Bu video, iki kişi arasında geçen kısa bir diyalogu içermektedir. Konuşmada biri sanat eleştirisi yaparken, diğeri bu eleştiriye tepki göstermektedir. Videoda sanat eleştirisi, bir bıçak suikastı ve bir çocuğun yaptığı oyuncak hakkında konuşulmaktadır. Eleştiri yapan kişi, sanat eleştiriye açık olduğunu vurgularken, diğer kişi bu eleştiriye tepki göstermektedir. Diyalog, bir tehditle sona ermektedir.
Bu video, bir konuşmacının bienal etkinliği hakkında düşüncelerini paylaştığı kısa bir sohbet formatındadır. Konuşmacı, Londra'daki Lisin Galerisinin sahibi Nicles Locks Day'in bienal hakkındaki görüşünü aktarmaktadır. Videoda bienalin sanat ve mimarlık gibi sanatın alt disiplinlerine farklı bir bakış açısı sunması ve yeniden yorumlaması gerektiği vurgulanmaktadır. Konuşmacı, bienalin neoliberalizm üzerinden uzun bir tartışma konusu olabileceğini belirtirken, Nicles Locks Day'in bienal hakkındaki kısa ve öz tanımını paylaşmaktadır: "Müzeler bir nevi hayvanat bahçesidir, bienaller ise daha çok sefere çıkmak gibidir. Yola bir aslan görmek için çıkarsınız ama bütün gün düzinelerce fil görürsünüz."
Bu video, Meksika Ulusal Bankası koleksiyonunda bulunan Diego Rivera'nın "Çiçek Satıcısı" (veya "Kalla Zambağı Satıcısı") adlı eserini inceleyen bir sanat anlatımıdır. Videoda, dev bir buket kalla zambağını tutan yerli bir kadının tasvir edildiği resmin detaylı analizi yapılmaktadır. Anlatıcı, resmin renk ve ışık kullanımı, simetri, kadının duruşu ve zambakların tuval üzerindeki yeri gibi teknik özelliklerini açıklamaktadır. Ayrıca Rivera'nın Meksika'daki gündelik yaşamdan ilham aldığı ve özellikle pazar yerlerinden, kalabalıklardan ve günlük hayattan eserler yarattığı bilgisi de paylaşılmaktadır.
Bu video, bir röportaj formatında olup, konuşmacılar film eleştirisi ve torpil yapma konusunu tartışıyor. Videoda konuşmacılar, eleştirdikleri filmlerde torpil yapma konusunu ele alıyor. Bir konuşmacı, sevdiği ve tanıdığı insanların eserlerine daha sempati ile yaklaştığını, bunu bilerek yapmadığını ancak içinden yaptığını belirtiyor. Diğer konuşmacı ise "korunaklıların" ne yaparsa yapsın, onların eserlerine daha sempatik yaklaşıldığını söylüyor. Video, bir kişinin gelecekte geliştirme yapma konusundaki sorusuyla sona eriyor.
Bu video, bir Türk dizisinden bir sahneyi göstermektedir. Sahne, diş hekimi Hikmet ve emekli resim öğretmeni Rezzan Hanım arasındaki diyalogları içermektedir. Sahne, Hikmet'in Rezzan Hanım'a karşı eleştirel bir tavır sergilemesiyle başlar. Hikmet, Rezzan Hanım'ı "Picasso zanneden yarı amatör" olarak nitelendirir ve onun sanatını eleştirir. Rezzan Hanım'ın tepkisi üzerine Hikmet, ona bir şey verir ve sahne, Gökçe adlı bir karakterin Demir Bey'e "nereden çıktı" sorusuyla sona erer.
Bu video, bir eğitimci tarafından sunulan, Chicago Sanat Enstitüsü galerilerinde Picasso'nun "Yaşlı Gitarist" tablosunu inceleyerek güzellik kavramını ele alan bir ders formatındadır. Video, sanatın güzel olmak zorunda olup olmadığı sorusuyla başlayıp, güzellik kavramının tarihsel gelişimini incelemektedir. Antik Yunan filozoflarından Kant'a kadar güzellik anlayışının değişimi, 19. yüzyılda sanat akademilerinin rolü ve 20. yüzyılda kişisel güzellik algısının ortaya çıkışı ele alınmaktadır. Son bölümde Picasso'nun "Yaşlı Gitarist" tablosu detaylı olarak analiz edilerek, tablonun estetik özellikleri ve sanatçının empati yaratma çabası incelenmektedir.
