Bahçe

En iyi malç malzemesi, kullanım amacına ve iklim koşullarına göre değişiklik gösterebilir. İşte bazı popüler malç malzemeleri: Organik malçlar: Saman ve kuru ot: Yabancı otları baskılar, toprağın nemini korur. Ağaç kabuğu ve odun talaşı: Dekoratif bir görünüm sunar ve uzun ömürlüdür. Kompost: Organik atıklardan oluşur, toprağa besin sağlar. Çim kırpıntıları: Azot açısından zengindir ve toprağı besler. Kuru yapraklar: Ücretsiz ve doğal bir malçlama seçeneğidir. İnorganik malçlar: Plastik örtüler: Toprağı sıcak tutar ve nem kaybını azaltır. Taş ve çakıl: Bahçelerde estetik bir görünüm sunar, ancak toprağa besin katkısı sağlamaz. Malç malzemesi seçerken, bitkinin ihtiyaçları, toprak türü ve iklim koşulları göz önünde bulundurulmalıdır.

Kiraz ağaçlarına yapılan budama türleri kış budaması ve yaz budaması olarak ikiye ayrılır. Kış budaması: Genellikle kış sonunda, yani şubat ve mart aylarında yapılır. Fidan henüz uyanmamış olduğu için, budama sonrası oluşacak yaraların iyileşmesi daha kolay gerçekleşir. Goble (açık goble) ya da lider sistem tercih edilir. Yaz budaması: İlkbaharda sürgünler odunlaşmaya başladıktan sonra yapılır. Sürgün seyreltmeleri, uç alma, bükme, eğme ve dalların birbiriyle karşılıklı olarak bağlanıp açılarının genişletilmesi veya daraltılması gibi işlemleri içerir. Yaz budaması, kış aylarında yapılacak budama işlemlerini azaltır ve kültürel etkinlikleri iyileştirir. Kiraz ağaçlarında ayrıca, ağacın iç kısımlarına ışık ulaşmasını sağlamak ve meyve tutumunu artırmak için bakım budaması da yapılır. Budama işlemi, doğru tekniklerin uygulanmasını ve hijyen kurallarına uyulmasını gerektirir; aksi takdirde ağaçlara zarar verebilir. Bu nedenle, bir uzmana danışılması önerilir.

400 litrelik bir kompost bidonunun kaç günde dolacağı, kullanılan yönteme ve eklenen organik atıkların miktarına bağlı olarak değişir. Soğuk kompost: Bu yöntemde bidonun dolması 6 ay ile 2 yıl arasında sürebilir. Sıcak kompost: Bu yöntemde, tüm malzemeler eklendikten sonra kompostun tamamlanması yaklaşık 20-30 gün içinde gerçekleşebilir. Kompostun ne zaman tamamlanacağını kesin olarak belirlemek için, eklenen atıkların miktarını ve kompostlama yöntemini düzenli olarak kontrol etmek gereklidir.

Portatif kümes yapımı hakkında bilgi bulunamadı. Ancak, genel olarak bir tavuk kümesi inşa etmek için aşağıdaki adımlar izlenebilir: 1. Yükseltme platformu yapımı: Yırtıcıların kümesi kazmasını önlemek için çimento blokları, tuğlalar veya ahşap platformlarla yükseklik oluşturulabilir. 2. Yer döşemesi: Kontrplak veya muşamba gibi malzemelerle yer kaplanabilir, ancak uzun ömürlü bir kümes için beton zemin önerilir. 3. Pencereler ve çatı: Kümesin pencereleri, rüzgar ve yağmur almayacak şekilde konumlandırılmalı ve tavuk telleriyle örtülmelidir. 4. Folluklar ve tünekler: Folluklar, kümesin köşesine yerleştirilmeli ve tavukların rahatça ulaşabilmesi için küçük bir merdiven veya rampa eklenebilir. 5. Havalandırma ve temizlik: Kümeste, havayı çeken bir fan bulunmalı ve temizlik için düzenli olarak bakım yapılmalıdır. Ayrıca, kümesin çevresine ince tavuk telleriyle çevrilmiş bir bahçe alanı yapılması önerilir. Daha fazla bilgi için YouTube ve Pinterest gibi platformlardaki ilgili video ve fotoğraflara başvurulabilir.

