Gramer

İngilizce gramer öğrenmek için takip edilebilecek belirli bir sıra yoktur, çünkü her insanın yeni bir bilgiyi öğrenme tekniği farklıdır. Ancak, İngilizce gramer konuları genellikle şu sırayla öğrenilir: Temel konular: İsim cümleleri, fiil cümleleri, sıfat cümleleri, zamirler, isim tamlamaları, zamanlar ve kullanımları (simple present, present continuous, simple past vb.). Daha ileri konular: Koşul cümleleri, isim-fiil dönüşümleri, edatlar, bağlaçlar. İngilizce gramer becerilerini geliştirmek için gramer kitapları, dil eğitim siteleri ve uygulamaları, dil öğrenme kursları ve öğretmenlerin sağladığı kaynaklar kullanılabilir.

Amaç cümlesi yazmak için şu adımlar izlenebilir: 1. Cümlede belirtilen eylemin hangi gerekçe ve amaçla gerçekleştirildiği veya gerçekleştirileceği belirtilmelidir. 2. Yükleme "hangi amaçla" sorusu sorulup cevap alınmalıdır. 3. Amaç anlamı, "-mek üzere", "-mek için", "istemek", "diye" veya "hedeflemek" gibi sözcükler ve "-e", "-a" eki ile sağlanabilir. Örnek amaç cümleleri: Tatile gitmek için para biriktirmeye karar verdi. Arkadaşına sürpriz yapmak için beni çok fazla zorladı. Ceketini kuru temizlemeye vermek için dışarı çıktı. Hesabı ödemek için ayağa kalktı. Başarılı olmak için çok ders çalışması gerekiyor. Ünlü olmak için ajanslara kendini kaydettirdi. Seni daha erken görmek için hemen yola çıktım. Ayrıca, amaç cümlelerinde "çünkü" bağlacı da kullanılabilir. Örnek: Alışveriş merkezine gideceğim. Hep Türkçe’yi takip ediyorum.

Was ve were, "to be" fiilinin geçmiş zaman çekimleridir ve kullanımları öznelere göre değişir: Was, tekil öznelerle (I, he, she, it) kullanılır. Were, çoğul öznelerle (we, you, they) kullanılır. Dilek kipi durumunda, "was" yerine "were" kullanılır. Soru cümlelerinde de "was" ve "were" kullanımı, özneye göre değişir.

İnisiyatif almak doğru ifadedir. "İnsiyatife almak" yazımı yanlış kabul edilmektedir.

Almanca'da Dativ ve Akkusativ arasındaki temel fark, bir ismin veya zamirin cümledeki görevine bağlıdır. Akkusativ, bir cümlenin içindeki bir ismin veya zamirin nesne görevini belirtmek için kullanılır. Dativ, bir cümlenin içindeki bir ismin veya zamirin dolaylı nesne görevini belirtmek için kullanılır. Akkusativ ve Dativ'i ayırt etmek için şu yöntemler kullanılabilir: Cümlede nesnenin rolünü belirlemek. Edatların hâlini öğrenmek. Soru sormak. Örnek cümleler: Akkusativ: "Ich sehe den Hund" (Köpeği görüyorum). Dativ: "Ich gebe dem Mann das Buch" (Adama kitabı veriyorum).

Hayır, noktalı virgül ile virgül aynı şey değildir. Virgül, cümlelerdeki söz öbeklerini, birbiri ardınca sıralanan isimleri ve sözcükleri birbirinden ayırmak, kısa bir es'i göstermek için kullanılan bir noktalama işaretidir. Noktalı virgül ise, kendi içinde virgülle ayrılmış grupları, sıralı cümleleri birbirinden ayırmak için kullanılan, virgülden daha kuvvetli ama noktadan daha zayıf bir duraksama işaretidir. Örnek kullanım: Virgül: "Fırtınadan, soğuktan, karanlıktan ve biraz da korkudan". Noktalı virgül: "Erkek çocuklara Doğan, Tuğrul, Aslan, Orhan; kız çocuklara ise İnci, Çiçek, Gönül adları verilir".

Sıfırdan İngilizce öğrenmek için aşağıdaki temel gramer konuları öğrenilebilir: To Be Fiili (Olmak). Simple Present Tense (Geniş Zaman). İyelik Zamirleri. Sayılar ve Zaman İfadeleri. There is / There are. Soru Kelimeleri. Edatlar. Sıfırdan İngilizce öğrenmek için dil uygulamaları, kitaplar, kurslar, film ve diziler gibi çeşitli kaynaklar kullanılabilir.

