Maârif-i Umûmiye, Osmanlı Devleti'nde 1857 yılında kurulan ve Cumhuriyet döneminde Maarif Vekâleti adını alan eğitim işlerinden sorumlu nazırlıktır. Maârif-i Umûmiye Nizamnâmesi ise, 1869 yılında hazırlanan ve Osmanlı eğitim sisteminde köklü değişikliklere yol açan bir hukuki metindir. Bu nizamname ile: İlkokulların yapısı ve öğretmenlerin mesleki formasyonu önem kazanmış, ilkokullar medresenin etki alanından çıkarılmıştır. Müslüman, gayrimüslim ve ecnebi okullar ortak bir yasal çatı altında birleştirilmek istenmiştir. Kız ve erkek çocukları için sıbyan mektepleri zorunlu hale getirilmiştir. Eğitim, medreseden uzaklaşarak modern bir yapıya kavuşmuştur. Nizamname, 1880 yılında uygulamaya konulabilmiştir.