• Buradasın

    XIX yüzyılda Osmanlı'ya karşı yürütülen politikalar nelerdir?

    Yazeka

    Arama sonuçlarına göre oluşturuldu

    XIX. yüzyılda Osmanlı'ya karşı yürütülen politikalar genel olarak şu şekilde özetlenebilir:
    1. Milliyetçilik Kökenli İsyanlar: Osmanlı topraklarında yaşayan Balkan uluslarının bağımsızlık amacıyla isyan etmeleri 12.
    2. Denge Politikası: Osmanlı Devleti'nin, toprak bütünlüğünü korumak için büyük güçlerin (İngiltere, Rusya) politikalarına karşı denge stratejisi izlemesi 13.
    3. Ekonomik Tavizler ve Kapitülasyonlar: Osmanlı ekonomisinin zayıflamasını ve dış güçlerin iç işlere karışmasını sağlayan ekonomik tavizler ve kapitülasyonların verilmesi 12.
    4. Dış Güçlerin İşgali: Fransa'nın Cezayir'i, İngiltere'nin ise Mısır'ı işgal etmesi 23.
    5. Islahat ve Reformlar: Osmanlı yönetiminin, imparatorluğu modernleştirmek ve ayakta tutmak için Tanzimat ve Islahat Fermanları gibi reformlar yapması 23.
    5 kaynaktan alınan bilgiyle göre:

    Konuyla ilgili materyaller

    I Dünya Savaşı'nın başladığı sırada Osmanlı Devleti hangi politikayı izlemiştir?

    I. Dünya Savaşı'nın başladığı sırada Osmanlı Devleti tarafsızlık politikası izlemiştir. Ancak, bu tarafsızlığın arkasında yoğun diplomatik temaslar, iç siyasi hesaplar ve askerî hazırlıklar bulunmaktaydı.

    17. yüzyılın sonundaki gelişmeler dikkate alınırsa Osmanlı Devleti'nin 18. yüzyılda hangi politikaları izlemesi beklenir?

    17. yüzyılın sonundaki gelişmeler dikkate alındığında, Osmanlı Devleti'nin 18. yüzyılda izlemesi beklenen politikalar şunlardır: Topraklarını koruma ve barış politikası: 1699'daki Karlofça Antlaşması'ndan sonra Osmanlı Devleti, kaybettiği toprakları geri alma çabasından vazgeçip elindeki toprakları koruma politikasına yönelmiştir. Avrupa'yı örnek alan ıslahatlar: Osmanlı Devleti, Avrupa'dan geri kaldığını kabul etmiş ve yapılan ıslahatlarda Avrupa'yı örnek almaya başlamıştır. Diplomatik ilişkiler: Avrupalı devletlerle diplomatik ilişki kurma zorunluluğu hissetmiş, bu amaçla Avrupa'nın önemli başkentlerinde daimi elçilikler açmıştır. Denge politikası: Avrupalı büyük devletlerin aralarındaki çıkar çatışmalarından yararlanmaya çalışarak denge politikası uygulamaya başlamıştır.

    1699-1792 yılları arasında Osmanlı dış politikasının temel ilkeleri nelerdir?

    1699-1792 yılları arasında Osmanlı dış politikasının temel ilkeleri şunlardır: Toprakları koruma ve barış politikası: Bu dönemde Osmanlı Devleti, fetih politikasından vazgeçerek mevcut topraklarını korumaya yönelik bir politika izlemiştir. Batı üstünlüğünün kabulü: Osmanlılar, Batı'nın üstünlüğünü kabul etmiş ve Batı tarzı ıslahatlar yapmaya başlamıştır. Denge siyaseti: Osmanlı Devleti, Avrupalı devletlerle denge siyaseti izlemeye başlamıştır. Diplomatik temsiliyetin artırılması: 18. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Avrupa'nın önemli merkezlerinde daimî diplomatik temsilciler bulundurulmaya başlanmıştır. Bu dönemde imzalanan önemli antlaşmalar arasında Karlofça, Pasarofça, Küçük Kaynarca, Ziştovi ve Yaş antlaşmaları bulunmaktadır.