Bu video, Bilgi Üniversitesi'nde eski bir hoca olan bir konuşmacının, Rahmi ve Ali adlı kişilerle birlikte sanat eleştirisi ve modern sanat hakkında gerçekleştirdiği akademik bir sohbet formatındadır. Sohbet, sanat eleştirisinin tarihsel gelişiminden başlayarak, 19. yüzyıl Alman Jener Romantizminden günümüze kadar olan süreci ele almaktadır. Konuşmacılar, formalist eleştiri kavramının yetersizliğini, "Fransız öpücüğü" olarak adlandırılan bedene dönük ilginin yükselişini ve sanat dünyasının üst sınıflara doğru kaymasını tartışmaktadır. Ayrıca Spinoza ve Nietzsche'nin felsefi yaklaşımları üzerinden sanat yapıtlarının kuvvet yumağı olarak incelenmesi ve sanatçıların politik olma durumu da ele alınmaktadır. Videoda ayrıca Türkiye'deki küratörlerin sınıfsal kökenleri, networkleri ve Türkiye'deki sanat dünyasındaki kurucu dışarının eksikliği gibi konular da tartışılmaktadır. Konuşmacılar, gelecekte seminer formatında toplantılar düzenleyeceklerini duyurarak sohbeti sonlandırmaktadır.
Bu video, bir konuşmacının Küba'nın sanat ve kültürü hakkında eleştirel bir monologunu içermektedir. Konuşmacı, "Corral de Destino" adlı bir programda gösterilen bir performansı eleştirmektedir.. Konuşmacı, programda gösterilen performansın Küba'nın gerçek sanat ve kültürünü temsil etmediğini, bunun sadece dört kuş ve bir kadının yer aldığı, kültürel değeri olmayan bir gösteri olduğunu belirtiyor. Video boyunca, Küba'nın gerçek sanatçılarının ve kültürünün çok daha fazla değer taşıdığını, ancak bu performansın bunun yerine "çirkin bir gösteri" sunduğunu vurguluyor. Konuşmacı, izleyicilere Küba'nın gerçek yüzünü anlamaları için bu performansı değerlendirmelerini istiyor.
Bu video, bir sunucu ve konuk arasında geçen, toplumsal değerler ve sanat dünyasındaki eleştiriler üzerine bir tartışma programıdır. Konuk, Almanya'dan yeni dönmüş ve Türkiye'deki sosyal medya içerikleri hakkında görüşlerini paylaşmaktadır. Video, sosyal medya fenomenleri Mükremin Gezgin, Mikaron, Dilan Polat ve Özlem Öz gibi içerik üreticilerinin toplumsal değerleri nasıl etkilediği eleştirisiyle başlıyor. Ardından Tamer Karadağlı'nın Devlet Tiyatroları Genel Müdürü olarak atanması ve Jale Ödülleri'nde ödül alması üzerine yapılan eleştiriler, sanat dünyasındaki lobiler ve siyasi tutumlar, son olarak haber sunucularının aşırı teşhirci giyim tarzları eleştiriliyor. Konuşmacı, sanatçıların "sanat sepet takımı" olarak nitelendirdiği ve kendilerini otorite zanneden kişiler olduğunu, her toplumsal olayda ahkam kesmelerini ve devleti küçümsemelerini eleştirmektedir. Ayrıca, haber sunucularının kısa ve açık giyim tarzlarının teşhircilik olduğunu, bu durumun kadınlık kimliğini ayağa düşürdüğünü ve erkekleri "adam" olmaktan uzaklaştırdığını iddia etmektedir.
Bu video, bir röportaj formatında olup, konuşmacılar Fazıl Say'ın Şahmaran dizisine verdiği eleştiriyi tartışıyor. Videoda, dünyaca ünlü piyanist Fazıl Say'ın Şahmaran dizisini denediğini ancak iki bölümde bıktığını ve on üzerinden bir puan verdiğini belirtiyor. Eleştiri, felsefesizlik, klişe, kısıtlılık, aşamak, uçamamak ve ucuzluk gibi nedenlerle yapılmış. Konuşmacılar, dizinin teknik açıdan iyi olduğunu, özellikle görüntü yönetmeninin çalıştığını ve Müge karakterinin beğendiğini belirtiyor.
Bu video, bir öğretmen ve öğrenciler arasında geçen eğitim dersi formatında hazırlanmıştır. Videoda Ersan adında bir kişi de yer almaktadır. Video, eleştiri yazımının tanımı, özellikleri ve türleri hakkında kapsamlı bilgiler sunmaktadır. Eleştiri yazımının Türk edebiyatına 19. yüzyılın ikinci yarısında Tanzimat edebiyatı ile girdiği belirtilmekte ve tarihsel, biyografik, öyküsel, sosyolojik, bilimsel, psikolojik, izlenimci, dilbilimsel ve çok yönlü eleştiri gibi türleri açıklanmaktadır. Videoda Fethi Naci'nin Yaşar Kemal'in "İnce Memed" romanı hakkındaki eleştiri yazısı, Berna Oran'ın Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun "Yaban" romanı hakkındaki eleştiri yazısı ve Aslı Kayhan'ın kaleme aldığı bir müzik eleştirisi metni üzerinden eleştiri yazımının nasıl yapıldığı örneklerle gösterilmektedir. Ayrıca eleştiri yazısının sadece yazılı metinler değil, film, heykel, resim, müzik ve oyun gibi diğer sanat formlarını da eleştirebileceği vurgulanmaktadır.
