Osmanlı İmparatorluğu'nda vilayetler, 1864 yılından itibaren "İdare-i Vilâyet Nizamnâmesi"ne göre yönetilmiştir. Vilayet yönetiminin bazı özellikleri: Vali: Vilayetlerin yöneticisi olup, her türlü işten sorumlu ve devletin temsilcisiydi. İdari organlar: Vilayet, liva, kaza ve köylerden oluşan bir hiyerarşiye sahipti. Meclisler: Vilayet merkezinde "Büyük Meclis" ve "Umumi Meclis" ile liva ve kazalarda idare ve genel meclisler bulunmaktaydı. Mali yönetim: Sâlyâneli eyaletlerde vergiler merkeze gönderilirken, sâlyânesiz eyaletlerde has, zeamet ve tımar sistemi uygulanıyordu. 1871 yılında "İdare-i Umumiye-i Vilâyet Nizamnâmesi" ile yeni düzenlemeler yapılmış ve bu sistem yaygınlaştırılmıştır.