Alfabeler

Arap alfabesinde 28 harf olmasının nedeni, Arap dilinin tüm karmaşıklıklarını kayıt altına almak için mevcut harflerin yetersiz kalmasıdır. Arap alfabesi, MÖ 2. yüzyıla kadar uzanan Nabatî yazısına dayanır. Arap alfabesi, sağdan sola doğru yazılan ve her biri kendine özgü ses ve şekle sahip 28 temel harften oluşur.

Abcdefghıklmnopqrstuvwxyz, İngilizce dilinde kullanılan 26 harfli alfabeyi ifade eder.

Vietnamca'da 29 harf vardır. Bu harfler şunlardır: Büyük harfler: A, Ă, Â, B, C, D, Đ, E, Ê, G, H, I, K, L, M, N, O, Ô, Ơ, P, Q, R, S, T, U, ư, V, X, Y. Küçük harfler: a, ă, â, b, c, d, đ, e, ê, g, h, i, k, l, m, n, o, ô, ơ, p, q, r, s, t, u, ư, v, x, y. Vietnamca alfabesinde F, J, W ve Z harfleri bulunmaz.

"Iıııı" ifadesi, genellikle Aydın'ın Söke ilçesindeki Güzeltepe bölgesinde yaygın olarak kullanılır ve "hay allah, ne lan şimdi bu" gibi anlamlara gelir. Ancak, bu ifadenin başka anlamları da olabilir; daha fazla bilgi için bağlam gereklidir.

ð harfi, Uluslararası Fonetik Alfabe (IPA)'de yer almaktadır. Ayrıca, ð harfi Eski İngilizce, Orta İngilizce, İzlandaca, Faroece ve Övdalcanın yazımında da kullanılır.

Yi (ㅣ) harfi, Hangul alfabesinde i olarak yazılır. Bazı diğer Hangul harflerinin yazılışları: A (ㅏ): Dikey uzun bir çizgi olarak yazılır. O (ㅗ): Yatay uzun bir çizgi olarak yazılır. Yu (ㅠ): Dikey ve yatay çizgilerin birleşimi olarak yazılır. Korece harflerin yazılışını öğrenmek için Fielse gibi korece kursları veya Mondly gibi dil öğrenme uygulamaları kullanılabilir.

Urartucada 4 ünlü (a, e, i, u) ve 14 ünsüz olmak üzere toplam 18 harf bulunmaktadır. Aslında Urartu dilinde "o" ünlüsü de vardı, ancak bu ünlü çivi yazısıyla verilmediği için yazıda yer almamıştır.

İlk alfabeyi, yaklaşık 5000 yıl önce eski Mısır'da III. Amenemhat döneminde Mısırlı yazıcılar ve işçiler bulmuştur. İnsanlar yaklaşık 50.000 yıl önce konuşarak iletişim kurmaya başlamıştır. Amenemhat’ın yönetimi sırasında, Mısırlı yazıcılar ve işçiler, hiyerogliflerin karmaşıklığını azaltarak daha basit bir yazı sistemi oluşturma ihtiyacı hissettiler. Bu fikir, zamanla Fenikeliler tarafından geliştirilerek ilk tam fonetik alfabe haline gelmiştir. Alfabenin bulunmasıyla birlikte yazının keşfi de ortaya çıkmıştır. Alfabenin tek bir kişi tarafından icat edilmediği, toplulukların bir araya gelerek oluşturduğu, kimi zaman birbirlerinden etkilenerek şekillendirdiği ve en eski kaynakları bizlere sunduğu kabul edilir.

Arap alfabesinden önce Fenike alfabesine dayanan Arami-Nabatî alfabesi kullanılmaktaydı. Arap alfabesi, MS 2-4. yüzyıllar arasında aslen Fenike alfabesinden türemiş Nebati yazısından gelişmiştir.

İngilizcede "Ç" harfi bulunmaz, çünkü İngilizce alfabesi, Türkçedeki "Ç" sesine karşılık gelen bir harf içermez. "Ç" harfi yerine, "C" harfi kullanılır ve bu harf "si" şeklinde okunur.