Limon çelikten köklendirme yapmak için aşağıdaki adımlar izlenebilir: 1. Çelik Alımı: Meyve veya çiçek içermeyen, en az iki veya üç boğumlu bir dal seçin. Uçtaki dört yaprak hariç tüm yaprakları çıkarın. Alt kısımları köklendirme hormonu tozuna batırın. 2. Köklendirme Ortamı: Steril tohum başlangıç karışımıyla dolu, iyi drene edilmiş bir tencere hazırlayın. 3. Dikim: Çelik kesimini tencereye yerleştirin. 4. Bakım: Tencereyi büyük ve şeffaf bir plastik torba ile kaplayın, torbayı teller veya kazıklarla destekleyin ve havanın akması için birkaç delik açın. Çeliğinizin ılık (20–25°C) ve nemli olduğundan emin olun, ancak sulamalar arasında yüzeyin kurumasını bekleyin. Çeliklerin köklenme süresi, bitki türüne ve ortam koşullarına bağlı olarak 2-8 hafta arasında değişebilir. Limon çelikten köklendirme hakkında daha fazla bilgi ve görsel için fidancin.com sitesi ziyaret edilebilir. Bitki çoğaltma işlemleri uzmanlık gerektirebilir. Doğru ve güvenli bir şekilde işlem yapmak için bir uzmana danışılması önerilir.

Styrax officinalis (ayı fındığı) yetiştirmek için aşağıdaki adımlar izlenebilir: Ekim zamanı: Tohumların ekimden önce çatlatılması ve Eylül ayı sonlarında ekilmesi önerilir. Pozisyon: Tam güneş alan veya yarı gölgeli yerleri tercih eder. Toprak: Süzülmüş, taze, zengin ve humuslu toprakları sever. Sulama: Özellikle yaz aylarında düzenli sulama gerektirir. Gübre: İlkbaharda kompost ve çiçeklenme sırasında kurutulmuş kan ile ezilmiş boynuz karışımı kullanılabilir. Budama: Şubat veya mart aylarında ölü odun ve bodur dalların temizlenmesi dışında budamaya gerek yoktur. Dayanıklılık: -15°C ila -20°C arasındaki sıcaklıklara dayanabilir. Styrax officinalis, Akdeniz iklimi ve benzer özelliklere sahip bölgelerde daha iyi yetişir.

Kış bahçesi için kullanılabilecek cam türleri şunlardır: Giyotin Cam: Modern görünüm ve iyi ısı yalıtımı sağlar, ancak yüksek maliyetlidir. Sürme Cam: Ekonomik ve pratik bir çözümdür, ancak manzarayı bölebilir ve yalıtım performansı standart modellerde düşüktür. Katlanır (Akordeon) Cam: Tam açıklık imkanı sunar, ancak yalıtım zayıflığı ve fazla mekanizma gibi dezavantajları vardır. Isınmalı Cam: Çift veya üçlü cam seçenekleri ile ısı yalıtımı sağlar, enerji maliyetlerini düşürür ve gürültü, rüzgar ile yağmura karşı koruma sunar. Güvenlik Camı: Dayanıklı ve güvenlidir, ancak bahçıvan camına göre daha pahalıdır. Polikarbonat: Hafif, iyi yalıtım sağlar ve mahremiyet sunar, ancak hava koşullarına ve UV ışınlarına karşı hassastır. Kış bahçesi için en uygun cam sistemi, önceliklere (yalıtım, manzara, esneklik, bütçe) ve mekanın özelliklerine göre değişir.

