Farsça

Mehtap ismi Farsça kökenlidir. "Mehtap" kelimesi, "mah" (ay) ve "tab" (ışık) kelimelerinin birleşiminden oluşur ve "ay ışığı" anlamına gelir.

Mah kelimesi Farsça kökenlidir. Kelimenin kökeni şu şekilde açıklanabilir: Çağatayca. Türkçe. Farsça. Avestaca. Hintavrupa Anadili. Ayrıca, "mah" kelimesi Hintavrupa Anadili'nden Sanskritçe "mās", Eski Yunanca "mēn", Latince "mēns", Litvanyaca "mēnu-/menesis", İngilizce "moon" ve "month", Almanca "Mond" ve "Monat" gibi kelimelerle de ilişkilidir.

Rüçhan kelimesi farklı bağlamlarda farklı anlamlara gelebilir: İsim: Arapça kökenli bir isim olup "öncelik", "önem" veya "üstünlük" anlamına gelir. Hukuk: Rüçhan hakkı (hisse rüçhan hakkı). Patent rüçhan hakkı. Ayrıca, "rüçhan" güçlü bir analitik düşünme yeteneğini ve liderlik özelliklerini temsil eden bir isim harfi olarak da kullanılır.

"Köftehor" kelimesi, Farsça "küfte" (köfte) ve "hor" (yiyen) kelimelerinin birleşiminden oluşur ve "köfte yiyen" anlamına gelir. Ayrıca, TDK'ya göre "sevgiyle karışık bir azarlama sözü" olarak da kullanılır. "Köftehor" kelimesinin neden bu şekilde adlandırıldığına dair spesifik bir bilgi bulunamamıştır.

Zülfüyâr, Farsça kökenli bir kelime olup "zülüf" anlamına gelir. Ayrıca, "zülfüyâre dokunmak" ve "zülfüyâre dokunmamak" gibi deyimler de bulunmaktadır.

Kürtçe rakamlar, Kürtçe ve Farsça dillerinin aynı dil grubunda yer alması nedeniyle Türkçeden farklı bir yapıya sahiptir. Kürtçe ve Farsça'daki bazı rakamlar şu şekildedir: 0: Kürtçe "nîn", Farsça "sefr". 1: Kürtçe "yek", Farsça "yek". 2: Kürtçe "du", Farsça "do". 3: Kürtçe "sê", Farsça "se". 4: Kürtçe "çar", Farsça "çahar". 5: Kürtçe "pênc", Farsça "panc". 6: Kürtçe "şeş", Farsça "şeş". 7: Kürtçe "heft", Farsça "haft". 8: Kürtçe "heşt", Farsça "haşt". 9: Kürtçe "neh", Farsça "nuh". 10: Kürtçe "deh", Farsça "da".

Feryal ismi, Arapça ve Farsça kökenli olup "gözleri ışık saçan güzel kız", "ışık, güzellik", "olgunlaşmamış ağaç" gibi anlamlara gelir. Ayrıca, ay çevresinde oluşan hale, uzun boylu güzel kız ve eski bir Mısır prensesi anlamlarında da kullanılır.

Mehlika ismi, Farsça kökenli olup iki farklı anlama gelir: 1. Ay yüzlü, yüzü ay kadar beyaz olan kadın. 2. Yaşadığı dönemin en güzel kadınlarından biri, afet-i devran. Ayrıca, bazı kaynaklarda usta nişancı ve çok güzel kadın anlamları da yer almaktadır.

Eliz isminin kökeni konusunda birkaç farklı görüş bulunmaktadır: İbranice kökenli olarak kabul edilir ve "Tanrı’nın lütfu" veya "Allah’ın hediyesi" anlamına gelir. Türkçe kökenli olarak "güzel, zarif" anlamlarına gelir. Batı dillerinde, özellikle "Elizabeth" isminin kısaltılmış veya sadeleştirilmiş hali olarak kullanılır. Türkiye'de ise bu isim, yerel bir forma dönüştürülerek kullanılmaktadır.

