Düzlük-yuvarlaklık uyumu, Türkçe bir kelimede düz ünlüden sonra düz (a, e, ı, i), yuvarlak ünlüden sonra yuvarlak dar (u, ü) veya düz geniş (a, e) ünlüler bulunması durumudur. Düzlük-yuvarlaklık uyumunun iki kuralı vardır: 1. Düzlük kuralı: Bir sözcüğün herhangi bir hecesinde düz ünlü (a, e, ı, i) varsa, bunu izleyen tüm hecelerde de düz ünlü bulunmalıdır. 2. Yuvarlaklık kuralı: Bir sözcüğün herhangi bir hecesinde yuvarlak ünlü (o, ö, u, ü) varsa, bunu izleyen ilk hecede geniş düz (a, e) veya dar yuvarlak (u, ü) ünlü bulunmalıdır. Örnekler: Düzlük kuralı: anlaşmak, yanaşmak, kayıkçı, ısırmak, ılıklaşmak, seslenmek. Yuvarlaklık kuralı: boyunduruk, çocuk, odun, yorgunluk, yoklamak, vurmak, yumurta. İstisnalar: Yabancı dillerden gelen kelimeler (örneğin, doktor, radyo). Tek heceli kelimeler (örneğin, gül, tek, yol). Bitişik yazılan birleşik kelimeler (örneğin, gecekondu, çekyat). "-yor, -ki, -leyin, -ken, -daş, -(i)mtrak, -gil" ekleri (örneğin, akşamleyin, giderken).