında, belirli bir dine inananlar topluluğu. - Mileh: Farklı mezhepler ve dini uygulamaların toplamı.

Mecusi, Zerdüştçülük dinine mensup kişi anlamına gelir. Arapça ve Farsça kökenli olan bu kelime, "ateşe tapan" anlamına gelir. Ayrıca, Müslüman Endülüs Devleti'nde mecazi olarak "pagan" anlamında kullanılmıştır. 1980'lerde, İran-Irak Savaşı sırasında Iraklılar tarafından, İranlıları "gerçek Müslüman" olmamak ve İslam öncesi inançları gizlice sürdürmekle suçlamak için propaganda amaçlı kullanılmıştır.

Arapça ve Farsça kökenli bazı isimler şunlardır: Farsça kökenli isimler: Erkek isimleri: Agâh, Alihan, Artaç, Azer, Bahtiyar, Baybars, Cengâver, Dodan, Ferhun, Rüstem, Yavuzcan, Pars, Miran, Ruşen, Mihri, Cem, Şah. Kadın isimleri: Banu, Berrin, Canan, Gülşen, Ferhunde, Feride, Gülsüm, Füsun, Nadide, Benan, Beyza, Azra, Süveyda, Efruz, Cavidan, Dilrüba, Arya, Dilan. Arapça kökenli isimler: Erkek isimleri: Bülent, Erdil, Hercai, Mâhur, Cavit, Ferman, Yavuzcan, Gürcan, Pars, Kahraman, Melikşah. Kadın isimleri: Alya, Berrin, Burcu, Feriha, Feyza, İkra, İsmet, Nevşah, Simavi, Vâlâ, Yekta.

"Ya Sidi" şarkısı Arapça bir şarkıdır.

Hicap kelimesi Arapçada şu anlamlara gelir: Utanma, sıkılma, mahcubiyet. Perde, örtü, engel. Tasavvufta, hakka ve hakikate ulaşmaya, ahiret gününde Allah'ı görmeye engel olan perde. Ayrıca, Kur'an'da hicap kelimesi, mekânsal bir bölme veya perdeyi ifade etmek için de kullanılır.

Şöbiyetin neden şöbiyet olarak adlandırıldığına dair iki farklı görüş bulunmaktadır: 1. Arapça Kökenli Teori: Şöbiyet kelimesinin kökeni, Arapçada "halka ait" anlamına gelen "şaabiyat" kelimesine dayanır ve bu, Oğuzcaya uyarlanarak şöbiyet şeklini almıştır. 2. Tıka Basa Dolu Anlamı: Bazı kaynaklara göre ise şöbiyet kelimesi, "tıka basa dolu" anlamına gelen "şabia" kelimesinden türetilmiştir. Şöbiyetin tam olarak neden bu adı aldığı kesin olarak bilinmemektedir.

Hümeyra ismi, Arapça kökenli olup "kızıl, kırmızımsı", "pembe yanaklı", "beyaz tenli kadın" ve "kusursuz güzellik" anlamlarına gelir. Ayrıca, İslam kültüründe önemli bir yere sahiptir çünkü Hz. Muhammed'in eşlerinden Hz. Aişe'nin lakabı olarak da bilinir.

Seda ismi Türkçe kökenli olup "ses", "yansıma" ve "ahenk" anlamlarına gelir. Ayrıca, Seda isminin Arapça kökenli olduğu ve "ses, yankı" anlamına geldiği de belirtilmektedir. Türk kültüründe ses, müzik ve ahenk önemli bir yere sahiptir.

Behemehâl kelimesi, Farsça "be hemme hâl" ifadesinden gelir ve "her halükârda" anlamına gelir. Bu kelime, Farsçadan dilimize geçmiş olup, Osmanlı döneminde ve klasik Türk edebiyatında sıkça kullanılmıştır.

Munis kelimesi, Arapça kökenli olup "sevimli", "dost canlısı", "içten" ve "sıcak kanlı" anlamlarına gelir. Türk Dil Kurumu'na göre munis kelimesinin üç farklı anlamı vardır: 1. Arkadaş, sırdaş. 2. İnsanlara kolay alışan ve onlarla iyi anlaşan. 3. Herhangi bir aykırılığı bulunmayan, aşina ve tanıdık. Munis insanlar, etrafındaki kişilerle iyi ilişkiler kurabilen, sakin ve yumuşak tavırlı kimseler olarak bilinir.

Arapça'da kalın harfler şunlardır: ب (Ba); ج (Cim); د (Dal); ط (Ta); ق (Kaf). Peltek harfler ise iki gruba ayrılır: 1. Peltek ince harfler: ص (Sad), ض (Dad), ط (Ta), ظ (Za). 2. Peltek kalın harfler: ث (Sin), ذ (Zel), ز (Ze), ش (Şin). Ayrıca, hem kalın hem ince olarak okunabilen harfler de vardır: lam (ل) ve re (ر).

Şaki kelimesi Arapça kökenli olup, "haydut", "eşkıya" anlamına gelir. Ayrıca, Kur'anî bir kavram olarak "şaki" kelimesi, "bedbaht, kötü halli, talihsiz" anlamlarına gelir. Şaki kelimesi, anlam bakımından "said" kelimesinin zıttıdır.

Fak kelimesi Arapça kökenli olup, "tuzak, kapan" anlamına gelir. Ayrıca, "fak" kelimesi farklı bağlamlarda da kullanılabilir: FAK (Focal Adhesion Kinase), bir tür reseptör olmayan sitoplazmik tirozin kinaz ailesidir ve kanserin gelişimi ve ilerlemesiyle ilişkilendirilir. Prof. Dr. Ali Serdar Fak, bir üniversite toplantısında açılış konuşması yapmış bir akademisyendir. Fak ra, "Sen de başkan olacaksın" anlamına gelir.

Arapça'daki kalın harfler şunlardır: خ (Kha); ص (Sad); ض (Dad); ط (Ta); ظ (Dha); غ (Ghayn); ق (Qaf). Ayrıca, ر (Ree) harfi bazen kalın olarak da kabul edilir.