Almanca çevirinin zor olmasının bazı nedenleri: Dil bilgisi farklılıkları: Almanca ve Türkçe'nin gramer yapıları oldukça farklıdır. Kelime anlamı ve kullanımı: Almanca kelimelerin Türkçe'ye çevirisi, kelimenin bağlamına göre değişiklik gösterebilir. Kültürel referanslar: Her dil, kendi kültürel bağlamına özgü referanslar ve deyimler içerir. Cümle yapıları: Almanca'daki karmaşık cümle yapıları ve yan cümlecikler, çeviri yaparken zorluk yaratır. Yanlış arkadaşlar: Almanca ve İngilizce'de benzer görünen ancak farklı anlamları olan kelimeler (yanlış akrabalar veya "sahte arkadaşlar") yanlış çevirilere yol açabilir.

En zor gramer yapısına sahip dil konusunda kesin bir görüş birliği yoktur. Ancak, bazı diller gramer açısından zor olarak kabul edilmektedir: Arapça. Mandarin (Çince). Korece. Modern Asya'nın en düzenli ve mantıklı alfabelerinden biri olan Hangul ile yazılsa da, çift ve emişli ünsüz farkları öğrenmeyi zorlaştırır. Japonca. Kanji, Hiragana ve Katakana'dan oluşan üç farklı yazı sistemi, 2.000-3.000 civarı karmaşık karakter ve sayma eklerinin çeşitliliği nedeniyle zordur. Macarca. 18 ayrı hâl sistemi ve sözcükleri uzatan eklerin bolluğu, cümle kurmayı karmaşıklaştırır. Dil öğrenme zorluğu, kişisel yetenek ve öğrenme yöntemlerine bağlı olarak değişebilir.

Repair ve repairs arasındaki fark şu şekildedir: - Repair (tekil) genellikle daha soyut bir ortamda kullanılır ve bir onarım sürecini ifade eder. - Repairs (çoğul) ise belirli bir onarım örneğini ifade eder. Özetle, "repair" genel olarak onarım sürecini, "repairs" ise bu sürecin belirli örneklerini belirtir.

Past Simple ve Past Perfect zamanlarının ayırt edilmesi için örnek cümleler: Past Simple: "Dün sinemaya gittim". "O bir elma yedi". "Dün gece bir film izledik". Past Perfect: "Ben vardığımda, onlar eve gitmişti". "Ben onu aramadan önce o akşam yemeğini yemişti". "Biz filmi daha önce izlemiştik". Past Simple ve Past Perfect arasındaki temel fark, olayların gerçekleşme sırasıdır.

Evet, "nitekim" kelimesi cümle başında kullanılabilir. "Nitekim" kelimesi, cümle başında kendisinden önce gelen cümledeki hükmü doğrulamak için "gerçekten, hakikaten, nasıl ki ... olduğu gibi" anlamlarında kullanılır. Örnek cümle: "Bu fikir evvelâ Cemil’e geldi ve nitekim kilidi söken de o oldu (Yakup K. Karaosmanoğlu’ndan)".

İngilizce tenseler (zamanlar) şunlardır: Simple Tenses (Basit Zamanlar): Simple Present (Geniş Zaman); Simple Past (Geçmiş Zaman); Simple Future (Gelecek Zaman). Continuous Tenses (Süreklilik Bildiren Zamanlar): Present Continuous (Şimdiki Zaman); Past Continuous (Şimdiki Zamanın Hikayesi); Future Continuous (Gelecek Zamanda Süreklilik). Diğer Tensesler: Present Perfect (Yakın Geçmiş Zaman); Present Perfect Continuous (Yakın Geçmiş Zamanda Süreklilik); Past Perfect (Geçmişte Bitmiş Zaman); Past Perfect Continuous (Geçmiş Zamanda Bitmişlik Hali); Future Perfect (Gelecekte Bitmiş Zaman); Future Perfect Continuous (Future Perfect’in Devam Eden Hali).

