Şüpheci yaklaşım, genel geçer doğru bilginin insan için olanaksız olduğunu savunan felsefi bir görüştür. Şüpheciliğin iki ana biçimi vardır: 1. Kartezyen (akademik) şüphecilik: René Descartes'tan gelir ve özellikle duyusal deneyimlere dayanan dış dünya bilgisi konusunda kuşku duymayı öğütler. 2. Pyrrhoncu (radikal) şüphecilik: Duyusal bilgiye değil, her türlü iddiaya karşı inancın askıya alınmasını savunur. Şüphecilik, aynı zamanda günlük dilde, yerleşik kanılardan şüphelenme eğiliminde olan veya insanlara ve fikirlere güvenmeyen kişileri tanımlamak için de kullanılır.