"Nakıştan manaya geçmek" ifadesi, Risale-i Nur'da geçen bir sözden alıntıdır. Bu söz şu şekildedir: > "Her eser-i Samedanî, bir mektub gibi, bir Sâni’-i Zülcelal’in esmasını bildirir. Nakıştan manaya geçsen, esma yoluyla Müsemmayı bulursun". Bu sözün anlamı şu şekilde açıklanabilir: Nakış: Eserlerdeki desenler ve süslemeler. Manaya geçmek: Desenlerin arkasındaki anlamı, yani İlâhî isimleri (esmaları) düşünmek. Müsemma: İlâhî isimlerin sahibi, yani Allah. Dolayısıyla, "nakıştan manaya geçmek", geçici ve yüzeysel olan desenlerin ötesine bakarak, bu desenlerde tecelli eden İlâhî isimleri ve onların sahibi olan Allah'ı anlamak anlamına gelir.