Poliol viskozitesi, poliolün molekül ağırlığı ve diğer bazı faktörlere bağlı olarak değişen bir fiziksel özelliktir. Polieter polioller için viskozite genellikle 100-500 mPa·s arasında değişir. Poliester polioller için, viskozite arttıkça hidroksil değeri düşer. Viskozite, poliolün kullanım alanına göre performansını etkiler; örneğin, poliüretan köpük üretiminde uygun viskozite, köpüğün stabilitesini ve homojenliğini sağlar. Viskoziteyi etkileyen faktörler arasında: Moleküler ağırlık: Molekül ağırlığının artmasıyla viskozite artar. Bileşim: Ana zincirin esnekliğini etkileyebilir. Dallanma: Dallanmış polimerler daha kompakt olma eğilimindedir. Viskoziteyi ayarlamak için, molekül ağırlığını değiştirme, sıcaklık kontrolü, dehidrasyon veya katkı maddeleri ekleme gibi yöntemler kullanılabilir.