Alfabeler

Etiyopyalılar, Amharca için özel olarak geliştirilmiş "fidel" alfabesini kullanmaktadır. Ayrıca, Etiyopya'da Ge'ez alfabesi de kullanılmaktadır. Etiyopya'da resmi dil olan Amharca'nın yanı sıra, Oromo, Tigrinya, Somali ve Afar gibi birçok yerel dil de konuşulmaktadır ve bu diller farklı alfabelerle yazılabilir.

Arap alfabesi 28 harften oluşur. Bazı kaynaklarda 29 veya 30 olarak belirtilen sayılar, Arap alfabesine ek olarak kullanılan diakritik işaretler ve simgeleri ifade ediyor olabilir.

Farklı dillerde isimlerin yazılışı şu kurallara göre yapılır: Latin alfabesini kullanan diller: Özel isimler, özgün biçimleriyle yazılır. Arapça ve Farsça kökenli isimler: Türkçenin ses ve yapı özelliklerine göre yazılır. Yunanca isimler: Yunan alfabesindeki harflerin ses değerlerini karşılayan Türk harfleriyle yazılır. Rusça isimler: Rus alfabesindeki harflerin ses değerlerini karşılayan Türk harfleriyle yazılır. Çince ve Japonca isimler: Türkçede yerleşmiş biçimlerine göre yazılır. Ayrı yazılan yer adları: Ait olduğu dilde ayrı yazılan yer adları, Türkçede de ayrı yazılır.

İşaret dilinde parmak alfabesi, yazı sistemi kullanılarak harflerin veya sayı sistemi kullanılarak sayıların el ve parmaklar ile temsili şekilde kullanılmasıdır. Türk işaret dilinde parmak alfabesinin nasıl okunacağına dair bazı kaynaklar şunlardır: YouTube. Pinterest. Haberler.com. Ayrıca, işaret dili öğrenmek için halk eğitim merkezi kurslarına veya işaret dili derneklerine başvurulabilir.

Y ve E harflerinin temsil ettiği bazı anlamlar: E harfi: Enerji ve evrim. Etki ve empati. Eğitim ve edebiyat. İlişki ve etik. Y harfi: /j/ sesi. Kaprislilik ve kıskançlık. Geçmişteki izler.

Kurmanci ve Sorani alfabeleri aynı değildir. Kurmanci alfabesi, 1932 yılında Celadet Ali Bedirhan tarafından Latin alfabesinden uyarlanmıştır ve Türkiye ile Suriye'deki Kürtler tarafından kullanılır. Sorani alfabesi ise Arap alfabesinden uyarlanmıştır ve Irak ile İran'da kullanılır.

Lehçe alfabesi, Latin alfabesine dayalı olup Lehçe sesleri doğru bir şekilde temsil etmek için uyarlanmıştır. Bazı harflerin okunuşları: A: "Araba"daki "a" gibi. Ą: Genizden gelen "on" veya "om" sesi. B: "Bal"daki "b" gibi. C: "Ts" sesi gibi. Ć: Yumuşak "ç" sesi. D: "Dal"daki "d" gibi. E: "Ekmek"teki "e" gibi. F: "Fare"deki "f" gibi. G: "Gar"daki "g" gibi. H: "Hisar"daki "h" gibi. Özel karakterler: Ę: Genizden gelen "en" veya "em" sesi. Ł: "Var"daki "v" gibi. Ń: "Onyon"daki "ny" gibi. Çift harfler: Cz: "Çay"daki "ç" gibi. Sz: "Şeker"deki "ş" gibi. Rz: Yumuşak "j" sesi gibi. Dz: "Ds" sesi gibi. Lehçe telaffuz için temel kurallar arasında vurgu genellikle sondan bir önceki hecede ve ses benzeşmesi (son ünsüzler genellikle tonsuzlaşır) yer alır.

İngilizce'de 26 harf (A–Z) bulunurken, Çince'de harf yoktur. Fonetik sistemi Pinyin, Çince karakterleri yazmak için değil, sesleri temsil etmek için 26 Latin harfi kullanır. Çince'de yaklaşık 80.000 karakter vardır, ancak bunların çoğu nadiren kullanılır.

