İkinci Yeni akımı, 1950'li yıllarda Türk şiirinde ortaya çıkmış bir akımdır. İkinci Yeni akımının bazı özellikleri: Dil: Konuşma dilinden uzak durmuş, türetilmiş ve suni kelimeler, şaşırtıcı isim ve sıfat tamlamaları kullanmış, alışılmış deyimleri farklı kılmış ve noktalama işaretlerini reddetmiştir. İçerik: Bireysel ve soyut bir düzleme taşınmış, kentli küçük insan tipinin çizilmesine son verilmiştir. Temalar: Yalnızlık, yenilmiş ve bezmiş ruh hali, derin boşluk hissi gibi temalar işlenmiştir. Biçim: Şiirde buluşlara yer verilmiş, imge dünyasının sınırları zorlanmıştır. Siyaset: Siyasetten ve siyasal baskılardan uzak durulmuştur. İkinci Yeni, birçok edebiyat eleştirmeni tarafından "Çağdaş Türk Şiirinin en son ve en özgün atılımı" olarak kabul görülürken bazıları için de edebiyatta bir skandal olarak değerlendirilmiştir.