Osmanlı'da vakıf hukuku, İslam hukuku çerçevesinde şekillenmiş ve vakıfların hukuki temellerini düzenlemiştir. Bazı özellikler: Vakıf Şartları: Vakfeden kişi, vakfa hukuka aykırı olmayan her türlü şartı koyabilir ve bu şartlar sonradan değiştirilemezdi. Mülkiyet: Vakıflar, mülk mallar üzerinde kurulurdu ve bu mallar üzerinde tasarruf hakkı kısıtlanırdı. Devlet Müdahalesi: Devlet, sahih vakıflara el koymazdı. Yönetim: Vakıflar, mütevelliler tarafından yönetilirdi ve mütevellinin vakıf malları üzerinde tasarruf ve ücret talep etme hakkı vardı. Çeşitler: Vakıflar, hayri ve zürri olarak ikiye ayrılırdı. Müstakil Eserler: Vakıf hukuku ile ilgili Ali Haydar Efendi'nin "Tertîbü’s-sunûf fî ahkâmi’l-vukûf" ve Ömer Hilmi Efendi'nin "İthâfu’l-Ahlâf fî Ahkâmi’l-Evkâf" gibi eserler kaleme alınmıştır.