Arapça

Rabia ismi Arapça kökenlidir. "Rabia" kelimesi, Arapça'da "rābiʿa" kelimesinden türetilmiş olup, sıralamada dördüncüyü ifade eder. Ayrıca, Rabia isminin "Tanrı'ya yakın olan", "Tanrı'ya bağlı olan" veya "Tanrı'nın sevgilisi" gibi anlamları da bulunmaktadır. Rabia ismi, İslam kültüründe önemli bir yere sahiptir çünkü İslam tarihinde Rabia el-Adeviyye gibi önemli kadın figürlerle ilişkilendirilir.

Tadil kelimesi, Arapça kökenli olup "değişiklik" anlamına gelir. Emlak ve mimari literatüründe tadil, projenin imar mevzuatına aykırı olmadan üzerinde yapılan fiziksel değişiklikleri ifade eder. Eşya hukukunda ise tadil, bir ayni hakkın kapsamını daraltmak veya genişletmek için yapılan tapu sicili işlemleridir. Ticaret hukukunda ise ticaret sicilinde yapılması gereken değişiklik anlamına gelir.

Semra ismi, Arapça kökenli olup "esmer" anlamına gelir. Ayrıca, Semra isminin diğer anlamları şunlardır: su kıyılarında yetişen, güzel kokulu bir ot; meyve; koyu tenli, koyu saçlı kadın.

Selma ismi, Arapça kökenli olup "barış", "huzur", "sağlık" ve "güven" anlamlarına gelir. TDK'ye göre Selma isminin diğer anlamları şunlardır: Güzel, hoş kadın; Sevgi dolu, sevecen, sevmeye yatkın; Asmanın salkım durumundaki meyvesi; İyi ve doğru yolda olma.

Ekber kelimesi Arapça kökenli olup "daha büyük", "çok büyük", "en büyük" anlamlarına gelir. Ayrıca, İslam dininde Allah'ın sıfatlarından biri olarak da kullanılır. Ekber kelimesi, erkek ismi olarak da tercih edilir.

Müezza ismi, Arapça kökenli olup "saf ve temiz kalpli", "dünyanın en masum yaratığı" anlamlarına gelir. Ayrıca, İslam peygamberi Muhammed'in kedisinin adı da Müezza'dır.

Ceylin ismi, Arapça kökenli olup "cennet kapısı" anlamına geldiği için genellikle kız çocuklarına verilmektedir. Ayrıca, bu ismin taşıyan kişilerin genellikle zarif, güzel ve manevi duyguları güçlü bireyler olduğu düşünülmektedir. Ancak, Ceylin ismi Türk Dil Kurumu sözlüğünde yer almayan bir kelime olduğu için, isminin neden özellikle kız çocuklarına verildiğine dair kesin bir bilgi bulunmamaktadır.

Arapçanın en zor harfi konusunda kesin bir görüş yoktur. Ancak, bazı harfler öğrenilmesi zor olarak kabul edilir: ض (Dzad). ع (gırtlaktan çıkarılan özel ses). ص (Tsad). Ayrıca, Arap alfabesinde sesli harflerin genellikle yazılmaması da öğrenmeyi zorlaştırır.

"Sür" kelimesi, 100'den fazla farklı dile çevrilmiştir. Bazı dillerde "sür" kelimesinin karşılığı: Almanca: sur; Arapça: سور; Azerice: sur; Bengalce: sur; Boşnakça: sur; Bulgarca: sur; Endonezyaca: sur; Ermenice: sur; Estonyaca: sur; Farsça: بالا. Ayrıca, "sür" kelimesi Türkçe'de "sürmek" fiilinin ikinci tekil şahıs emir kipi olarak da kullanılır.

Sami ismi Arapça kökenlidir. "Sami" kelimesi, Arapça'da "yüksek", "soylu" veya "yüce" anlamına gelen "sami" kelimesinden türemiştir. Bunun yanı sıra, "Sami" isminin, Nuh'un oğlu Sam'in soyundan geldiğine inanılan Orta Doğu halklarını ifade eden "Samiler" ile de bir bağlantısı vardır.

Evet, "mavera" ve "öte" aynı anlama gelir. Türk Dil Kurumu'na göre mavera kelimesinin "öte" ve "görülen âlemin ötesi" olmak üzere iki anlamı vardır.

