Psikolojide aktarım, genellikle terapi sürecinde, danışanın çocukluğunda kendisi için önemli olan kişilere, özellikle anne veya babaya karşı beslediği duyguların terapiste aktarılması durumunda gerçekleşir. Aktarım, kişinin bilinçdışında yer alan duygusal tepkilerinin, tavırlarının ve düşüncelerinin şimdiki hayatındaki insanlara yansıtılması olarak da tanımlanabilir. Aktarımın bazı nedenleri: Danışanın çocuklukta doyum sağlayamadığı ihtiyaçlarını, yaşamının ileriki dönemlerinde doyum sağlama veya çözüm yolları araması; Benliğin, geçmişteki yaşantıları tekrar yaşayarak bunlar üzerinde egemenlik kurma ve başa çıkma çabası. Aktarım, her psikanalitik süreçte yaşanır, çünkü insanın kendisi için önem taşıyan biriyle ilişkide olduğu her durumda ortaya çıkar.