İbrani alfabesi Türkçe'de şu şekilde okunur: א (Alef): a, e, o. ב (Bet): b, v. ג (Gimel): g. ד (Dalet): d. ה (He): h. ו (Vav): v, o, u. ז (Zayin): z. ח (Het): h. ט (Tet): t. י (Yod): y, i. כ (Kaf): k, h. ל (Lamed): l. מ (Mem): m. נ (Nun): n. ס (Sameh): s. ע (Ayn): a, e. פ (Pe): p, f. צ (Tsadi): ts. ק (Kof): k. ר (Reş): r. ש (Şin): ş, s. ת (Tav): t. İbranice, doğal olarak sesli harfleri içermemektedir.

Danimarka, Dano-Norveç alfabesi olarak da bilinen, Danca ve Norveççede ortak olan 29 harfli Latin alfabesini kullanmaktadır. Danimarka alfabesindeki harfler: Majuscule (büyük harfler): A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z, Æ, Ø, Å. Minuscule (küçük harfler): a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z, æ, ø, å. Özellikler: Å ve ø harfleri 1948'den sonra eklenmiştir. C, q, w, x ve z harfleri yabancı kökenli kelimelerde kullanılır.

İyonya alfabesi, 24 harften oluşur. Harfler: Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω.

Eski Türklerde yazı, bengü taşlar, kayalar ve çeşitli nesnelere yazılırdı. Özellikle Orhun Yazıtları olarak bilinen ve İkinci Göktürk Kağanlığı döneminde dikilen yazıtlar, bu yazı türünün önemli örneklerindendir. Uygurlar ise dillerini yazmak için Soğd, Mani, Brahmi, Estrangelo ve Tibet gibi çeşitli alfabeleri kullanmışlardır.

Arap alfabesinde 28 harf bulunmaktadır ve bu harflerin sonda yazılış şekilleri şu şekildedir: Elif (ا). Be (ب). Te (ت). Cim (ج). Ha (ح). Hı (خ). Dal (د). Zel (ذ). Ra (ر). Ze (ز). Sin (س). Şın (ش). Sad (ص). Dad (ض). Tı (ط). Zı (ظ). Ayn (ع). Ğayn (غ). Bu harfler, kelimenin sonunda farklı şekillerde yazılabilir.

II. Abdülhamit döneminde Latin alfabesinin kabul edilmemesinin başlıca nedeni, dönemin önemli siyasi aktörlerinden Enver Paşa'nın bu konuya karşı çıkmasıdır. Enver Paşa, Arap harflerinin ıslahında ısrar etmiş ve Latin alfabesine geçişe engel olmuştur. Ayrıca, 31 Mart Ayaklanmaları'nın ardından II. Abdülhamit'in saltanat makamından indirilmesi, Latin alfabesine geçiş meselesinin tamamen rafa kaldırılmasına neden olmuştur. Bununla birlikte, II. Abdülhamit'in Latin alfabesine geçiş konusunda olumlu görüşleri olduğu, ancak bu görüşlerin gerçekleşemediği bilinmektedir.

Türkmenistan, Latin alfabesini kullanmaktadır. Türkmen alfabesi, 1993 yılında kabul edilmiş olup, 30 harften oluşmaktadır.

Bulgarcada Türkçe'de bulunmayan harfler şunlardır: Ц (ts); Щ (sht); Ъ (ă).

Latin alfabesinde 29 harf olmasının sebebi, bu alfabenin temel olarak 26 harften oluşan ISO standart Latin alfabesi üzerine, farklı dillerde kullanılan ek sesleri karşılayacak şekilde geliştirilmiş olmasıdır. Örneğin, Türkçede kullanılmayan X, Q, W gibi harfler bazı dillerde gereklidir ve bu nedenle Latin alfabesine eklenmiştir. Latin alfabesi, Antik Roma döneminde Eski Latince yazmak için geliştirilmiş olup, zamanla Yunan ve Fenike alfabelerinden türeyen harfler de bu alfabeye dahil edilmiştir.

Nebati alfabesi, Nebati Krallığı tarafından MÖ ikinci asırda kullanılmış olan, sadece ünsüz harflerin bulunduğu bir alfabedir. Arap alfabesinin, Nebati alfabesinden geliştiği düşünülmektedir.