İtalyan Yeni Gerçekçilik Akımı, II. Dünya Savaşı sonrasında İtalya'da ortaya çıkmış bir sinema akımıdır. Akımın bazı özellikleri: Temalar: Yoksulluk, işsizlik, umutsuzluk ve ahlaki çöküş gibi savaş sonrası temalar işlenir. Mekan ve ışık kullanımı: Çekimler sokakta yapılır ve doğal ışık tercih edilir. Oyuncular: Profesyonel olmayan oyuncularla doğaçlama çekim yapılır. Dialoqlar: Edebi diyaloglar yerine günlük konuşma dili kullanılır. Kurgu: Basit ve doğal bir kurgu tercih edilir. Bütçe: Filmler düşük bütçelerle çekilir. Akımın öncü yönetmenleri: Roberto Rossellini, Vittorio De Sica, Luchino Visconti. Akımın bazı filmleri: Roma, Açık Şehir (Roma, Città Aperta, 1945); Bisiklet Hırsızları (Ladri di biciclette, 1948); La terra trema (1948); Umberto D. (1952).