Bulgar alfabesi 30 harften oluşmaktadır. Harfler: А, Б, B, Г, Д, E, Ж, З, И, Й, К, Л, M, H, O, П, P, C, T, Y, Ф, X, Ц, Ч, Ш, Щ, Ъ, Ь, Ю, Я. 1945 yılında alfabeden Ѣ (e dvojno) ve Ѫ (geniş ı) harfleri kaldırılmıştır.

Sinhala alfabesi 76 harften oluşur. Bu harfler arasında 15 ünlü ve 42 ünsüz bulunur.

Ñ ve ð harfleri, Uluslararası Fonetik Alfabesi (IPA)'ne aittir. - Ñ harfi, Tatarca ve Türkmence'de /ŋ/ sesini temsil eder. - ð harfi ise, Arapçadan gelen bazı sözcüklerde kullanılan /ð/ sesini karşılar.

Zulu alfabesi 26 harf içerir. Ancak, bu alfabede resmi olmayan ä, ö, ö ve ß gibi ekstra harfler de bulunmaktadır.

Moğolistan'da kullanılan alfabeler: Kiril Alfabesi: 1941 yılından itibaren resmi olarak kullanılmaktadır ve günümüzde de en yaygın olarak kullanılan alfabedir. Moğol Alfabesi (Bichig): Edebi eserler için kullanılır ve "todo bichig" olarak bilinir. Çin'e bağlı İç Moğolistan'da ise Moğol alfabesi kullanılmaya devam edilmektedir.

Malezya halkı iki farklı alfabe kullanmaktadır: 1. Cavi (Jawi): Arap alfabesinin Güneydoğu Asya dillerine uyarlanmış halidir. 2. Latin Alfabesi: Modern Malay alfabesi olarak bilinir ve 26 harften oluşur; bu harfler İngilizce alfabesiyle aynıdır.

Latin harflerinin kabul edilmesinden önce Türkiye'de Arap alfabesi kullanılmaktaydı. Arap alfabesi, Türkçenin sesli harflerini karşılamak için Farsça ve Türkçedeki sesli harfleri karşılayacak şekilde yeniden düzenlenmiş bir versiyonuydu.

En fazla harf sayısına sahip alfabe, Devanagari alfabesidir. Hindistan ve Nepal gibi ülkelerde kullanılan bu yazı sistemi, 47 temel harfe sahiptir. İkinci sırada Çince karakter sistemi yer almaktadır. Türkçe alfabe ise 29 harften oluşmaktadır.

Aramice alfabesi 22 harften oluşur. Ancak, Aramice'nin standart alfabesi dışında, en az 30 sessiz harften oluşan genişletilmiş bir Aramice alfabesi de bulunmaktadır.

Japonların K harfi kullanmamasının nedeni, Japon alfabesinin üç farklı yazı sisteminden oluşması ve bu sistemlerde K harfinin yer almamasıdır. Hiragana alfabesi. Katakana alfabesi. Kanji alfabesi. Japon alfabesinde K harfi yerine, benzer sesler için farklı heceler kullanılır, örneğin "chi", "chu", "cha", "cho".

Devanagari alfabesi, Hindistan ve Nepal'de kullanılan bir alfabetik hece yazısıdır. Özellikleri: Köken: Gupta karakterlerinden türetilmiştir ve Brahmi alfabesine dayanır. Kullanım: Sanskrit, Nepali, Marathi, Hintçe ve Nepal Bhasa gibi dillerde kullanılır. Harf Sayısı: 49 ses vardır; 13 ünlü, 33 ünsüz, ayrıca anusuvara, anunasika ve visarga bulunur. Karakteristik Özellik: Harflerin üzerinde yatay bir çizgi bulunur. Etimoloji: "Deva" (tanrı) ve "nāgarī" (şehir) kelimelerinin birleşiminden oluşur ve "tanrıların şehrinde kullanılan alfabe" anlamına gelir.

Devanāgarī alfabesi 75 harften oluşur.