Atom

Protonların çekirdek etrafında dönmesini sağlayan kuvvet, elektromanyetik kuvvettir. Bu kuvvet, elektrik kuvvet ve manyetik kuvvetin birleştirilmiş halidir. Elektromanyetik kuvvetin şiddeti, kütle çekim kuvvetine kıyasla çok daha büyüktür.

Elektronların eşit enerjili olup olmadığını anlamak için orbitallerin enerji sıralamasına bakmak gerekir. Çok elektronlu atomlarda genel olarak kabul edilen enerji sıralaması şu şekildedir: 1s < 2s < 2p < 3s < 3p < 4s < 3d < 4p < 5s < 4d < 5p < 6s < 4f.... Ancak, bazı durumlarda artan çekirdek yükü ve elektronlar arasındaki itme gibi faktörler nedeniyle bu sıralama değişebilir.

İzotop, izoton ve izobar kavramları şu şekilde açıklanabilir: İzotop. İzoton. İzobar.

Elektronların diziliminin önemli olmasının bazı nedenleri: Atomun kimyasal davranışlarını belirler. Periyodik tablodaki yeri ve benzer özelliklere sahip elementler arasındaki ilişkileri anlamaya yardımcı olur. Atomların reaktivitesini ve bağ yapma yeteneğini etkiler. Atomların dengeli olup olmadığını anlamaya olanak tanır, bu da bir elementin radyoaktif niteliklerine dair fikir verir. Kimyasal reaksiyonları anlamada kritik öneme sahiptir.

Atomun merkezi bölgesine çekirdek denir. Çekirdek, proton ve nötronlardan oluşan, atomun kütlesinin çoğunu içeren küçük ve yoğun bir bölgedir. Çekirdek, 1911 yılında Ernest Rutherford tarafından keşfedilmiştir. Nötronun 1932 yılında keşfinden sonra, çekirdeğin proton ve nötronlardan oluştuğu modeli Dmitri Ivanenko ve Werner Heisenberg geliştirmiştir.

İyotun (I) atom numarası 53 olduğu için, iyotun 53 elektronu vardır.

ml (manyetik kuantum sayısı), bir orbitalin uzaydaki farklı yönelimlerini ifade eder. ms (spin kuantum sayısı), elektronun kendi ekseni etrafındaki dönüşünü ifade eder ve yalnızca iki değer alabilir: ms = +1/2 (spin yukarı) veya ms = -1/2 (spin aşağı). Bu dört kuantum sayısı (n, l, ml, ms) bir araya geldiğinde, bir atomdaki her bir elektron için eşsiz bir "kuantum durumu" tanımlar.

Hayır, demir atomunun yarıçapı en büyük değildir. Atom yarıçapı, bir atomun çekirdeği ile elektron bulutu arasındaki uzaklığı ifade eder. Demirin atom yarıçapı yaklaşık 2,04 Å'dir.

Proton, p veya p+ sembolü ile gösterilir.

Nötron, 1932 yılında İngiliz fizikçi James Chadwick tarafından keşfedilmiştir. Chadwick'in bu keşfi, 1930'ların başında Walther Bothe ve Herbert Becker'in çalışmalarına dayanmaktadır. Chadwick'in bu keşfi, atomun yapısını anlama konusunda devrim yaratmış ve 1935 yılında kendisine Nobel Fizik Ödülü'nü kazandırmıştır.

Kimyada yarıçap, atomların büyüklüklerini ölçmekte kullanılan bir niceliktir. Atom yarıçapı, bir atomun çekirdeği ile elektron bulutu arasındaki uzaklığı ifade eder. Kimyada üç farklı yarıçap türü bulunur: Kovalent yarıçap. Van der Waals yarıçapı. İyon yarıçapı.

Hund Kuralı ve Pauli İlkesi, 9. sınıf kimya konuları arasında yer alan ve atomların elektron dizilimini belirleyen temel kurallardır. Hund Kuralı. Pauli İlkesi. Bu ilkeler sayesinde atomların yapısı, periyodik tablodaki yerleri, kimyasal bağlar ve molekül geometrisi gibi konular anlaşılabilir.

Yüksüz tanecik, atomun çekirdeğinde bulunan ve nötron olarak adlandırılan taneciktir. Nötron, proton ile birlikte atomun çekirdeğinde yer alan, yüksüz bir taneciktir. Bir soruda yüksüz tanecik sayısı soruluyorsa, bu soruda nötron sayısı sorulmaktadır.

CH3COOH (asetik asit) molekülünde 2 karbon atomu bulunur.

Enerji sıralaması s, p, d, f, atom orbitallerinin açısal momentum kuantum sayısına göre yapılan bir sınıflandırmadır. s orbitali: Maksimum 2 elektron alabilir. p orbitali: Maksimum 6 elektron alabilir. d orbitali: Maksimum 10 elektron alabilir. f orbitali: Maksimum 14 elektron alabilir. Bu sıralama, elektronların düşük enerjili orbitallerden yüksek enerjili orbitallere sırayla yerleştirildiğini gösterir.

Bileşiklerde atomlar, kimyasal formüllerle gösterilir. Kimyasal formüller üç ana türde olabilir: 1. Kaba (basit) formül: Bileşikteki atomların türünü ve en basit oranını gösterir. 2. Molekül (gerçek) formülü: Atomların türünü ve gerçek sayılarını belirtir. 3. Yapı (açık) formülü: Atomların bağlanma düzenini, yani birbirlerine nasıl bağlandıklarını gösterir. Örneğin, su (H₂O) molekülünde iki hidrojen (H) ve bir oksijen (O) atomu bulunur.

Atom yarıçapı, periyodik tabloda bir grupta yukarıdan aşağıya inildikçe artar. Bunun nedeni, daha fazla katman (enerji seviyesi) devreye girmesi ve elektronların çekirdekten daha uzakta bulunmasıdır.

Bir atomun elektron sayısını bulmak için aşağıdaki adımlar izlenebilir: 1. Periyodik tablo edinilir. 2. Element, periyodik tabloda bulunur. 3. Elementin atom numarası belirlenir. 4. Elektron sayısı tespit edilir. Eğer atom bir iyon haline gelmişse, yani elektron almış veya vermişse, elektron sayısı atom numarasıyla aynı olmayacaktır. Pozitif iyonlar. Negatif iyonlar. Elektron sayısını hesaplamak için en pratik ve güvenilir yol, periyodik tablodur.

Elektronlar, düşük enerjili orbitalleri tercih eder. Aufbau ilkesi, temel durumda atomik orbitallerin artan enerji sırasına göre dolduğunu belirtir. Ayrıca, elektronlar yarı dolu veya tam dolu alt kabukları tercih eder. Elektronların orbitallere dağılımı, Pauli dışlama ilkesi, Hund'un maksimum çokluk kuralı ve diğer kuantum sayıları gibi faktörlere de bağlıdır.

Sodyum (Na), kararlı hale geçmek için 1 elektron verir. Sodyumun 11 olan atom numarası, aynı zamanda elektron sayısını da ifade eder. Kararlı hale gelen sodyumun iyon yükü +1'dir (Na⁺).