Osmanlı padişahları, tebdil-i kıyafet ile halkın arasına karışarak birkaç amacı gerçekleştirmeyi hedeflerlerdi: Halkın durumunu gözlemlemek: Halkın yaşam koşullarını, ihtiyaçlarını ve memnuniyetsizliklerini yerinde görmek. Yönetim hakkındaki düşünceleri öğrenmek: Tebaalarının yönetim hakkındaki düşüncelerini ve şikayetlerini dinlemek. Dedikoduları ve sokak haberlerini takip etmek. Gizli ve önemli toplantıları sessizce gerçekleştirmek. Ayrıca, bazı padişahlar bu uygulamayı vezirlerle büyük devlet memurlarını denetlemek ve işlerini dürüst yapıp yapmadıklarını kontrol etmek için de kullanırlardı.