Farsça

Türkçe ve Farsça arasındaki ortak kelimeler, tarih boyunca süren kültürel etkileşim ve dil alışverişi nedeniyle ortaya çıkmıştır. Bu etkileşimin bazı nedenleri: İslamiyet: İslamiyetin kabulüyle birlikte, Arapça eserler Farsça aracılığıyla Türkçeye kazandırılmıştır. Ortak coğrafi alan: Asırlar boyunca birlikte yaşamış olan Türkler ve İranlılar, ortak bir tarihi ve coğrafyayı paylaşmışlardır. Edebiyat ve çeviri: Farsça, uzun yıllar edebiyat dili olarak kullanılmış ve çeviri eserler aracılığıyla birçok kelime ve deyim Türkçeye geçmiştir.

Sercan ismi Farsça kökenlidir. "Ser" ve "can" kelimelerinin birleşiminden oluşur. Ser: Farsça kökenli olup, "baş", "zirve", "en üst" anlamlarına gelir. Can: Türkçe kökenli olup, "ruh", "hayat", "gönül", "sevgi" anlamlarına gelir. Dolayısıyla Sercan ismi, "gönülden seven", "içten seven", "can dostu" gibi anlamları taşır.

Hürrem ismi, Farsça kökenli olup "neşeli, sevinçli" anlamına gelir. Ayrıca, Hürrem isminin diğer anlamları şunlardır: kutsal ülke; ışık gibi güzel doğmuş olan, ışık gibi doğan, doğan ışık; esir ve cariye olmayan, hür kadın; yeşil, taze; gönlü açıcı; şen şakrak, ferah.

Dilay ismi, Türkçe ve Farsça kökenli olup farklı anlamlara sahiptir: Gönülü aydınlatan, ay gibi güzel. İstenilen, dilenen şey. Kolay duygulanıp incinen, içlenme huyu olan, duygulu. Bakınız: Dilara isminin kısaltması. Dilay ismi, genellikle kız çocuklarına verilmektedir.

Farsça'da "Nasılsın?" ifadesi چطور هستید olarak söylenir. Alternatif bir kullanım olarak, "Nasılsın?" ifadesi حال شما چطور است؟ şeklinde de ifade edilebilir.

Farsça ve Arapça'nın benzer olmasının birkaç nedeni vardır: Alfabe: Her iki dil de Arap alfabesini kullanır, ancak Farsça alfabeye ژ, چ, پ ve گ gibi ek harfler eklenmiştir. Kültürel etkileşim: Arapça, İslam dünyasının ortak dili olarak kabul edilir ve birçok dil üzerinde etkili olmuştur. Tarihsel bağlar: Farsça, İran bölgesinde doğmuş ve İslam'ın kabulüyle Arapça'dan etkilenmiştir. Ancak, Farsça Hint-Avrupa dil ailesine, Arapça ise Sami dil ailesine ait olduğu için dil yapıları ve kelime kökenleri açısından belirgin farklılıklar da bulunmaktadır.

Zerrin ismi, Farsça kökenli olup "altın" anlamına gelir. Ayrıca, "zerrin" isminin diğer anlamları şunlardır: altından yapılmış, değerli, güzel, fulya; altın rengi, sarı; parlak; güzel kokulu bir cins çiçek.

Mihra ismi Farsça kökenlidir. Ayrıca, Türk kültüründe "mihrap" kelimesine dayandığı düşünülen bir kökeni de vardır; bu durumda "mihraba benzeyen" veya "mihrap gibi güzel" anlamlarına gelir.

Gâh, Farsça kökenli bir kelime olup "ara sıra", "bazen", "kâh" anlamlarına gelir. Ayrıca, yer ve zaman bildiren türemiş isimler oluşturan bir ek olarak da kullanılır.

Şirazeden çıkmak ve şirazesi kaymak deyimleri, genellikle bir kişinin akıl dengesini kaybetmesi veya kontrolünü yitirmesi anlamına gelir. Şirazeden çıkmak: Bir durumun içinden çıkılmaz hale gelmesi ve olaylar üzerindeki kontrolün kaybedilmesi. Şirazesi kaymak: Bir kişinin ya da fikrin yanlış noktaları temel alması nedeniyle çıkarımlarının da yanlış olacağını belirtmek. Ayrıca, bu deyimler, bir kişinin başıboş veya dengesini yitirmiş olduğunu ifade etmek için de kullanılır. Şiraze, ciltçilikte kitap yapraklarını düzgün tutmaya yarayan ince örülmüş şerit veya pehlivan kispetinin paçası anlamına gelir.

Mihra ismi Farsça kökenli bir kız ismidir. Ayrıca, Türk Dil Kurumu'na göre "iyi niyetli, sevecen ve iyiliksever" anlamlarına da gelmektedir.

"Teşkale etmek" ifadesi argo olarak kabul edilmez. "Teşkale" kelimesi Farsça kökenli olup, Türkçe'de "hoşça kal" anlamına gelir ve genellikle vedalaşma anında kullanılır. "Teşkale" bu tanıma uymaz.

Can ismi, Türkçe ve Farsça kökenli bir isimdir. Kelimenin kökeni, Arapça "جان" (jân) kelimesine dayanır ve bu kelime, İran kültürüne de sızarak Türk dilinde "can" olarak benimsenmiştir. Ayrıca, ismin Sanskritçe kökenli olduğu da iddia edilmektedir.

Rengin ismi, "renkli, parlak renkli, güzel, hoş, süslü" anlamlarına gelir. Farsça kökenli olan bu isim, aynı zamanda doğadaki renklerin ve güzelliklerin insan yaşamındaki önemini de vurgular.

Menekşe ismi, Türkçe kökenli olup, menekşe çiçeğinin adını ifade eder. Menekşe isminin diğer anlamları şunlardır: sevgi güneşi, ışık; yüz yapraklı, katmerli; çok yıllık otsu bir bitki. Menekşe ismi, Farsça kökenli "bansh" kelimesinden türetilmiştir.

Şeh kelimesi farklı anlamlara gelebilir: Şah. Çiy, şebnem. Şeyh. Ayrıca, Farsça kökenli bir erkek ismi olarak da kullanılmaktadır.

Horus ve Horos aynı değildir. Horus, Antik Mısır mitolojisinde gök (güneş) tanrısıdır ve şahin başlı olarak tasvir edilir. Horos ise, Horus'un Yunanca formudur.

Farsça'da "baba" kelimesi پدر veya بابا olarak ifade edilir.

Evet, Sirenk ve Simurg aynı varlıktır. Simurg, Farsça kökenli bir kelime olup, Zümrüdüanka veya Anka olarak da bilinir. Sirenk ise, Simurg'un eski Türkçe'deki adıdır.

Dilşad ismi, Farsça kökenli olup "gönlü şen, mutlu, sevinçli" anlamına gelir. Dilşad isminin diğer anlamları şunlardır: dinç bir duruma gel, dinçleş, dinç el güçlü el; gönlü şad olan, sevinçli; gönlü hoş, sevilmiş; mesut ve neşeli kimse.