Cooper testi, bir sporcunun kardiyovasküler dayanıklılığını ölçmek için kullanılan bir fiziksel uygunluk testidir 135. 1968 yılında Dr. Kenneth Cooper tarafından askeri amaçlar için geliştirilmiş, daha sonra sporcuların direnç seviyelerini belirlemek amacıyla yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır 35.
Testin yapılışı:
- Atlet, tek başına veya grup halinde, 12 dakika boyunca maksimum hızda mümkün olan en uzun mesafeyi koşar veya yürür 13.
- Elde edilen sonuç, yaş ve cinsiyetle karşılaştırılarak değerlendirilir 34.
Cooper testi, VO2 max (maksimal oksijen tüketimi) seviyesini tahmin etmek için de kullanılır; bu, bir sporcunun aerobik fitness ve antrenman yeteneklerini belirlemede önemli bir veridir 5.
5 kaynaktan alınan bilgiyle göre: