Osmanlı'da eşraf, genellikle bir toplumda ileri gelenleri ifade etmek için kullanılan bir terimdir. TDK sözlüğüne göre eşraf kelimesinin üç farklı anlamı vardır: 1. Saygın kişilerden kurulu bir topluluk. 2. Zengin kişiler. 3. İleri seviyede ilme sahip olan kanaat önderleri. Ayrıca, "eşraf" kelimesi, "şerefli, haysiyetli" anlamına gelen "şerif" kelimesinin çoğuludur.