Manastır

"The Nun" (Dehşetin Yüzü), Romanya'daki bir manastırda yaşayan genç bir rahibenin intiharını araştırmak üzere Vatikan tarafından gönderilen Rahip Burke ve Rahibe Irene'in hikayesini anlatıyor. Film, paranormal olayların ve açıklanamayan ölümlerin yaşandığı manastırın geçmişini de ele alıyor. Hikaye, hem manastırın tarihine hem de Lorraine Warren'a musallat olan siyah bir varlığa dayanıyor. Film, gerilim ve korku unsurlarını işliyor.

Manastırda geçen bazı korku filmleri: Keşişin Laneti (2011). Şeytanın Gölgesi (2018). Karanlık Manastır (2014). Kutsal Korku (2009). Manastırın Gölgesi (2012). Dehşetin Yüzü (2018). Ayrıca, "Gülün Adı (1986)" ve "Cehennem Azabı (2022)" gibi manastır temalı filmler de bulunmaktadır.

"La novizia" (1975), Giuliano Biagetti tarafından yönetilen bir İtalyan erotik komedi-drama filmidir. Filmin konusu: Genç bir adam, amcasını ziyaret etmek için yıllar önce ayrıldığı kasabaya geri döner. Amcası, bir hemşire ve acemi bir rahibe tarafından bakılmaktadır. Genç adam, zamanla bu rahibeye karşı derin bir özlem duymaya başlar. Film, 35 yaşındaki bir gencin, amcasının bakımını üstlenen acemi rahibe aşık olmasını anlatan, hem rahatsız edici hem de sıkıcı bir büyüme draması olarak değerlendirilmektedir.

Mor Gabriel Manastırı (Deyrulumur Manastırı), Mardin'in Midyat ilçesinde bulunmaktadır.

Umberto Eco'nun "Gülün Adı" adlı romanının sonunda, araştırmacı rahip Baskerville’li William ve onun müridi Adso, manastırın gizemli ve labirent gibi kütüphanesinde saklanan paha biçilmez bilgilerin yok olduğu bir yangınla karşılaşırlar. Kütüphaneyi kontrol eden kör kütüphaneci Jorge von Burgos, Aristoteles’in "Gülme" konulu bir yazısını saklamaktadır. Jorge, olayların ortaya çıkması üzerine kütüphaneyi ateşe verir ve yangında hayatını kaybeder.

Kirazlı Manastırı, 1922 yılında gerçekleşen Mübadele sonrasında terk edilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasının ardından, Yunanistan devletiyle yapılan anlaşma gereği, her iki ülke sınırları içinde kalan Müslümanlar ile Ortodoks Rumlar zorunlu göçe tabi tutulmuş ve bu süreçte 1 milyondan fazla insan yer değiştirmek zorunda kalmıştır.

Sümela Manastırı, Trabzon'un Maçka ilçesine bağlıdır.

Manastırdaki keşiş sayısı, manastırın büyüklüğüne ve türüne göre değişiklik gösterebilir. Örneğin, Sümela Manastırı gibi bazı manastırlar, tarih boyunca 60'tan fazla keşişi barındırmıştır. Genel olarak, manastırlara giriş yaşı ve kabul süreçleri de göz önünde bulundurularak, bir manastırda ortalama 10 ila 200 arasında keşiş bulunabilir.

En iyi manastır filmi olarak değerlendirilebilecek birkaç yapım: "Gülün Adı" (The Name of the Rose) (1986). "Manastırın Sırrı" (2010). "Genç Rahibeler" (2017). En iyi manastır filmi tercihi kişisel zevklere göre değişebilir.

Balıklı Meryem Ana Rum Manastırı'nın duvarlarında balık motiflerinin bulunmasının nedeni, manastırın altında yer alan ve içerisinde balıkların bulunduğu şifalı olduğuna inanılan havuzdur. Manastırın duvarlarında ayrıca Orta Çağ'dan kalma dekorlar, tablolar ve Ortodoks manastırlarında sıkça rastlanan Meryem Ana ve Hz. İsa portreleri de bulunmaktadır.

Trabzon'da iki tane Kızlar Manastırı bulunmaktadır: 1. Kızlar Manastırı (Panagia Theoskepastos): Trabzon'un Ortahisar ilçesinde, Boztepe'nin batı yamacında yer alır. 2. Kızlar Manastırı (Panagia Keramesta): Trabzon-Hamsiköy yolu üzerinde, Kiremitli Köyü Vadisi'nde bulunur.

Ani Horomos Manastırı, Bagratlı (Pakraduni) Kralı Abas'a aittir.

