Python

Python ile açılabilecek dosyalar, metin dosyaları (text files) ve ikili dosyalar (binary files) olarak ikiye ayrılır. Metin dosyaları, insan tarafından okunabilir karakter dizileri (harfler, rakamlar, semboller) içerir ve genellikle `.txt`, `.py`, `.csv`, `.html`, `.json`, `.xml` gibi uzantılara sahiptirler. İkili dosyalar, ham byte dizileri içerir ve resim dosyaları (.jpg, .png), ses/video dosyaları (.mp3, .mp4), çalıştırılabilir programlar (.exe, .dll), sıkıştırılmış dosyalar (.zip, .gz) ve Python'un pickle modülü ile kaydedilen nesneler gibi verileri kapsar. Python'da bir dosyayı açmak için `open()` fonksiyonu kullanılır. En yaygın modlar şunlardır: 'r' (okuma). 'w' (yazma). 'a' (ekleme). 'x' (özel oluşturma).

Visual Studio Code'da Python sürümünü güncellemek için aşağıdaki adımlar izlenebilir: 1. Python yorumlayıcısını seçin: - "Python: Select Interpreter" komutunu kullanarak, VS Code'un komut paletinden (Ctrl+Shift+P) mevcut Python yorumlayıcıları listesinden istediğiniz sürümü seçin. - Eğer VS Code yorumlayıcıyı otomatik olarak bulmuyorsa, "Environments - Manually specify an interpreter" seçeneğini kullanarak manuel olarak belirtin. 2. Sistem ayarlarını güncelleyin: - Python sürümü değiştiyse, ortam değişkenlerini (örneğin, `C:\Users\YourName\AppData\Local\Programs\Python\Python##`) yeni sürüme göre düzenleyin. 3. Terminali kontrol edin: - VS Code terminalinde Python sürümünü kontrol edin. Ayrıca, Python için gerekli uzantıların yüklendiğinden emin olun.

Deep copy, orijinal nesne içeriği ile aynı veri yapısına sahip, tamamen bağımsız yeni bir referans üretir. Deep copy'nin bazı kullanım alanları: Bellek yönetimi: Deep copy, büyük nesnelerin kopyalanması sırasında bellek tasarrufu sağlar. Veri bütünlüğü: Kopyalanan nesnenin tamamen yeni referanslara sahip olması, veri bütünlüğünü korur. Karmaşık veri yapıları: Özellikle çok fazla özelliğe sahip sınıflarda, yeni özellikler eklendiğinde kopyalama işlemlerinin güncellenmesi gerekliliğini ortadan kaldırır. Deep copy yapılabilmesi için kopyalanacak sınıfın Serializable attributesine sahip olması gerekir.

Iterable (Üzerinde Döngü Yapılabilen Nesne) ve Iterator (İteratör) Arasındaki Temel Farklar: Iterable: Üzerinde döngü yapılabilen bir nesnedir. Iterator: Iterable nesneleri üzerinde dolaşmak için kullanılan bir nesnedir. Özetle: - Iterable, üzerinde döngü yapılan nesneyi temsil eder. - Iterator, bu nesne üzerinde belirli bir sıradaki elemanları ziyaret etmeyi sağlar.

C ve Python arasında hangisinin daha iyi olduğu, kullanım amacına bağlıdır. Python'un avantajları: Öğrenme kolaylığı. Zengin kütüphane ekosistemi. Hızlı geliştirme. Python'un dezavantajları: Performans sınırlamaları. Bellek yönetimi. C'nin avantajları: Performans. Bellek yönetimi. Gerçek zamanlı uygulamalar. C'nin dezavantajları: Karmaşık söz dizimi. Öğrenme süreci.

MEB'in hazırladığı "Herkes İçin Python Programlama Dili" kitabını indirmek için aşağıdaki kaynaklar kullanılabilir: researchgate.net. ogretmen.meb.gov.tr. Ayrıca, kitabın bazı bölümlerine Google Drive üzerinden de erişim sağlanabilir.

