Atom

Atom ve atomik arasındaki fark şu şekildedir: - Atom: Bir elementin kimyasal özelliklerini taşıyan, daha fazla bölünemeyen en küçük birimdir. - Atomik: Atomla ilgili, atomu tanımlayan veya atomu içeren durumları ifade eder. Örneğin, "atomik absorpsiyon spektroskopisi" ifadesi, atomun absorpsiyon özelliklerini inceleyen bir yöntemi tanımlar.

Metallerin atomik ve moleküler halde bulunması, elementlerin doğada nasıl var olduklarını ifade eder. Atomik halde bulunma: Metallerin tek cins atomlardan oluştuğu ve bu atomların doğada tek başlarına bulunduğu durumu ifade eder. Moleküler halde bulunma: Metallerin aynı cins atomların ikili gruplar halinde (moleküller) bulunduğu durumu ifade eder. Metaller genellikle atomik halde bulunur, ancak bazı istisnalar vardır; örneğin, oksijen ve hidrojen gibi elementler doğada moleküler halde yer alır.

Bir atomun küresel simetri özelliği gösterip göstermediğini anlamak için, elektron dizilimindeki son orbitalin tam dolu veya yarı dolu olması gerekir. Küresel simetri, şu atom dizilimlerinde görülür: s1, s2; p3, p6; d5, d10; f7, f14. Küresel simetri, atomdaki elektronların çekirdek tarafından simetrik bir şekilde çekilmesi sayesinde oluşur ve bu durum atoma kararlılık sağlar.

Valans kabuğu, bir atomun en dış kabuğudur. Valans elektronları, bir atomun en dış kabuğunda bulunan elektronlardır. Valans kabuğu, neredeyse tamamen dolu olan atomlar (örneğin, periyodik tablonun on yedinci grubunda yer alan halojenler) kimyasal tepkimelerde dışarıdan elektron alarak valans kabuklarını tamamen doldurmaya çalışırlar.

Atomların sınıflandırılmasında kullanılan bazı özellikler şunlardır: Proton Sayısı (Atom Numarası). Nötron Sayısı. Elektron Sayısı. Enerji Seviyeleri. İzotop, İzobar, İzoton ve İzoelektronik Özellikleri.

İzotopik bolluk, bir element ya da izotopun, bir gezegende doğal olarak bulunduğu miktardır. Bir izotopun bolluğu, gezegene göre ya da aynı gezegendeki farklı yerlere göre değişiklik gösterse de, kısa süreli ölçekte toplam bolluğu görece sabittir. İzotopik bolluk hesaplamada, verilen elementin ortalama atom kütlesi ve bir cebirsel formül kullanılır. İzotopik bollukların kökenleri, milyarlarca yıl boyunca meydana gelen yıldız nükleosentezi, süpernova patlamaları, gezegensel birikim ve kimyasal parçalanma gibi çeşitli astrofiziksel ve jeokimyasal süreçlere dayanır. İzotopik bollukların bazı kullanım alanları şunlardır: Jeoloji. Çevre bilimi. Arkeoloji ve adli bilim. Uzay araştırmaları.

Bir grupta yukarıdan aşağıya doğru gidildikçe bazı özellikler şu şekilde değişir: Atom çapı artar. Elektron verme eğilimi artar. Metalik özellik artar. Değerlik elektron sayısı değişmez. İyonlaşma enerjisi ve elektronegatiflik azalır. Proton, nötron sayıları ve kütle numarası artar.

Pauli İlkesi, kuantum fiziğinde önemli bir yere sahiptir çünkü: Periyodik tablonun yapısını açıklar. Atomların kararlılığını etkiler. Maddenin stabilitesine katkıda bulunur. Kimyasal reaksiyonları etkiler. Pauli İlkesi, 1925 yılında Avusturyalı teorik fizikçi Wolfgang Pauli tarafından ortaya atılmıştır ve 1945 yılında Nobel Fizik Ödülü'ne aday gösterilmesini sağlamıştır.

Proton ve nötronun ortak özellikleri: Atomun çekirdeğinde bulunma. Kütlelerinin neredeyse eşit olması. Protonun pozitif (+1) elektrik yükü, nötronun ise elektriksel olarak nötr (yüksüz) olduğu göz önüne alındığında, bu iki parçacığın ortak özelliği, hiçbir yük taşımamalarıdır.

10 elektronlu bir atomun katman dizilimi, 1s² 2s² 2p⁶ şeklinde olur. Bu gösterim, şu anlamları taşır: 1s orbital kümesinde 2 elektron; 2s orbital kümesinde 2 elektron; 2p orbital kümesinde 6 elektron. Elektronlar, Aufbau ilkesine göre en düşük enerjili orbitalden başlayarak daha yüksek enerjili orbitallere doğru sırasıyla yerleşir.

En küçük parçacık olarak kabul edilen iki grup, kuarklar ve leptonlar olarak bilinir. Kuarklar. Leptonlar. Fizikçiler sürekli yeni teoriler üzerinde çalıştığı için, temel parçacıkların aslında titreşen minik "iplikler" (stringler) olabileceği öne sürülmektedir. Bu bilgiler, şu anki en güncel ve deneysel olarak desteklenen durumlardır.

