Yazeka
Arama sonuçlarına göre oluşturuldu
Ziya Osman Saba'nın "Sebil ve Güvercinler" şiiri, hayatın geçiciliğini ve ölümün dünyadaki tüm canlılar için kaçınılmaz son olduğunu anlatır 12.
Şiirde, güvercinler üzerinden insan hayatı ve hikayesi anlatılır 1. Güvercinler, hareketli ve sürekli seyir halinde olan ölümlü insanları; sebil ise yalancı dünyayı temsil eder 1.
Şiirde ayrıca, dünya hayatının zorlukları çöl imgesiyle ifade edilir 3. "Uçuşan beyaz tüyler" ise özlemi ve yitirmişliği anlatır 3.
Şiirin son dizesinde geçen "bomboş sebil" cümlesi, ölen insanların arkalarında bıraktığı boşluğu simgeler 2. "Şimdi bomboş sebilden selviler bir şey sorar" dizesinde ise selvilere insan özelliği verilerek teşhis (kişileştirme) sanatı yapılır 3.
"Sebil ve Güvercinler" şiiri, aynı zamanda insan sevgisini, toplumdaki yardımlaşmayı, barışı ve umudu da simgeler 4.
5 kaynaktan alınan bilgiyle göre: