Atom

Proton ve elektron yüklerinin zıt olmasının sebebi, elektriksel yükün nicelendirilmiş olmasıdır. Protonun yükü "e" olarak ifade edilir ve +1'dir. Aynı yüke sahip parçacıklar birbirini iterken, zıt yüke sahip olanlar birbirini çeker.

Elektron diziliminde tam dolu ve yarı dolu ifadeler, atomun orbitallerinin elektronlarla doluluğunu ifade eder. Tam dolu orbitaller, s, p, d, f gibi alt kabukların maksimum elektron kapasitesine ulaşmış olmasını ifade eder. Yarı dolu orbitaller, bir alt kabuğun elektronlarının tamamının değil, yarısının dolu olmasını ifade eder. Tam ve yarı dolu orbitaller, atomun daha kararlı bir yapıya ulaşmasını sağlar.

Elektron küresi, elektronun küre biçiminde tasvir edilmesini ifade eder. Ancak, elektronun şekli konusunda kesin bir görüş birliği yoktur. Bununla birlikte, elektronun asimetrik bir yapıya sahip olması gerektiği yönünde görüşler de bulunmaktadır. Elektron küresi kavramı, aynı zamanda ikaz küreleri olarak bilinen, elektrik telleri arasına dizilmiş iki yarım küreden oluşan ve havadan geçen iletkenleri işaretlemek için kullanılan küreleri de ifade edebilir.

Farklı atomlar birleşerek molekül veya bileşik oluşturur. Molekül, aynı veya farklı tür en az iki atomun kimyasal bağlarla bağlanmasıdır. Bileşik, farklı tür atomların bir araya gelerek oluşturduğu moleküldür. Örneğin, hidrojen (H) ve oksijen (O) atomları birleşerek su (H₂O) molekülünü oluşturur.

Atomda proton ve nötron şu şekillerde gösterilebilir: Helyum atomu gösterimi. Grafik gösterimi. Ayrıca, YouTube'da "7.sınıf Maddenin Tanecikli Yapısı Atom Kısımları Proton Nötron Elektron Konu Anlatımı Soru Çözümü -1" başlıklı bir video bulunmaktadır.

Element tanecik modeli, maddenin en küçük yapı taşı olan atomu tanımlar. Atom, bir elementin tüm kimyasal özelliklerini taşıyan en küçük taneciktir. Çekirdek, atomun merkezinde olup proton ve nötron taneciklerini barındırır. Katmanlar, atomun elektronlarının bulunma ihtimali en fazla olan bölgelerdir. Atomlar gözle görülemeyecek kadar küçüktür ve renk, koku gibi özellikleri yoktur.

Hidrojen atomunun nötron içermemesinin birkaç temel sebebi vardır: Atomik kütle ve stabilite. İlk oluşum ve evreler. Nötronların radyoaktivitesi.

Çekirdek yükü 12 olan atom, magnezyum (Mg) elementine aittir.

Evet, atomlar canlı ve cansız varlıkların yapı taşıdır. Tüm maddeler, atom adı verilen en küçük yapı taşlarından oluşur.

Atomun üç boyutlu modeli için aşağıdaki örnekler verilebilir: Elektron bulutu modeli: Bu modelde, elektronların tam konumunu belirlemek yerine, en büyük olasılıkla bulunabileceği alanlar (orbitaller) gösterilir. Top ve çubuk modeli: Bu yöntemde, atom çekirdeği top, bağlar ise çubuk ile temsil edilir. Boşluksuz model: Atomlar, üst üste binen küreler olarak gösterilir. Ayrıca, Los Angeles Kaliforniya Üniversitesi'nden bilim insanları, taramalı aktarmalı elektron mikroskopisi kullanarak atomların tek tek üç boyutlu konumlarını belirleyebilmiştir.

Atomun en büyük hacmi, elektronların bulunduğu yörüngelerde yer alır. Atomun kütlesinin büyük çoğunluğu çekirdekte toplanmıştır, ancak elektronların hareket ettiği yörüngelerin hacmi, çekirdeğin hacminden çok daha büyüktür.

Küresel simetri, atomun daha kararlı hale gelmesine neden olur. Bunun sebebi, bir atomun elektron dizilimindeki en son orbital türünün tam dolu veya yarı dolu olmasının, elektronların çekirdek tarafından simetrik bir şekilde çekilmesini sağlamasıdır.

Elektronlar, protonlardan daha az yük taşır çünkü elektronun elektrik yükü (-1), protonun elektrik yükünden (+1) daha küçüktür. Proton ve elektronun elektrik yükleri şu şekilde özetlenebilir: Proton, pozitif (+1) elektrik yükü taşır. Elektron, negatif (-1) elektrik yükü taşır. Elektronun kütlesi, proton ve nötrondan çok daha düşüktür (yaklaşık olarak 1/1836 amü).

Atomun ilk modeli, John Dalton'a aittir. Dalton, 1803 yılında ortaya attığı atom modelinde, maddenin en küçük yapıtaşının atom adı verilen küçük ve bölünemez parçacıklar olduğunu öne sürmüştür.

Üçüncü enerji seviyesi 18 elektron alabilir. Enerji seviyelerinin elektron kapasiteleri şu şekildedir: Birinci enerji seviyesi: 2 elektron. İkinci enerji seviyesi: 8 elektron. Üçüncü enerji seviyesi: 18 elektron. Dördüncü enerji seviyesi: 32 elektron. Bu kapasiteler, elektronların orbitallere yerleşmesiyle belirlenir; örneğin, 3p orbitalleri aynı enerji seviyesine sahiptir ve 6 elektron alır.

Elektronların atomlar arasında gidip gelmesi olayına "redoks" denir. Redoks, bir atom veya molekülden ötekine bir veya daha çok elektronun geçişi olayıdır.

Atom ve parçacık arasındaki fark şu şekilde açıklanabilir: Atom, bir elementin en küçük parçacıklarıdır ve elementin bütün özelliklerini belirler. Parçacık, atomdan daha küçük bir yapıdır. Dolayısıyla, atom, parçacıkların bir bütünüdür; parçacık ise atomdan daha küçük yapılardır.

Madde, atom ve moleküllerden şu şekilde oluşur: Atomların Oluşumu: Büyük Patlama'dan sonra evrenin soğuması ve enerjinin farklı kuvvetlere ayrılmasıyla başladı. Moleküllerin Oluşumu: Atomlar, kimyasal bağlarla bir araya gelerek molekülleri oluşturur. Özetle, madde, atomların birleşmesiyle oluşan moleküllerden meydana gelir.

Valans (değerlik) elektron sayıları arasındaki kıyaslama şu şekilde yapılabilir: Hidrojen (H): 1 valans elektronu vardır. Karbon (C): 4 valans elektronu bulunur. Oksijen (O): 6 valans elektronu bulunur. Neon (Ne): 8 valans elektronu vardır ve valans kabuğu doludur. Valans elektron sayısı, bir elementin kimyasal reaktivitesini ve bağ yapma kapasitesini belirler.

Karbon-12 (¹²C) ve karbon-13 (¹³C) arasındaki temel fark, sahip oldukları nötron sayısıdır. Karbon-12: 6 proton ve 6 nötron içerir. Karbon-13: 6 proton ve 7 nötron içerir. Bu fark, karbon-13'ün atom kütlesinin karbon-12'den biraz daha yüksek olmasına neden olur. Ayrıca, karbon-12 doğada %98,89 oranında bulunurken, karbon-13 sadece %1,11 oranında bulunur.