Güz gülü çiçeği, bilimsel adıyla Anemone Japonica, düğün çiçeğigiller (Ranunculaceae) familyasına ait, sonbaharda çiçek açan, zarif ve dayanıklı bir bitki türüdür. Güz güllerinin bazı özellikleri: Çiçekler: Genellikle pembe, beyaz veya kırmızı tonlarındadır ve ortasında sarı renkli tohum taslakları bulunur. Yapraklar: Parçalı ve koyu yeşildir. Boyut: 60 cm ila 1,5 metre yüksekliğe ulaşabilir. Yetiştirme koşulları: İyi drenajlı, humuslu ve hafif asidik toprakları tercih eder. Dayanıklılık: Soğuğa dayanıklıdır ancak çok sert kışlarda korunması gerekebilir. Güz gülleri, zehirli bitkilerdir.

Kırmızı pancarın kaç günde bir kanatılması gerektiğine dair bilgi bulunamadı. Ancak, kırmızı pancar yetiştiriciliğinde sulama hakkında bazı bilgiler mevcuttur: Bitki, gelişme döneminde yüksek nemden hoşlanır. Yağmurlama sistemi ile sulanması, bitki gelişimini olumlu etkiler. Sulamaların, toprak üst yüzeyinin ıslak kalacak şekilde yapılması önerilir. Kırmızı pancarın hasat zamanı, tohum ekiminden itibaren erkenci çeşitlerde 4-4,5 ay, geççi çeşitlerde ise 6 ay sonra gelir.

Biberde askı ipi, fideler yerlerine dikildikten sonra atılır. Askıya alma işlemi şu şekilde yapılır: Fideler dikildikten sonra, sıra üzeri boyunca yerden bir ip çekilir. Askı ipinin bir ucu yerdeki ipe, diğer ucu yukarıdaki tele bağlanır ve bitki bu ipe sardırılır. İkinci bir yöntem olarak, dip kısmından ileride bitkiyi boğmayacak şekilde genişçe bir düğüm atılır ve diğer ucu özel askı çengeline veya tepedeki tele bağlanır. Askı teline bağlamanın, ileride bitki tel boyuna ulaştığında aşağıya kaydırma veya tepede yer değiştirmede kolaylık sağlama gibi avantajları vardır. Askıya alınan biber bitkilerinde 3-4 sürgün gelişmesine izin verilir.

Çitlembik ağacı genellikle 3-5 yaşları arasında meyve vermeye başlar.

Toz kükürt, özellikle sebze ve meyve ağaçları olmak üzere birçok bitkinin gelişimine katkı sağlar. Toz kükürdün iyi geldiği bitkilerden bazıları şunlardır: Sebzeler. Meyve ağaçları. Toz kükürt, bitkilerin sağlıklı bir şekilde gelişebilmesi için gerekli olan bir makro elementtir.

Fil sarımsağı, Asya kökenli bir bitki olup, özellikle Güneydoğu Asya ve Akdeniz bölgelerinde yaygın olarak yetiştirilmektedir. Türkiye'de ise fil sarımsağı, Adana'da bir aile hekimi olan Dr. Ali Tuna tarafından yetiştirilmektedir.

1 top çim çit, 10 metre uzunluğundadır.

En iyi kurna malzemesi olarak genellikle mermer tercih edilir. Mermer, suya karşı dayanıklılığı, estetik görünümü ve kolay temizlenebilir yapısıyla öne çıkar. Bunun yanı sıra, traverten, küfeki taşı ve oniks gibi doğal taşlar da kurna yapımında sıkça tercih edilir. Malzeme seçimi, kişisel tercihler ve bütçeyle birlikte, kurnanın kullanılacağı yere ve amaca göre de değişebilir.