Dul rahibeler, diğer rahibelerle aynı görevleri üstlenirler. Başlıca faaliyetleri: İbadet ve dua: Manastır hayatı boyunca düzenli olarak ibadet ederler. Dini eğitim ve rehberlik: Topluma dini bilgileri aktarır ve manevi danışmanlık yaparlar. Sosyal hizmetler: Hastanelerde çalışır, hastaları tedavi eder, yoksullara yardım eder ve yetimhanelerde görev alırlar. Hayır işleri: Göçmen yardımı ve sığınma evlerinde çalışma gibi toplumsal faaliyetlerde bulunurlar. Rahibeler, genellikle evlenemedikleri için çocuk sahibi olamazlar.

Zlatá Koruna (Altın Taç), Kral Přemysl Otakar II tarafından 1263 yılında kurulan bir manastırdır.

Oşki Manastırı'nın hikayesi şu şekilde özetlenebilir: İnşa Tarihi ve Amacı: Oşki Manastırı, 963-973 yılları arasında Gürcü Kralı III. Davit Kuropalati zamanında inşa edilmiştir. Eğitim Merkezi: Manastır, eski Gürcü kültüründe önemli bir eğitim merkezi olarak öne çıkmıştır. Freskler ve Süslemeler: Manastır ve kilise, 1036 yılında kutsal eşyalar ve fresklerle süslenmiştir. Tarihsel Önemi: Manastır, Tao bölgesinde kalan Gürcü Ortodoks manastırlarından biridir. Günümüzdeki Durum: Manastır, Gürcü egemenliğinden çıktıktan sonra camiye çevrilmiş ve terk edilmiştir. Oşki Manastırı'nın yer adının etimolojisine ilişkin farklı görüşler de bulunmaktadır. Oşki Manastırı'nın hikayesi ile ilgili daha fazla bilgiye şu kaynaklardan ulaşılabilir: tr.wikipedia.org; turkcebilgi.com.

Kirazlı Tepe adıyla ilgili iki farklı hikaye bulunmaktadır: 1. İstanbul, Üsküdar'da bir mahalle: Kirazlıtepe, Üsküdar'da sahile doğru uzanan bir tepedir. 2. Isparta'da bir tepe: Eskiden yarı açık cezaevindeki mahkumların çalıştığı, ayyaşların toplandığı ve her türlü rezaletin yaşandığı bir yer olan Kirazlı Tepe, savcılık tarafından aile mekanı haline getirilmiştir. Ayrıca, Kahramanmaraş'ın Çağlayancerit ilçesinde de Kirazlı Kale Tümülüsü adında tarihi bir ören yeri bulunmaktadır.

Büyükada'daki manastır yolu, Aya Yorgi Kilisesi ve Manastırı'na çıkar.

Türkiye'deki en eski manastır olarak Surp Garabet Manastırı gösterilebilir. Bu manastır, tarihsel olarak Aydınlatıcı Aziz Grigor tarafından Büyük Ermenistan'ın Taron Bölgesi'nde 4. yüzyılda kurulmuştur ve günümüzde Muş'un Çengilli (Yukarıyongalı) köyünde yer almaktadır. Ayrıca, Aya Nikola Manastırı da önemli bir tarihi geçmişe sahiptir. Bu manastır, Likya'nın Myra yöresinde yaşamış olan Aya Nikola'ya adanmış olup, 6. yüzyıldaki I. Justinianus dönemine ait en iyi kaya manastırlarından biridir ve Kırklareli'nin Kıyıköy kasabasında bulunmaktadır. Diğer bir aday ise Vazelon Manastırı'dır. Bu manastır, Trabzon Maçka'da yer almakta olup, milattan sonra 270-317 yılları arasında inşa edildiği tahmin edilmektedir.

Ermenistan'ın en büyük manastırı, Kutsal Eçmiadzin Katedrali'dir. Surp Garabet Manastırı ise Batı Ermenistan'daki en büyük ve en kutsal ibadet yeri olarak kabul edilir, ancak Kutsal Eçmiadzin'den sonra gelir.

Senobitik yaşam, manastır hayatı olarak da bilinir ve bir arada yaşayan topluluklar halinde, ortak akıl ve tevazu ön planda tutularak sürdürülen yaşamı ifade eder. Eremitik yaşam ise münzevilik olarak adlandırılır ve yalnız başına, toplumdan uzakta, dua, meditasyon ve çile ile geçen bir yaşamı tanımlar. Eremitik yaşam, zamanla radikal Hristiyanlığın bir ifadesi haline gelmiş ve Mesih'in her şeyden vazgeçme çağrısına bir yanıt olmuştur.