Mandater yönetim, I. Dünya Savaşı'ndan sonra, bazı az gelişmiş ülkelerin, kendi kendilerini yönetecek bir düzeye eriştirilip bağımsızlığa kavuşturuluncaya kadar, Milletler Cemiyeti adına yönetmek üzere bazı büyük devletlere verilen yetkidir. Mandater yönetimlerin tarihçesi: 1919 Paris Barış Konferansı'nda gündeme gelmiş ve 28 Haziran 1919'da imzalanan Milletler Cemiyeti Sözleşmesi'nin 22. maddesinde resmen tanımlanmıştır. A, B ve C sınıfı olarak üç gruba ayrılmıştır. A sınıfı, Osmanlı Devleti'nden ayrılan Arap ülkelerini içermiştir. B sınıfı, Almanya'nın Afrika'daki eski sömürgelerinden oluşmuştur. C sınıfı, Okyanusya'daki bazı adalar ve Namibya'yı kapsamıştır. Önemli örnekler: Irak Mandası, 1932'de bağımsız Irak Krallığı'nın ilan edilmesiyle sona ermiştir. Suriye'de manda yönetimi 1944'e, Filistin'de ise 1948'e kadar sürmüştür.