PSO (Particle Swarm Optimization), 1995 yılında Dr. Eberhart ve Dr. Kennedy tarafından geliştirilmiş, popülasyon tabanlı sezgisel bir optimizasyon tekniğidir. PSO'nun temel özellikleri: Çözüm arayışı: PSO'da çözümü arayan her bir bireye parçacık, tüm parçacıkların bulunduğu popülasyona ise sürü adı verilir. Uygunluk fonksiyonu: Parçacıkların çözüme ne kadar yakın olduğunu anlamak için uygunluk fonksiyonu kullanılır. Değişim hızı: Her parçacığın yapacağı hareket, değişim hızı fonksiyonu ile belirlenir. Yakınsama: Tüm parçacıklar, en iyi çözüme sahip parçacığa çekilerek yakınsama sağlanır. Kullanım alanları: Kümeleme: Veri setlerini mesafeye dayalı olarak kümelere ayırmak için kullanılır. Sinir ağı eğitimi: PSO, sinir ağlarını eğitmek için uygun bir algoritmadır. PSO, hızlı sonuç bulması, az parametre gerektirmesi ve yerel optimumlara takılma riskinin az olması gibi avantajlara sahiptir.