Osmanlıca

İf’âl ve Tef’îl, Osmanlıca dilbilgisinde fiil köklerine eklenen kalıplardır. İf’âl Babı: Sülâsî mücerred fiilin başına fethalı bir hemze eklenerek elde edilir ve geçişsizlikten geçişlilik sağlar. Tef’îl Babı: Üç harfli kökün başına "te" ve sondan bir önceki harfe "ye" eklenerek elde edilir. Tef’îl ayrıca, bir işin müşterek ve karşılıklı yapıldığı manasını veren tefe‘‘ül babıyla da ilişkilidir.

Nisyan ile malul ifadesi, "insanın unutkan bir varlık olduğu" anlamına gelir. Arapça kökenli bir sözcük olan nisyan, "unutmak" demektir. Tasavvufta ise nisyan, dünya nimetlerine ve zevklerine dalıp Allah'ı unutmak manasında kullanılır.

"E-ba'da lova ne demek?" sorusuna yanıt bulunamadı. Ancak, "LOVA" kısaltmasının bazı anlamları şunlardır: Düşük güvenlik açığı mühimmat; Yerel ait değer eklendi; Yetişkinlerde uzun süredir devam eden aleni ventrikülomegali. Ayrıca, "LOVA" İsveççe'de "direk (yelken) yukarı veya aşağı hareket ettirme" anlamına da gelir. Eğer bu kısaltma başka bir bağlamda kullanılıyorsa, daha fazla bilgi veya bağlam sağlanması gerekebilir.

Osmanlıca Redhouse Sözlüğü, İngiliz bilgin Sir James William Redhouse'un eseridir. Redhouse, 1890 yılında 12 cilt halinde yayımlanan bu sözlüğün el yazmasını hazırlamıştır.

Beraz kelimesi farklı anlamlara gelebilir: Kürtçe. Tatarca. Osmanlıca. Diğer.

Zulul etmek, Osmanlıca'da "gün geçirmek", "işi gece yapmak" ve "gölgeler" anlamlarına gelir.

Şefkat, TDK'ye göre "acıyarak ve koruyarak sevme, sevecenlik" anlamına gelir. Şefkat, aynı zamanda "karşılık istemeden merhamet edip acımak, sevmek" olarak da tanımlanabilir. Şefkat, sadece insanlara özgü bir duygu değildir; hayvanlarda da yavrularına karşı şefkat ve merhamet duygusu bulunur.

Mütelâib, Osmanlıca'da "oyun ile meşgul olan, oynayan" anlamına gelir. Bu kelime, "lâ'b" kelimesinden türetilmiştir.

Heda kelimesi farklı anlamlara gelebilir: Hediye, hediyelik eşya. İsraf, artıklar. Düşüncesizlik, teslimi kabul etmeme. Sakin olmak. Ayrıca, Arnavutça'da Heda bir kız adı olarak da kullanılır.

Dü-âteş, Osmanlıca'da "sevgilinin iki dudağı" anlamına gelir. Kelimenin Osmanlıca yazılışı دو آتش şeklindedir.

"Abat etmek" ifadesinin Osmanlıca karşılığı bulunamadı. Ancak, "abat" kelimesinin Osmanlıca'da "koltuk altları" anlamına geldiği bilinmektedir. "Abat etmek" kelimesinin anlamı ise TDK'ya göre "mamur etmek, rahata kavuşturmak, zenginleştirmek, gönendirmek, rahatlamak" olarak açıklanabilir. Ayrıca, "abat etmek" fiilinin üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi "abat eder" şeklindedir.

İkar kelimesi farklı anlamlara gelebilir: Osmanlıca terim: "Doldurma, doldurulma" anlamına gelir. Çağatayca kelime: "Eyer, zin" ve "kişt ve zeraet" anlamlarına gelir. Genel kullanım: Eski dilde "derin hale getirme" anlamında kullanılır.

Bereket kelimesinin Osmanlıca karşılığı بركت'dir. Osmanlıca'da "bereket" kelimesinin bazı anlamları: bolluk, çokluk; feyiz; Cenab-ı Hakk'ın lütfu, ihsanı; uğurluluk, meymenet, saadet.

Rakif ismi, Kuran'da geçmeyen, erkek ismi olarak kullanılan bir isimdir. Rakif kelimesinin diğer anlamları: Azerbaycan dilinde: "keşikdə, mühafizədə dayanan; sərnişin". Sözce.com'a göre: "Herhangi bir işte, bir yarışta, birbirini geçmeye çalışan, aynı şeyi elde etmeye uğraşan kimse". Rakif isminin numerolojik analizi, kişinin iş odaklı olduğunu, ilişkilerinde bağımsızlık istediğini ve yaratıcı fikirlerini hemen hayata geçirmek istediğini gösterir.

"Dars yapmak" ifadesinin anlamına dair bir bilgi bulunamamıştır. Ancak "dars" kelimesinin bazı anlamları şunlardır: (Osmanlıca) Dişiyle tutup ısırmak; (Türkiye Türkçesi ağızları) Sıkıntı, üzüntü, eziyet.

Osmanlıca'da "meyil" kelimesinin bazı anlamları: eğilme, eğiklik, akıntı; sevme, tutulma; gönül akışı, eğilim. Ayrıca, "meyil vermek" ifadesi, Osmanlıca'da eğilim göstermek, bir yana doğru eğilmek ve gönül vermek anlamlarına gelir.

D. Mehmet Doğan'ın "Osmanlıca Yazılışlı Doğan Büyük Türkçe Sözlük" adlı eseri 2 ciltten oluşmaktadır.

Kefçe, Osmanlıca bir kelime olup, kepçe anlamına gelir. Dolayısıyla, kefçe genellikle yemek pişirme veya servis yapma gibi işlemlerde kullanılır. Kefçe kelimesinin başka bir işlevi veya kullanımı hakkında spesifik bir bilgi bulunmamaktadır.

Levs-i fâni, Osmanlıca bir terim olup "gelip geçici murdarlık, pislik" ve "dünyanın fâni, faydasız eğlenceleri" anlamlarına gelir.

Dahhak kelimesinin doğru yazılışı, Dahhak şeklindedir.