Sultan

Türkiye Selçuklu Devleti, 1280-1308 yılları arasında II. Mesut tarafından yönetilmiştir. II. Mesut, 1284'ten itibaren tek başına Selçuklu sultanı olmuş, ancak devletin gerçek yöneticisi genellikle vezir Fahreddin Ali olmuştur. 1308 yılında II. Mesut'un ölümüyle Türkiye Selçuklu Devleti dağılmıştır.

Hatice Turhan Sultan, son Osmanlı kadın sultanı olarak kabul edilir. Turhan Sultan, IV. Mehmet'in annesi olup, Valide Sultan olarak Osmanlı yönetiminde etkili olmuş ve 1656 yılında Köprülü Mehmet Paşa'nın sadrazamlığını desteklemiştir.

2. Abdülhamid Han türbesini Sultan II. Mahmut yaptırmıştır. Türbe, İstanbul Çemberlitaş semtinde, Divanyolu caddesinde bulunmaktadır.

1092 yılında Selçuklu Sultanı, I. Melikşah'tır. I. Melikşah, 6 Ağustos 1055 tarihinde doğmuş ve 19 Kasım 1092 tarihinde vefat etmiştir.

Siyavuş Paşa Türbesi, Sultan III. Murat (1574-1595) döneminde inşa edilmiştir. Türbe, Siyavuş Paşa'nın sağlığında, 1582-1584 yılları arasında Mimar Sinan tarafından yapılmıştır.

Sultan II. Murat'ın türbesi, Bursa'da, Muradiye Külliyesi'nde bulunmaktadır. Cenazesi, Bursa'ya getirilerek kendi yaptırdığı Muradiye Külliyesi’nin bahçesinde, vasiyetine uygun olarak oğlu Fatih Sultan Mehmet tarafından yaptırılan türbeye defnedilmiştir.

IV. Murad'ın celladının nasıl öldüğüne dair bilgi bulunamadı. Ancak, IV. Murad'ın kendisini öldürmeye gelen 4 celladı çıplak elleriyle öldürdüğü iddia edilmektedir. IV. Murad, bazı devlet adamlarını ve ulemayı idam ettirmiştir.

Fatih Sultan Mehmet'in çocukları: II. Bayezid: 1 çocuk (Gevherhan Sultan). Şehzade Mustafa: 0 çocuk. Cem Sultan: 3 çocuk (Şehzade Oğuz Han, Şehzade Murad, Ayşe Sultan). Cem Sultan'ın çocukları: Şehzade Oğuz Han: 9 yaşında amcası II. Bayezid tarafından boğduruldu. Şehzade Murad: Rodos'ta Hristiyan olup "Pierre" adını aldı ve vaftiz edildi. Ayşe Sultan: 1505'te İstanbul'da öldü. Şehzade Abdullah: Küçük yaşta öldü.

Valide-i Muazzama unvanı, Kösem Sultan'ın (Mahpeyker Kösem Valide Sultan) döneminde kullanılmıştır. Kösem Sultan, Osmanlı padişahları I. Ahmed, I. Mustafa ve II. Osman'ın saltanatları sırasında Eski Saray'da bulunmuş, oğlu IV. Murad'ın 1623'te tahta çıkmasıyla Topkapı Sarayı'na geri dönerek valide sultan olmuştur.

II. Abdülhamid'in tuğrasını çeken kişi hakkında bilgi bulunamadı. Ancak, II. Abdülhamid döneminde tuğra çizen bazı tuğrakeşler şunlardır: Hâşim Efendi. Abdülfettah Efendi. Mehmet Şevket Vahdetî Bey. Sâmi Efendi.

