Heykel

Can Bartu heykelini heykeltıraş Aşan Akın yapmıştır.

Dostluk Anıtı, Başkurdistan'ın Ufa şehrinde bulunan ve Mihail Baburin ile Galina Levitskaya tarafından tasarlanan bir anıttır.

En önemli sanat formları arasında şunlar yer alır: Resim: Boya kullanılarak tuval veya kâğıt gibi yüzeylere görüntülerin oluşturulması. Heykel: Taş, metal, ahşap, kil gibi malzemelerden üç boyutlu nesnelerin yaratılması. Mimari: Estetik ve fonksiyonel yapılar oluşturma sanatı. Tiyatro: Duyguların yoğun bir şekilde ifade edildiği, edebiyat ve müzik gibi diğer sanat dallarıyla ilişkili bir form. Fotoğrafçılık: Görüntülerin kamera aracılığıyla yakalanması ve çeşitli biçimlerde basılması veya dijital olarak saklanması. Performans Sanatı: Tiyatro, dans, müzik ve çoklu ortam gibi farklı alanlarda gerçekleştirilen, genellikle deneysel ve sınırları zorlayıcı bir sanat dalı.

Marmara Üniversitesi Heykel Bölümü'nün zor olup olmadığına dair kesin bir yanıt vermek mümkün değildir. Ancak, bu bölümde eğitim gören bazı kişiler tarafından projenin çok olması ve hocaların katılığı nedeniyle zor bir bölüm olduğu belirtilmiştir. Eğitimin ilk yılında formları doğru görebilme, yapısal ve oransal ilişkileri çözümleme, ışık-gölge ve doku farklılıklarını kullanma gibi temel sanat eğitimi uygulamaları yapılmaktadır. Eğitim programı, teorik derslerin yanı sıra sanat tarihi, çağdaş sanat tarihi, uygarlık tarihi gibi düşünsel yönden zenginleştiren kültür derslerini de içermektedir. Eğitimin zorluğu, kişisel yetenekler ve çalışma alışkanlıklarına göre değişiklik gösterebilir.

Antik Yunan sanatının üç büyük eseri olarak şunlar sayılabilir: 1. Parthenon Tapınağı: M.Ö. 448-432 yılları arasında inşa edilen ve Dorik ile İyonik mimarlık öğelerinin birleştirildiği bu yapı, Klasik Dönem'in önemli bir eseridir. 2. Disk Atan Atlet Heykeli (Diskobolos): Miron tarafından yapılan bu heykel, hareket halindeki bir atletin kusursuz bir şekilde tasvir edildiği bir başyapıttır. 3. Olimpia'daki Zeus Heykeli: Phidias tarafından yapılan bu eser, Helenistik Dönem'in önemli heykellerinden biridir. Antik Yunan sanatının büyük bir kısmı zamanla kaybolmuş, sadece Roma kopyaları veya literatür kaynaklarından edinilen bilgiler sayesinde bazı eserlerin varlığı bilinmektedir.

En ünlü soyut heykelin kime ait olduğu konusunda kesin bir yanıt vermek zordur, çünkü soyut heykel alanında birçok ünlü sanatçı bulunmaktadır. Ancak, bazı önemli isimler şunlardır: Antony Gormley: "Angel of the North", "Field for the British Isles", "Quantum Cloud" gibi eserleriyle tanınır. Henry Moore: Organik formlardan ilham alan büyük ölçekli soyut heykelleriyle bilinir. Barbara Hepworth: Doğal taş ve ahşap kullanarak soyut ifadeler yaratan heykelleriyle öne çıkar. Ayrıca, Wassily Kandinsky, Piet Mondrian, Paul Klee, Jackson Pollock gibi sanatçılar da soyut sanat alanında önemli eserler vermişlerdir.

Beşiktaş kartal heykelini Prof. Dr. Bülent Çınar yapmıştır. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Heykel Bölümü Başkanı olan Bülent Çınar, heykeli Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün (BJK) 120. ve Türkiye Cumhuriyeti'nin 100. yılına özel olarak hazırlamıştır.

Alanya'daki bazı heykellerin yapımcıları şunlardır: Kaygusuz Abdal Heykeli: Heykeltıraş Prof. Rahmi Aksungur tarafından yapılmıştır. Karamanoğlu Mehmet Bey Heykeli: Alanya Belediyesi tarafından yaptırılmıştır. Ayrıca, 2023 yılında Cumhuriyet'in 100. yılına özel Atatürk silüeti ve bayrak tutan bozkurt heykelini dönemin Belediye Başkanı Adem Murat Yücel yerleştirmiştir.

En gerçekçi kadın heykelinin nerede olduğuna dair kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Ancak, dünyanın çeşitli yerlerinde gerçekçi kadın heykelleri bulunmaktadır. Örneğin, Elisabeth Cady Stanton Heykeli New York'ta, Kraliçe Victoria Heykeli ise İngiltere'de yer almaktadır. Gerçekçi kadın heykelleri hakkında daha fazla bilgi için yerel müzeler ve sanat galerileri ziyaret edilebilir.

Denizli'de bir tane cam horoz heykeli bulunmaktadır. Bu heykel, Delikliçınar Meydanı'nda yer almakta olup, 2013 yılında yapılmıştır. Ayrıca, Pamukkale'de bulunan ve 2020 yılında Guinness Rekorlar Kitabı'na "Dünyanın En Büyük Horoz Heykeli" olarak giren dev horoz heykeli de cam malzemeden yapılmıştır, ancak bu heykel cam horoz heykeli olarak sayılmamaktadır.