Hayır, elektron ve proton aynı şey değildir. Proton: Atomun çekirdeğinde bulunan, pozitif (+1) elektrik yükü taşıyan parçacıktır. Elektron: Atomun çekirdeği etrafında dönen, negatif (-1) elektrik yükü taşıyan parçacıktır. Her ikisi de atomaltı parçacıktır, ancak elektronlar fermiyon bölümündeki bir leptondur, protonlar ise standart modelin fermiyon bölümünde bulunan kuark parçacıklarından oluşur.

Madde tanecikleri, atom olarak adlandırılır. Madde tanecikleri üç çeşit hareket yapabilir: Titreşim hareketi: Taneciklerin bulunduğu yerde sağa-sola, aşağı-yukarı ve öne-arkaya hareket etmesidir. Öteleme hareketi: Taneciklerin birbiri üzerinde kayarak yer değiştirmesidir. Dönme hareketi: Taneciklerin kendi ekseni etrafında hareket etmesidir. Madde, katı, sıvı ve gaz olarak üç halde bulunur: Katı: Tanecikler arasındaki boşluk çok azdır, sıkıştırılamaz ve belirli bir şekli ve hacmi vardır. Sıvı: Tanecikleri arasındaki boşluk katılara göre daha fazladır, sıkıştırılamaz kabul edilir ve bulundukları kabın şeklini alır. Gaz: Tanecikler bağımsız hareket eder, tanecikleri arasında çok fazla boşluk vardır ve sıkıştırılabilir.

Temel tanecik sayısı, bir sistemdeki temel parçacıkların toplam sayısını ifade eder. Atomun temel tanecikleri, atom çekirdeğinde bulunan protonlar ve nötronlar ile çekirdeğin çevresinde bulunan elektronlardır. Temel tanecik sayısı, özellikle kuantum fizik ve istatistiksel mekanik alanlarında önemli bir rol oynar. Ayrıca, temel tanecik sayısının belirlenmesi, malzeme bilimi, kimya ve fizik alanlarında yapılan araştırmalarda, yeni malzemelerin geliştirilmesine ve mevcut malzemelerin iyileştirilmesine katkı sağlar.

7. sınıf fen bilimleri ders kitabının 100. sayfasında, kütle, ağırlık, kinetik enerji, potansiyel enerji, sürtünme ve fiziksel iş gibi kavramlar ele alınmaktadır. Bu sayfada yer alan bazı içerikler: Cümlelerdeki boşlukların doldurulması: Dinamometre, kütle, ağırlık gibi terimlerle tamamlanması gereken cümleler bulunmaktadır. Doğru-yanlış ifadeleri: Yer çekimi kuvveti, termometre gibi konularla ilgili doğru-yanlış ifadeleri yer almaktadır. Çoktan seçmeli sorular: Potansiyel enerji, kinetik enerji gibi kavramlarla ilgili sorular ve cevapları bulunmaktadır. Kavram eşleştirmesi: Bir cismin hareketi nedeniyle sahip olduğu enerji (kinetik enerji), kuvvet uygulandığında şekli değişen cisimler (esnek cisimler) gibi kavramların eşleştirildiği bir bölüm vardır. Bulmaca: Sürtünme, ısı, ağırlık gibi kavramların yer aldığı bir bulmaca bulunmaktadır.

Atom kütlesi ve ortalama atom kütlesi aynı anlama gelir. Ortalama atom kütlesi, bir elementin izotoplarının kütlelerinin ağırlıklı ortalamasıdır.

Farklı maddelerin tanecikleri aynı değildir. Her maddenin bölünemez ve gözle görülemez en küçük yapı taşına atom denir.

9. sınıf kimya dersinde atomun temel kavramlarından orbitaller, şu şekilde açıklanabilir: Orbital. Orbital türleri: s orbitali. p orbitali. d orbitali. f orbitali. Ayrıca, modern atom teorisine göre, belirli enerji seviyesindeki yörüngeler yerine, belirli enerji seviyesindeki enerji kabukları ifadesi kullanılır.

Elektron dağılımı 3s² 3p¹ olan atomun: Periyodu: 3. enerji seviyesinde elektron bulundurduğu için 3. periyottadır. Grubu: 3p orbitaliyle sonlandığı için 16. gruptadır.

Orbital sayısı, baş kuantum sayısı (n) kullanılarak bulunabilir. Baş kuantum sayısı, elektronun bulunduğu ana enerji düzeyini gösterir ve tam sayı değerlerini alabilir (1, 2, 3, 4, vb.). Orbital sayısını hesaplamak için: 1. Baş kuantum sayısını (n) belirleyin. 2. n² formülünü kullanarak orbital sayısını hesaplayın. Örneğin, n = 4 ise, orbital sayısı 4² = 16 olacaktır. Orbital türleri ve kapasiteleri: s-orbital: Maksimum 2 elektron alabilir. p-orbital: Maksimum 6 elektron alabilir. d-orbital: Maksimum 10 elektron alabilir. f-orbital: Maksimum 14 elektron alabilir.