İletişimsel rasyonellik, Jürgen Habermas'ın iletişimsel eylem kuramında, karşılıklı olarak birbirini anlamayı amaçlayan eylemlerin temelinde yer alan akıl yürütme biçimidir. Bu kavram, iki farklı rasyonellik türüne dayanır: 1. Bilişsel-araçsal rasyonalite: Özel olarak tanımlanmış hedeflerin başarılı bir şekilde gerçekleştirilmesini amaçlayan eylemi yönlendirir. 2. İletişimsel rasyonalite: Konuşan özneler arasında, dünya hakkındaki yorumları uzlaştırmak amacıyla anlaşmaya ulaşma süreci olarak düşünülür. İletişimsel akıl, bu sürecin yönetici ilkesi olarak, gündelik dildeki formal pragmatik soruşturma vasıtasıyla tanımlanan yapısal özelliği ifade eder. Habermas'a göre, iletişimsel rasyonellik, bilişsel-araçsal, ahlaki-pratik ve estetik-dışavurumsal akıl boyutlarını birleştirmeyi hedefler.