1923-1940 yılları arasında Türk edebiyatında roman, toplumsal ve bireysel konuları işleyen, gözlemci-gerçekçi bir anlayışla yazılmış eserler olarak tanımlanabilir. Bazı özellikler: Toplumsal konular: Kurtuluş Savaşı, Anadolu'nun yoksulluğu, cumhuriyetin getirileri ve toplumsal sorunlar gerçekçi bir şekilde işlenmiştir. Bireysel temalar: Psikolojik romanlar ve bireyin iç dünyasını yansıtan eserler de bu dönemde ortaya çıkmıştır. Öne çıkan yazarlar: Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Halide Edip Adıvar, Reşat Nuri Güntekin, Sadri Ertem ve Sabahattin Ali bu dönemin önemli yazarları arasındadır. Örnek eserler: Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun "Yaban" ve "Kiralık Konak". Halide Edip Adıvar'ın "Handan". Reşat Nuri Güntekin'in "Yaprak Dökümü". Sadri Ertem'in "Çıkrıklar". Sabahattin Ali'nin "Kuyucaklı Yusuf".