Malçlama için kullanılan bazı renkteki naylon çeşitleri: Siyah malç naylonu: Güneş ışığının emilimini destekler ve ısıyı hapseder, soğuk iklimlerde tercih edilir. Beyaz malç naylonu: Ilıman ve sıcak iklimlerde toprağın fazla ısınmasını engeller ve toprağı serin tutar. Şeffaf malç naylonu: Kısa dalga boylu güneş ışınlarının çoğunu toprak altına geçirir ve toprak sıcaklığını artırır, ılıman ve sıcak bölgelerde avantaj sağlar. Diğer renkler: Ayrıca, gri, kırmızı, sarı, kahverengi ve mavi malç naylonu çeşitleri de bulunmaktadır. Malç naylonu seçimi, iklim koşulları ve yetiştirilen bitkiye göre yapılmalıdır.

Üzüm bağı ilkbaharda şu şekilde görünür: Tomurcuk kırılması. Sürgünlerin büyümesi. Çiçeklenme. Veraison. Asma kamışının olgunlaşması. İlkbaharda üzüm bağının havadan görünümüne iStock fotoğraf sitesinden ulaşılabilir.

Yağmurlama sulama sistemleri, suyu boru hatları aracılığıyla belirli bir basınç altında fıskiyelere ulaştıran ve suyun yağmur damlaları gibi toprağa püskürtülmesini sağlayan bir sulama yöntemidir. Yağmurlama sulama sistemlerinin temel bileşenleri: su kaynağı; pompa birimi; basınçlı boru hatları; yağmurlama başlıkları. Yağmurlama sulama sistemleri türleri: Taşınabilir (portatif) sistemler. Yarı sabit sistemler. Taşınamayan sistemler. Yağmurlama sulama sistemlerinin avantajları: Homojen sulama sağlar. İşçilikten tasarruf sağlar. Toprak erozyonunu önler. Gübre uygulamasıyla entegre edilebilir. Dezavantajları: İlk tesis masrafları yüksektir. Yüksek rüzgar ve sıcaklık, su dağılımını olumsuz etkiler.

Kayısının soğuk havalardan etkilenmemesi için uygulanabilecek bazı yöntemler: Rüzgâr fanı ve yağmurlama sulama sistemleri kullanılabilir. Doğal engeller oluşturulabilir; köşeli ve eğimli engeller soğuk havanın yönünü değiştirebilir. Ağaçlar arasında boşluklar bırakılabilir, bu sayede soğuk hava akımı uzaklaştırılabilir. Don olayı başlamadan önce, ağaç tacı üzerine küçük zerreler halinde su püskürtülmesi, sap, saman ve eski lastikler yakılarak sisleme ve dumanlama yapılması, don sobaları ile bahçenin ısıtılması gibi önlemler alınabilir. Kayısı ağacının çeşidine göre soğuğa dayanıklılık farklılık gösterir.

Ağaç dalını köklendirmek için şu adımlar izlenebilir: 1. Dalı hazırlama: Çok keskin bir alet kullanarak dalı kesin. Üzerinde fazla yaprak bırakmayın, uçta çok küçük yapraklar varsa onları saymayın, 3-4 tane olgun ve sağlıklı yaprak yeterli. 2. Köklendirme ortamı hazırlama: Hafif, iyi drenajlı bir toprak karışımı hazırlayın. Suda köklendirme yapılacaksa, iki gün bekletilmiş ve klorsuz su kullanın. 3. Dikim: Dalı toprağa veya suya dikin, köklenme bölümünü tamamen toprağa veya suya gömün. 4. Bakım: Toprağı hafifçe sulayın, ancak suyu aşırıya kaçırmayın. Çeliğin üzerine şeffaf bir poşet geçirerek sera ortamı oluşturun. Köklendirme sürecinde dalı doğrudan güneş ışığına maruz bırakmayın, yarı gölge bir alanda tutun. Havai köklendirme (air layering) yöntemi de kullanılabilir. Köklendirme işlemi için en uygun zaman, erken ilkbahardır. Köklendirme işlemi sırasında bir uzmana danışılması önerilir.