Seymen kelimesinin kökeni hakkında farklı görüşler bulunmaktadır. Farsça "segban" kelimesi: Seymen/seğmen terimi, Farsça "segban" ile ilişkilendirilir ve "bayram günlerinde, düğünlerde törene yerli giysilerle, atlı ve silahlı olarak katılan yiğit" anlamına gelir. Öz Türkçe "sökmen" kelimesi: Diğer bir görüşe göre, Seymen, "sökmen" kelimesinden türemiştir; "sökmen", savaş saflarını yaran öncü kuvvetlere verilen addır. Ahilik ve Yeniçeri Ocağı: Seymenlik geleneğinin, II. Mahmud'un kurduğu Sekban Teşkilatı'nın adını Seymen kelimesinden aldığı düşünülmektedir. Seymenlik geleneğinin kökleri, 6. yüzyıl Oğuz Türklerine kadar uzanmaktadır.

Devlet-i Aliyye, Osmanlıca bir kelime olup "büyük devlet" veya "yüksek devlet" anlamına gelir. Bu tamlama, Osmanlı Devleti'ni tarif etmek için kullanılmıştır ve Osmanlı fermanlarında sıkça yer almıştır. Bunun yanı sıra, "Devlet-i 'Aliyye" ifadesi, Allah'ın bir sıfatı olan "Aliy"den türetilmiş olup, "Aliy olan Allah'ın devleti" anlamına da gelir.

Nesime ismi, Arapça kökenli olup iki farklı anlama sahiptir: 1. Yumuşak esinti, yel. 2. Yumuşak huylu. Ayrıca, Nesime isminin Kuran'da geçmediği bilinmektedir.

Harflerin kökeni, yazı sistemlerinin gelişim sürecine dayanır. Harflerin ortaya çıkış aşamaları: 1. Nesnelere çentik ve oyuk açma: İlk olarak, insanlar çentik ve oyuklarla obje yazısı oluşturmuşlardır. 2. Resim yazısı: Şekiller, varlığın görüntüsüne dönüşerek resim yazısına (hiyeroglif) evrilmiştir. 3. Fikir yazısı: Daha sonra, ideografik (fikir yazısı) aşamasına geçilmiştir. 4. Hece yazısı: İnsanlar, her bir resmin bir heceye karşılık geldiği logografik hece yazısını kullanmışlardır. 5. Ses yazısı: Son olarak, fonografik (ses yazısı) sistemine geçilmiş ve her sesin özel bir sembolü olmuştur. Harflerin ilk gerçek anlamda kullanımı, MÖ 2000 yıllarında Antik Mısır ve Sami dilleri alfabelerinde görülmüştür.

Men kelimesi Arapça kökenli olup, "yasaklama" ve "engel olma" anlamlarına gelir. Menedilmek kelimesi ise "yasak edilmek", "yasaklanmak" ve "önüne geçilmek" anlamlarını taşır. Örnek cümle: "Trafik kurallarına uyulmadığında, araç trafikten men edilebilir".

Habibe ismi, Arapça kökenli olup "sevilen", "sevgili", "seven", "dost" anlamlarına gelir. Ayrıca, "duru, katkısız, saf" ve "çiçekleri ayrı ayrı ya da bir kök üzerinde sarı ve beyaz renkte bir bitki" gibi farklı anlamları da bulunmaktadır. Kur'an'da geçmeyen bir isimdir.

Arapça dersinde işlenen bazı konular şunlardır: Selamlaşma, tanışma ve vedalaşma. Fiiller. Zarflar, yön isimleri ve harf-i cerler. Sıfat tamlaması. İsimlerde irab. Sayısına göre isimler. Kelime ve cinsiyet bakımından kelimeler. Ayrıca, Arapça derslerinde okuma, yazma, dinleme ve konuşma becerileri de geliştirilir.

Abdülehad Serhendi hazretlerinin bir müjdesine göre, 70 kere "Yâ Allah, Yâ Rahman, Yâ Rahîm, Yâ Kavî, Yâ Kâdir" okunup dua edildiğinde, kişi ne isterse istesin, Allah duasını kabul eder ve ne muradı varsa verir. Bu duanın Allah rızası için okunması gerektiği belirtilmiştir. Duaların kabulünün Allah'ın takdirinde olduğu unutulmamalıdır. Ayrıca, dilek dualarının kabul olması için ısrarla dua edilmesi, abdest alınarak ve mümkünse kıbleye dönülerek dua edilmesi, dua cümlelerinin üç defa tekrar edilmesi tavsiye edilmektedir.

Ehven-i şer, "kötünün iyisi" anlamına gelir. Bu deyim, zarar ve fenalık bakımından diğerlerine kıyasla daha hafif olan kötülük için kullanılır. Ayrıca, görünüşte şer gibi olsa da sonunda hayırla neticelenen ve baştaki zararı kat kat telafi edecek olan iyi sonuçlar doğuran eylemler için de kullanılabilir. Bu terim, Mecelle'de de yer alır; iki zararlı şeyden birini tercih etmek gerektiğinde, daha az zararlı olanın seçilmesi gerektiği şeklinde bir genel kural olarak kabul edilir.