Daphne ve Apollon heykelinin bulunduğu bazı yerler: Galleria Borghese, Roma, İtalya. Princeton Üniversitesi Sanat Müzesi.

İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde sergilenen bazı heykeller şunlardır: Lugal-Dalu Heykeli. Yazıtlı Heykel. Kaideli Heykel. Büyük İskender Başı. Hermes Heykeli. Tykhe Heykeli. Poseidon Heykeli. Artemis Heykeli. Afrodit Heykeli. Müzenin heykel koleksiyonu, Yunan ve Roma İmparatorluk Dönemi heykeltıraşlık sanatının tüm evrelerini yansıtan eserlerle doludur.

Soyut yüz heykeli, belirli bir kişiyi veya duygusal ifadeyi temsil etmeyen, soyut kavramları ve duygusal tepkileri yansıtan bir sanat eseridir. Bu tür heykeller, izleyicinin hayal gücünü harekete geçirmeyi ve her bireyin kendi yorumlama deneyimini yaşamasını hedefler. Soyut yüz heykellerinin anlamına dair spesifik bir yorum yapmak mümkün değildir, çünkü bu eserler genellikle izleyicinin kişisel duyguları ve deneyimleriyle ilişkilidir.

Duvaklı Bakire (The Veiled Virgin) eseri, İtalyan heykeltıraş Giovanni Strazza'ya aittir. Strazza, 1818 yılında Milano'da doğmuş ve eğitimini Brera Akademi'de almıştır. Şu anda Duvaklı Bakire, Kanada'daki St. John's Katedral Meydanı'nda sergilenmektedir.

Nemrut Dağı'ndaki heykellerin hikayesi, Kommagene Kralı I. Antiochos'un tanrılara olan saygısını ve iki kültürü birleştirme çabasını yansıtır. Heykellerin yapım süreci ve hikayesi şu şekilde özetlenebilir: Kral I. Antiochos, kendini tanrılarla aynı kategoride görerek Nemrut Dağı’nda bir kutsal alan ve mezar anıtı yaptırır. Heykeller, Yunan ve Pers mitolojisindeki tanrıların görkemini yansıtır. En büyük heykel, Kommagene Kralı I. Antiochos’a aittir. Heykellerin yanında, şans, uğur, bereket tanrısı olan Kommagene (Argande) gibi mitolojik figürler de bulunur. Heykeller, kireçtaşı bloklarından yapılmış olup, doğanın etkilerine karşı dayanıklılığını koruyarak günümüze kadar ulaşmıştır. Nemrut Dağı'ndaki heykellerle ilgili bir şehir efsanesi de bulunur: Efsaneye göre, kendini ilah ilan eden kraldan korkan insanların sınırsız iş gücüyle heykeller yapılmıştır. Nemrut Dağı'ndaki heykeller, 1987 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne dahil edilmiştir.

2025 yılı itibarıyla, İlhan Koman'ın bronz heykelinin nerede olduğu bilinmemektedir. 1992 yılında Seğmenler Parkı'na yerleştirilen heykel, 2016 yılında ortadan kaybolmuştur. Heykelin akıbeti hakkında daha fazla bilgi için ilgili kurumların resmi açıklamalarına başvurulması önerilir.

Oyma, çeşitli gereçler yardımıyla bir maddenin şeklini değiştirme işlemidir. Kullanım alanları: Sanat: Ahşap, taş, fildişi gibi malzemeler üzerinde dekoratif tasarımlar ve heykeller oluşturmak için kullanılır. İnşaat: Kaba yonu taşlar, bina dış duvarları, bahçe ve istinat duvarları, tüneller ve köprülerin yapımında kullanılır.

Atatürk büstü kaplama hakkında bilgi bulunamadı. Ancak, Atatürk büstü yapımında kullanılan bazı malzemeler şunlardır: Geleneksel yöntemler: Kil, taş, ahşap, bakır, tunç, kalay, altın. Modern yöntemler: Strafor, fiberglass. Atatürk büstü kaplama için DGN Chrome Spray Solution gibi krom kaplama spreyleri de kullanılabilir. Atatürk büstü yapımı için heykeltıraşlarla iletişime geçmek veya ilgili yönetmeliklere bakmak faydalı olabilir.

Taştan yapılmış tanrıça heykelleri, çeşitli uygarlıklara aittir. Öne çıkan bazı örnekler şunlardır: Frigler: Frig mitolojisinde büyük bir öneme sahip olan ana tanrıça Kybele'ye ait taş heykeller bulunmaktadır. Sümerler: Sümer uygarlığına ait tanrıça heykelleri mevcuttur. Hititler: Hitit dönemine ait taş tanrıça heykelleri, özellikle Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde sergilenmektedir. Orta Asya Türk Toplulukları: Ana tanrıça figürlerini içeren taş heykeller, özellikle Kazakistan ve Kırgızistan'da yapılan arkeolojik kazılarda bulunmuştur.

Rosalind E. Krauss'un "Modern Heykel Dehlizleri" adlı kitabı, Rodin'den günümüze usta heykeltıraşların önde gelen eserlerini, heykel sanatı sorunlarına farklı yaklaşımların ışığında incelemektedir. Krauss, modernliğe dair bir sorgulamaya girişerek sırasıyla Fütürizm, Yapısalcılık, Duchamp'ın "Hazır Yapımları" ve David Smith'in "Tanktotem"ini ele almaktadır. Kitapta, anlatı zamanının ele alınışı, mekânın kullanımı ve gerçeküstücü heykele ilişkin oyun stratejileri gibi heykeltıraşlığa özgü düşünceler analiz edilmektedir.