Bu video, bir konuşmacının İstanbul Mecidiyeköy Büyük Sahne'de 5 Ekim'de oynanan Tarık Ali'nin "Don Kişot'un Yeni Maceraları" adlı tiyatro oyununu incelediği bir içeriktir. Videoda konuşmacı, oyunun teknik yönlerini övmekle birlikte, içeriğine odaklanarak eleştirilerde bulunuyor. Oyunda Don Kişot'un günümüzdeki dünyayı kendi bakış açısıyla değerlendirmesi, özellikle Amerika'ya yönelik eleştiriler ve komünizm propagandası olarak algılanan unsurlar eleştiriliyor. Konuşmacı, tiyatroda objektif bir bakış açısı gerektirdiğini ve sanatçıların kendi deneyimlerini yansıtması gerektiğini vurguluyor. Videoda ayrıca Don Kişot'un maceraları anlatılmakta ve izleyicilere bu tür bilgileri okumak, bilincinde olmak ve ortaya bir ürün koymak gerektiği belirtilmektedir.
Bu video, bir röportaj formatında olup, bir kişi Gülten İmamoğlu'nun resim sergisini ziyaret eden bir izleyiciyle konuşuyor. Röportajda, izleyicinin Gülten İmamoğlu'nun resim sergisini ziyaret ettiği ve özellikle üç boyutlu düşündüğü resimleri beğendiği anlatılıyor. İzleyici, sergideki en çok etkilediği resmin arkadaki desenleri olduğunu ve bir noktadan bakıldığında farklı anlamlar çıkarılabilen bir resim olduğunu belirtiyor. Ayrıca, bu sergiyi ilk kez ziyaret ettiğini ve bundan sonra mümkün olduğunca takip etmeye çalışacağını söylüyor.
Bu videoda bir kişi, sevdiği filmleri ve sanat hakkındaki düşüncelerini paylaşıyor. Konuşmacı, özellikle oyunculuk ve film sanatı konusunda eleştirel bir bakış açısı sergiliyor. Video, konuşmacının dört farklı filmi tanıttığı bir yapıya sahip. İlk olarak 1910 yılında Londra ve Paris arasında yapılan bir uçak yarışını konu alan bir komedi filmi, ardından "My Fair Lady" adlı bir film, Hitler'in son günlerini anlatan "Çöküş" adlı bir film ve son olarak "Memphis: Bir Bombardıman Tayyaresinin Hikayesi" adlı bir film hakkında görüşlerini paylaşıyor. Konuşmacı, özellikle oyunculuk sanatının önemini vurgulayarak, Türk dizilerinin oyunculuk konusundaki eksikliklerini eleştiriyor ve House dizisini örnek gösteriyor.
Bu video, bir sanat galerisi ortamında geçen komedi sketçisidir. Başak, Ali, Bülent, Ceyda ve Süheyla gibi karakterler yer almaktadır. Video, genç bir sanatçının minimal ve dinamik figürler ürettiği bir sanat sergisi etrafında şekillenmektedir. Galeri ziyaretçileri, özellikle Bülent, sanatçının eserlerini eleştirmeye çalışırken, Başak ve diğer karakterler bu duruma müdahale etmektedir. Ayrıca videoda banka borcu sorunu, bir restoran planı ve bir dava konusu gibi yan hikayeler de bulunmaktadır. Video, sanat eleştirisi, toplumsal ilişkiler ve günlük yaşam sorunlarını komik bir dille ele almaktadır.
Bu video, bir konuşmacının Türk komedi sanatı ve sanat tarihi hakkında düşüncelerini paylaştığı monolog formatında bir sohbettir. Konuşmacı, Hasan Cankaya'nın Cem Yılmaz'a yönelik eleştirilerini ve Türk komedi tarihindeki önemli isimleri anlatmaktadır. Video, Türk komedi sanatının kökenlerinden başlayarak, usta-çırak ilişkisinin önemi üzerine bir eleştiri sunmaktadır. Konuşmacı, Orhan Boran, Ferhan Şensoy, Naşit Efendi, Metin Akpınar, Muhsin Ertuğrul gibi Türk komedi tarihindeki önemli isimleri anlatarak, günümüzdeki komedyenlerin bu köklerden uzaklaştığını vurgulamaktadır. Ayrıca, Türkiye'nin sanat dünyasındaki önemli isimleri (Ataol Abi, Altan Öğmen, Ayşen Gruda, Nevra Serez) ve ülkenin edebiyat ve televizyonculuk alanlarındaki tarihini de ele almaktadır. Konuşmacı, Türkiye'nin büyük bir ülke olduğunu ve herkesin kendi sınırlarını bilmesi gerektiğini belirterek, insanlık tarihinde ortak bir parça olduğumuzu hatırlatarak videoyu sonlandırmaktadır.