    Osmanlı'nın Avrupa devletlerine karşı izlediği politikalar nelerdir?

    Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa devletlerine karşı izlediği bazı politikalar şunlardır: Askeri ve siyasi yardımlar: Fransa gibi ülkeleri Almanya'ya karşı korumak. Ticari ayrıcalıklar (kapitülasyonlar): Ticaret yollarını kullanma ve serbest ticaret hakkı tanımak. Mezhep ayrışmalarını desteklemek: Katoliklere karşı Protestanlara, Ortodokslara karşı ise Katoliklere yardım etmek. Taht kavgalarına müdahale: Yakın bulduğu adayları tahta geçirmek. Diplomatik ilişkiler: Avrupa devletleri arasındaki çıkar çatışmalarından yararlanarak varlığını devam ettirmeye çalışmak. Stratejik ortaklıklar: Bazı devletlerle stratejik ortaklıklar kurmak. Osmanlı'nın Avrupa'ya karşı izlediği politikalar, yükseliş, duraklama ve gerileme dönemlerine göre değişiklik göstermiştir.

    1699-1774 yıllarında Osmanlı dış politikasının temel ilkeleri nelerdir?

    1699-1774 yıllarında Osmanlı dış politikasının temel ilkeleri şunlardır: Toprakları koruma ve barış siyaseti: 1718 Pasarofça Antlaşması'ndan sonra Osmanlı Devleti, mevcut topraklarını korumaya yönelik bir politika izlemiştir. Batının üstünlüğünün kabulü: Bu dönemde Osmanlılar, Batı'nın üstünlüğünü tamamen kabul etmiş ve Batı tarzı ıslahatlar yapmaya başlamıştır. Diplomatik ilişkilerin geliştirilmesi: 18. yüzyılda sürekli elçilikler kurulmuş ve Avrupa'daki güçler dengesine göre dış politika belirlenmeye başlanmıştır. Rusya ve Avusturya ile mücadele: 18. yüzyılda Osmanlı'nın en büyük düşmanları Rusya ve Avusturya olmuştur. 1774 Küçük Kaynarca Antlaşması ile Kırım'ın Rusya'ya kaybedilmesi, Osmanlı dış politikasının kendi inisiyatifi dışına çıkarak devletlerarası bir mesele haline gelmesine yol açmıştır.

    Osmanlı devleti fethedilen yerlerde hangi politikaları uygulamıştır?

    Osmanlı Devleti, fethedilen yerlerde çeşitli politikalar uygulamıştır: İskân Politikası: Fethedilen bölgelere Anadolu'dan göç ettirilen Türkler yerleştirilerek bölgenin Türkleşmesi ve İslamlaşması sağlanmıştır. Adalet ve Güvenlik Politikası: Hızlı bir şekilde adalet ve güvenlik mekanizmaları kurulmuş, halkın devlete güven duyması sağlanmıştır. Millet Sistemi: Fethedilen topraklardaki gayrimüslim halkların kendi dinlerine, kültürlerine ve geleneklerine göre yaşamalarına izin verilmiştir. İmar Politikası: Cami, çeşme, yol, köprü, medrese, hastane gibi yapılar inşa edilerek bölgelerin bayındır hale getirilmesi sağlanmıştır. İstimalet Politikası: Fethedilen bölgelerdeki halka hoşgörülü davranılmış, can ve mal güvenliği sağlanmış, vergi muafiyeti tanınmıştır.

    18. yüzyılda Osmanlı-Rus ilişkileri hangi antlaşma ile başladı?

    18. yüzyılda Osmanlı-Rus ilişkileri, 1700 tarihli İstanbul Antlaşması ile başlamıştır. Bu antlaşma ile Ruslar, Azak Kalesi'ni alarak Karadeniz'e ulaşma imkânı bulmuşlardır.