Sultan İbrahim, 1640-1648 yılları arasında Osmanlı tahtında kalmış ve döneminde bazı önemli olaylar yaşanmıştır: Girit'in Fethi: 1645'te Osmanlı donanması, Girit'in Hanya limanını fethetti. Araba Yasağı: İstanbul'da araba kullanımını yasakladı. Mali Düzenlemeler: Hazine durumunu düzeltmek için para ayarını düşürüp vergileri artırdı. Samur Tutkusu: Samur kürküne merak saldı, bu yüzden samur fiyatları arttı ve samur vergisi konuldu. İdamlar: Emirgüneoğlu Yusuf Paşa ve Varvar Ali Paşa gibi kişileri idam ettirdi. Sultan İbrahim, psikolojik sorunları nedeniyle halk arasında "deli" lakabıyla da anılmıştır.

II. Abdülhamid Han, 10 Şubat 1918 Pazar günü vefat etmiştir.

Sultan Vahdettin, 3 Temmuz 1918'de abisi V. Mehmed'in ölümü üzerine VI. Mehmed unvanıyla 57 yaşında tahta çıkmıştır. Vahdettin'in tahta çıkış süreci şu şekilde özetlenebilir: 1916'da, yurt dışına bir seyahat gerçekleştireceği gün henüz aydınlatılamayan bir şekilde hayatını kaybeden Yusuf İzzeddin Efendi'nin veliahtlık makamına yükselmesi. 1917'de, Mustafa Kemal Paşa eşliğinde gerçekleştirdiği Almanya seyahati. Tahta geçiş sıralamasında geride olmasına rağmen, gözden uzak bir yaşam sürmesi. Vahdettin, tahta çıktıktan sonra devlet yönetiminde aktif bir rol alacağını göstermiştir.

I. İsmail, 1500 yılında, 12-13 yaşlarında tahta çıkmıştır. Tam tarihi kaynaklarda belirtilmemiştir, ancak 17 Temmuz 1487'de doğduğu ve 23 Mayıs 1524'te öldüğü göz önüne alındığında, tahta çıkışının 1500 yılı olduğu sonucuna varılabilir.

Evlâd-ı Fâtihân, II. Viyana Kuşatması'ndan sonra, 1691 yılında, II. Mustafa (II. Murad) döneminde kurulmuştur. Bu teşkilat, Yörük gruplarının, atalarının Rumeli’nin fethindeki rolünden dolayı, Rumeli’nin sağ, sol ve orta kolunda yeniden teşkilatlandırılmasıyla oluşturulmuştur.

En merhametli padişahlardan biri I. Abdülhamid (1774-1789) olarak kabul edilir. Merhametli, nazik ve şefkatli bir insan olan I. Abdülhamid, saltanatı süresince birçok ıslahat ve imar hareketlerinde bulunmuş, halka karşı daima ılımlı davranmıştır. Ayrıca, Sultan İkinci Abdülhamid de merhametli padişahlar arasında gösterilir. Merhametli padişahlar konusunda farklı görüşler olabilir.

Hattat Hafız Osman Efendi, Sultan II. Mustafa ve Sultan Üçüncü Ahmed dönemlerinde yaşamıştır. Sultan II. Mustafa: 1694 yılında Hafız Osman Efendi'ye hat dersleri vermeye başlamıştır. Sultan Üçüncü Ahmed: Hafız Osman'ın hat dersi verdiği talebeler arasında yer almıştır.

Yavuz Sultan Selim'in mühründe "Sultan Selim Şah, tevekkeltü alâ Hâlıkî" yazısı bulunmaktadır.

Sultan II. Selim, 15 Aralık 1574 tarihinde haremdeki hamamda ayağının kayması sonucu düşerek yaralanmış ve tedaviye rağmen vefat etmiştir.

Sultan Ertuğrul, bir padişahın babası değildir. Ertuğrul Gazi, Osmanlı Devleti'nin kurucusu Osman Bey'in babasıdır. Ertuğrul Gazi'nin babası, bazı kaynaklara göre Süleyman Şah, bazı kaynaklara göre ise Gündüz Alp'tir.