İlkel toplumlarda mutluluk kavramı, modern toplumlardan farklı bir bağlamda değerlendirilebilir. İlkel toplumlarda mutluluk, genellikle topluluğun varlığını sürdürme ve zorluklarla başa çıkma yeteneği ile ilişkilidir. Bu toplumlarda ritüeller, topluluğu ikna etme ve güven duygusunu artırma işlevi görür. Ancak, tam anlamıyla bir mutluluk ya da mutsuzluk durumundan bahsetmek yerine, bu toplumların hayatta kalma ve birlikte hareket etme becerilerinin bir tür mutluluk olarak değerlendirilebileceği düşünülebilir. Sonuç olarak, ilkel toplumlarda mutluluğun varlığı veya yokluğu, modern mutluluk kavramlarından farklı bir bağlamda ele alınmalıdır.