Farsça

Nigar ismi, Farsça kökenli olup "resim gibi güzel", "resim" ve "sevgili" anlamlarına gelir. Ayrıca, Nigar isminin diğer anlamları şunlardır: bir başkasına sevgi duyan; resmedilmiş, resmi yapılmış, put; Türk musikisinde bir makam.

Farsçadan Türkçeye geçen bazı kelimeler: Aşk. Bahçe. Pencere. Saat. Hane. Bahar. Bülbül. Çarşı. Dergi. Eczane. Gül. Hastane. Kapı. Kara. Karnıyarık. Merhaba. Pazar. Sevgili. Şair. Şeker. Tabiat. Tarih. Tecrübe. Terazi. Ümit. Yazı. Zar. Bu kelimeler, tarih boyunca kültürel etkileşimler ve dil alışverişi sonucu Türkçeye yerleşmiştir.

Nazan ismi, Farsça kökenli olup "nazlı", "nazlanan" ve "cilveli" anlamlarına gelir. Ayrıca, TDK'ya göre "doğru ve iyi yolda, selamette olma" anlamını da taşır. Nazan ismi Kur'an'da geçmez.

Nekes kelimesi Farsça kökenlidir. Farsça “nākas” sözcüğünden türetilmiştir; bu sözcük “alçak, kişiliksiz, cimri” anlamına gelir. Kelimenin ilk yazılı örneği, 1300 yılından önce yazılmış olan “Mukaddimetü'l-Edeb” eserinde yer almaktadır.

Miran ismi, kökeni itibarıyla Farsça ve Kürtçe dillerine dayanmaktadır. Farsça kökenli olarak, "mir" kökü "emir" (yönetici, bey) anlamına gelir ve "-an" ekiyle çoğul veya güçlendirici anlam kazanır, bu da "beyler", "liderler" veya "asil insanlar" anlamına gelir. Kürtçe kökenli olarak ise "şerefli" ve "onurlu" gibi anlamlar taşır. Ayrıca, Miran ismi bazı kaynaklarda halk veya toplum anlamında da kullanılır.

Kelem kelimesi, TDK'ye göre "lahana" anlamına gelir ve halk ağzında kullanılır. Ayrıca, Kürtçe'de "kelem" kelimesinin "meşe", "meşe ormanı" ve "budak" manalarında da kullanımı vardır.

Şe kelimesi, Türk alfabesinin yirmi üçüncü harfinin adı ve okunuşudur. Ayrıca, Türkiye Türkçesi ağızlarında "şey" anlamında da kullanılır.

Cevri, Osmanlı döneminde Farsçadan dilimize girmiş olup, sıkıntı, dert, cefa anlamına gelir. Cevr ü cefa ise, zulüm ve çile, haksızlık ve üzüntü anlamlarına gelir. Edebi eserlerde genellikle "cevr-ü cefa" veya "cevr-i cefa" olarak geçer.

Mila ismi, farklı kültürlerde ve dillerde çeşitli kökenlere sahiptir: Slav kökenli bir isimdir ve Slav kültüründe oldukça yaygındır. İspanyolca kökenli olarak da kullanılır; "Milagros" (mucizeler) isminin kısaltması olarak kabul edilir. İbranice kökenli olarak "sözcük", "kelime" veya "söylemek" anlamlarına gelir. Türkçe'de "çocukların oynadığı çelik-çomak oyunu" olarak bilinir. Ayrıca, Berber dillerinde "gölge" anlamına gelen "Mila" kelimesi de bulunmaktadır.

İlay ismi, Türkçe kökenli olup "yüce, yüksek, ulu" anlamına gelir. Ayrıca, "Türkiye'nin en güzeli" ve "ilme ait olan" anlamlarında da kullanılır.

Mah kelimesi Farsça kökenlidir. Farsça'da "mah" kelimesi "ay" anlamına gelir. Ayrıca, Arapçada da "mah" kelimesi farklı anlamlara gelir. Türkçe'de ise "mah" kelimesi "ay" ya da "güzel" gibi anlamlarla ilişkilendirilebilir.

"Jane Maryam" şarkısı Farsça dilinde yazılmıştır.

Şahane kelimesi Farsça kökenlidir. "Şahane" kelimesi, "şaha ait" veya "krallara layık" anlamına gelen "şāhāne" sözcüğünden türetilmiştir.

-istan eki, Farsça kökenli bir ektir. Bu ek, ülkede yaşayan halkın veya o halkın soyundan gelen kimselerin ülkesini belirtmek için kullanılır.

Farsça, öğrenmesi zor bir dil olarak değerlendirilmez. Farsça'nın öğrenilmesini kolaylaştıran bazı özellikler şunlardır: Türkçe ile benzerlik: Farsça ve Türkçe arasında birçok ortak kelime bulunmaktadır ve gramer yapıları birbirine yakındır. Kelime dağarcığı: Farsça ve Türkçe'nin ortak kelime dağarcığı 2000'i aşmaktadır. Yalın gramer: Farsça'da ismin beş hali ve üç ana zaman kipi bulunur. Ancak, Farsça'nın öğrenilmesini zorlaştıran bazı özellikler de vardır: Yazı sistemi: Farsça, Arap alfabesinin uyarlanmış bir versiyonunu kullanır ve sağdan sola doğru yazılır. Telaffuz: Farsça, Türkçede bulunmayan bazı seslere sahiptir. Dil öğrenme süreci, bireyin yeteneklerine, motivasyonuna ve çalışma disiplinine bağlıdır.

Şahbaz kelimesi, Farsça kökenli olup "kuşların padişahı" anlamına gelir ve genellikle doğan için kullanılır. Türk Dil Kurumu'na göre ise iki anlamı vardır: 1. Nadir görülen bir doğan cinsi. 2. Kimseden ve hiçbir şeyden çekincesi olmayan, gözü kara, cesur, çevik ve becerikli yiğit, kahraman, mert kişi. Ayrıca, şahbaz kelimesi mecazi olarak "çevik ve becerikli" anlamında da kullanılır.

Gonca ismi Farsça kökenlidir. Farsça ġunçe (غنچه) kelimesinden türetilmiş olup, "tomurcuk" veya "henüz açılmamış çiçek" anlamına gelir.

Hayır, hüdavendigar ve sahipkıran aynı değildir. Hüdavendigar, Farsça kökenli bir kelime olup, "mülk sahibi" ve "galip olan" anlamlarına gelir. Sahipkıran ise, "güçlü ve üstün hükümdar" anlamına gelir. Sahipkıran unvanı, özellikle Timur için kullanılmış olup, Osmanlı padişahlarından Fatih Sultan Mehmet, Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman için de yakıştırılmıştır.

"Selam Fermande" şarkısı, ilk olarak İran'da Ebuzer Ruhi tarafından seslendirilmiştir. Şarkı, daha sonra birçok dile çevrilmiş ve farklı sanatçılar tarafından yorumlanmıştır, örneğin: Alican Görel, Türkçe "Selam Ey Mevla" versiyonuyla; Türkiyeli çocuklar, Türkçe "Selam Ey Başlık" versiyonuyla.

Avare kelimesi, Farsça kökenli olup "işsiz, güçsüz, aylak, başıboş" anlamlarına gelir. Bu anlam, kelimenin orijinal olarak "kaybolmuş, evinden uzak düşmüş" gibi anlamlara gelmesinden türemiştir.