Simple present (geniş zaman) ve present continuous (şimdiki zaman) arasındaki temel farklar şunlardır: Kullanım: Simple present: Rutin eylemler, genel doğrular ve alışkanlıklar için kullanılır. Present continuous: Şu anda devam eden veya geçici durumlar için kullanılır. Fiil yapısı: Simple present: Fiilin yalın hali kullanılır, üçüncü tekil şahıslar için fiile "-s" veya "-es" eklenir. Present continuous: "Am/is/are" yardımcı fiilleri ve fiilin "-ing" takısı almış hali kullanılır. Örnekler: Simple present: "I play football every Saturday" (Her cumartesi futbol oynarım). Present continuous: "I am playing football right now" (Şu anda futbol oynuyorum). Zaman ifadeleri: Simple present: "Her gün", "her hafta", "sürekli" gibi zaman ifadeleri kullanılır. Present continuous: "Şu anda", "şu an", "bugün" gibi zaman ifadeleri kullanılır. Eylemin süresi: Simple present: Rutin veya devam eden eylemler için kullanılır. Present continuous: Geçici veya devam eden görevler için kullanılır.

İsim ve fiil çekim eklerini ayırt etmek için şu yöntemler kullanılabilir: Anlam yönünden: İsimler, varlıkları ve kavramları; fiiller ise iş, oluş, hareket bildiren kelimeleri karşılar. Kelime sonuna "-mak / -mek" eki getirme: Bir kelimenin isim veya fiil kökünden olup olmadığını anlamak için kullanılır. İsim çekim ekleri, isimlere eklenerek onların hangi durumda, kimin veya neyin ait olduğunu belirtir. Örnekler: Çoğul eki: "-lar/-ler" (örneğin, "kitaplar"). Hâl ekleri: Belirtme hâli (-ı, -i, -u, -ü), yönelme hâli (-e, -a), bulunma hâli (-de, -da). İyelik ekleri: "-m, -n, -i, -miz, -niz, -leri" (örneğin, "defterim"). Fiil çekim ekleri, fiil kök veya gövdelerine eklenerek, fiillerin zamanını, yapılış şeklini ve şahsını belirtir. Örnekler: Kip ekleri: Haber kipleri (-di, -miş, -ecek, -yor, -r), dilek kipleri (-meli, -e, -se, -sin). Kişi ekleri: 1. tekil, 2. tekil, 3. tekil, 1. çoğul, 2. çoğul ve 3. çoğul (örneğin, "gör-dü-m"). Olumsuzluk eki: Fiilin yapılmadığını veya gerçekleşmediğini ifade eder (örneğin, "-me", "-ma").

İngilizce'de binlerce phrasal verb bulunmaktadır. Ancak, yaygın olarak kullanılan phrasal verb'lerin sayısı yaklaşık 250-300 civarındadır. Örneğin, "remzihoca.com" sitesinde 149 adet phrasal verb listelenmiştir. Phrasal verb'ler, fiillerin yanına zarf veya edat getirilerek oluşturulan ve yeni bir anlam kazanan söz öbekleridir.

İngilizce gramerin temel konuları şunlardır: İsim cümleleri. Fiil cümleleri. Sıfat cümleleri. Zamirler. Yüklem (predicate). İsim tamlamaları. Olumlu, olumsuz ve soru cümleleri yapısı. Zamanlar ve kullanımları (simple present, present continuous, simple past, past continuous, present perfect, past perfect, future tenses). Koşul cümleleri (conditional sentences). İsim-fiil dönüşümleri (gerund ve infinitive). Edatlar (prepositions). Bağlaçlar (conjunctions). Bu konuların her biri, İngilizce konuşma ve yazma becerilerinin geliştirilmesinde kritik öneme sahiptir.

Geniş zamanın nasıl ayırt edilebileceğine dair bazı bilgiler şu şekildedir: Kullanım alanları. Olumlu ifadeler. Olumsuz ifadeler. Sorular. Geniş zamanın nasıl ayırt edilebileceğine dair daha fazla bilgi için aşağıdaki kaynaklara başvurulabilir: undetectable.ai; tr.wikipedia.org; hurriyet.com.tr; milliyet.com.tr.

Kapalı üst ifadesi, farklı bağlamlarda farklı anlamlara gelebilir. Galatasaray tribünleri. Hava durumu.

"İhtimal dahilinde" ifadesi doğru kullanımdır. "İhtimaller dahilinde" ifadesi ise yanlış bir kullanımdır. "Muhtemel" kelimesi, "olası, beklenen, ihtimal dahilinde olan, gerçekleşme ihtimali bulunan" anlamlarına gelir.