Dilruba ismi, Farsça kökenli olup "gönül kapan, gönül okşayan, sevgili" anlamına gelir. Ayrıca, bu ismin diğer anlamları arasında "güzel", "gönül çelen", "ahu" ve "sonsuz aşk" yer alır. Dilruba ismi, aynı zamanda "en üst makam" anlamında da kullanılmaktadır.

Serhat ismi Farsça kökenlidir. "Serhat" kelimesi, Farsça "ser" (baş) ve "hadd" (sınır) kelimelerinin birleşiminden türemiştir ve "sınır boyu" veya "sınır kalesi" anlamına gelir.

Efşan ismi, Farsça kökenli olup "saçan", "dağıtan", "serpen", "silken" anlamlarına gelir. Ayrıca, "Gülefşan" şeklinde kullanıldığında "gül saçan" anlamına gelir.

Bergüzar kelimesi, Farsça kökenlidir. "Ber" (yük) ve "güzar" (geçiş, aktarım) kelimelerinin birleşiminden oluşur ve "geçmişten taşınan değerli bir hatıra" anlamına gelir.

"Şeker" kelimesi, farklı dillerde çeşitli şekillerde ifade edilir. Örneğin: Farsça ve Orta Farsça (Pehlevice veya Partça): شكر (şakar). Sanskritçe: शर्करा (śárkarā). İngilizce: sugar. Fransızca: sucre. İtalyanca: zucchero. Almanca: zucker. Bu diller, "şeker" kelimesinin köken aldığı veya yaygın olarak kullanıldığı dillerdir.

Ayaz ismi, Türkçe kökenli olup, Orta Asya Türk kültürüne dayanmaktadır. Ayrıca, ismin Farsça bir kökeni de bulunmaktadır.

Cihan ismi Farsça kökenlidir. Farsça’da “jehān” olarak bilinir ve “dünya, alem, kainat” anlamında kullanılır.

Hayır, "abat" ve "abad" aynı değildir. "Abat" kelimesi, Farsça kökenli olup "bayındır, mamur, rahat, şen" anlamlarına gelir. "Abad" ise, Arapça kökenli olup "ebedi" anlamında kullanılır. Ayrıca, "harab-abad" terimi, yok edilmekten ve çaresiz kalmaktan duyulan memnuniyet anlamına gelir.

Farsça'da kulağa hoş gelen bazı kelimeler: Gol (گل) — çiçek. Mehr (مهر) — sevgi, şefkat. Şirin (شیرین) — tatlı, sevimli. Bahâr (بهار) — bahar. Nûr (نور) — ışık. Rûyâ (رؤیا) — rüya. Daryâ (دریا) — deniz. Ferîde (فریده) — benzersiz, eşsiz. Sâher (ساحر) — büyüleyici, sihirbaz. Kederli (dilhûn) — kederli, içi kan ağlayan.

Şayan ve şayeste kelimeleri Farsça kökenli olup, "uygun", "yaraşır" ve "layık" anlamlarına gelir. Şayan: "Münasip, lâyık, yaraşır". Şayeste: "Lâyık, münasip, uygun". Örnek cümleler: "Yok bende bir amel sana şâyeste âh eğer" (Fuzûlî). "Yazsam sana şâyeste olan nazm-ı rakîki" (Cenap Şahâbeddin).

Ser kelimesi, Farsça kökenli olup "baş", "kafa" ve "başkan", "reis" anlamlarına gelir. Türk Dil Kurumu'na göre kelimenin diğer anlamları: Anatomi terimi olarak boyun kısmı dar, karın kısmı geniş cam, metal veya seramik nargile gövdesi. İstek, arzu, heves, meyil (Türkmence). Sır, giz (Tatarca). Kelimenin cümle içinde kullanımına örnek olarak, "ser verip sır vermemek" deyimi verilebilir; bu deyim, kişinin sırrını asla söylemeyeceği anlamına gelir.