Sonradan görme deyimi, önceleri yoksul iken sonrasında zenginleşen, kökende fakir olduğu için zenginliği hazmetmekte zorlanarak gösterişe, şatafata, abartılı davranışlara yönelen, hal ve hareketlerinde kaba bir burjuva tavrı takınan kimseler için kullanılır. Bu deyimin kökeni hakkında spesifik bir bilgi bulunamamıştır. Ancak, "sonradan görme" ifadesi, divan şairlerinin eserlerinde de yer almıştır. Ayrıca, Kuran'da kendilerine nimet verildiğinde azgınlaşan insanlardan söz edilmesi, sonradan görme karakterinin cahiliye toplumundaki yansımaları olarak yorumlanabilir.