Orta Çağ müziği, M.S. 6. yüzyıldan Rönesans'ın etkili olmaya başladığı 15. yüzyıla kadar gelişen bir müzik türüdür. Kilise müziği, ayinler etrafında dinsel motiflerle şekillenmiştir. Halk müziği ise sözlü olarak danslar ve eğlenceler etrafında şekillenmiştir. Orta Çağ'da kullanılan bazı çalgılar: Telli çalgılar: Arp, kitara, lir, lavta, viele (viyolanın atası). Üfleme çalgılar: Obua, trompet, küçük boy davullar, kanun, santur. Vurmalı çalgılar: Ziller, çıngıraklar, çelik üçgenler. Orta Çağ'da müzik, genellikle tek seslidir ve kilise tarafından sıkı bir denetim altında tutulmuştur.