Reduce yöntemi, bir diziyi tek bir değere indirgemek için kullanılır. Kullanım adımları: 1. Geri çağrı fonksiyonu: Bu fonksiyon, bir birikimci ve dizinin mevcut elemanını alır. 2. Başlangıç değeri: Başlangıç değeri belirtilmezse, dizinin ilk elemanı başlangıç değeri olarak kabul edilir. 3. İşlem: Reduce metodu, dizi üzerinde dolaştıkça sonuçları biriktirir ve nihayetinde tek bir değer üretir. Örnek kullanım: ```javascript const numbers = [1, 2, 3, 4, 5]; const toplam = numbers.reduce((birikimci, mevcut) => birikimci + mevcut, 0); console.log(toplam); // 15 ``` Bu örnekte, `birikimci` değeri 0'dan başlar ve geri çağrı fonksiyonu her dizi elemanını `birikimci`'ye ekler. Bazı kullanım alanları: Dizi toplama. Ortalama hesaplama. Dizi birleştirme. Frekans hesaplama. Reduce metodu, orijinal diziyi değiştirmez; bunun yerine, belirtilen işlevi kullanarak oluşturulan yeni bir değeri döndürür.

Inputa girilen değerin hesaplanması, kullanılan programlama diline ve uygulamanın yapısına bağlı olarak farklı yöntemlerle yapılabilir. İşte bazı örnekler: JavaScript'te inputa girilen karakterlerin sayısının hesaplanması: Bu, YouTube'da bir video ile açıklanmıştır. React'te input değerlerinin hesaplanması: "State'i yukarı taşıma" yöntemiyle, her iki input değeri de aynı state üzerinden hesaplanır ve senkron bir şekilde güncellenir. JavaScript'te inputa otomatik girilen değerin çarpılması: Bu, R10.net sitesinde bir örnekle açıklanmıştır. React'te inputtan gelen verinin sürekli görülmesi: "x.target.value" kullanımı ile inputa girilen değer her veri girişinde veya silindiğinde elde edilebilir.

Girilen sayının tek mi çift mi olduğunu bulan program örnekleri aşağıdaki kaynaklarda bulunabilir: yazilimkodlama.com. gist.github.com. mmsrn.com. furkanaktas.com.

Tanımlanan üç sayı değişkenin hepsi 0'dan büyük ve çift ise ekrana "sayılar sıfırdan büyük ve hepsi çift", aksi hâlde "sıfırdan küçük sayı veya çift olmayan sayı var" yazdıran program örnekleri: C++ kodu: ```cpp #include <iostream> auto eval = [](int a, int b, int c) { auto check = [](int n){ return (n>0) && (n%2==0); }; return std::cout << (check(a) && check(b) && check(c) ? "Sayilar sifirdan buyuk ve hepsi cift\n" : "Sifirdan kucuk sayi veya cift olmayan sayi var\n"); }; int main(int argc, char argv[]) { int a, b, c; std::cout << "Uc sayi giriniz: "; std::cin >> a >> b >> c; eval(a, b, c); return 0; } ``` Python kodu: ```python # Lambda function eval = lambda a, b, c: print("Sayilar sifirdan buyuk ve hepsi cift") if all((x>0 and x%2==0) for x in [a, b, c]) else print("Sifirdan kucuk sayi veya cift olmayan sayi var") # main fonksiyonu def main(): a, b, c = map(int, input("Uc sayi giriniz: ").split()) eval(a, b, c) if __name__ == "__main__": main() ``` Bu programlar, kullanıcıdan üç sayı girilmesini bekler ve bu sayıların belirtilen koşulları sağlayıp sağlamadığına göre ekrana mesaj yazdırır.

Python'da joystick kullanmak için aşağıdaki kütüphaneler kullanılabilir: pynput. pydirectinput. pyfirmata. Python'da joystick kullanımı için örnek bir kod: ```python import pyfirmata, pyfirmata.util import time from pynput.keyboard import Key, Controller keyboard = Controller() # Arduino UNO'nun takılı olduğu portu aşağıdaki '/dev/ttyUSB0' yazdığım yere yazınız. board = pyfirmata.Arduino('/dev/ttyUSB0', baudrate=57600) iterator = pyfirmata.util.Iterator(board) iterator.start() # Joystick'lerin değerlerine göre klavyedeki uygun tuşlara basacak fonksiyonu tanımlıyoruz. def klavyekontroljoy(x, y, z): if x > 70: keyboard.press(f"{y}") print(f"{y} tuşu basılı") if x < 70: keyboard.release(f"{y}") if x < 30: keyboard.press(f"{z}") print(f"{z} tuşu basılı") if x > 30: keyboard.release(f"{z}") # Butonların değerlerine göre klavyedeki uygun tuşlara basacak fonksiyonu tanımlıyoruz. def klavyekontrolbut(x, y): if x == 0: keyboard.press(f"{y}") print(f"{y} tuşu basılı") if x == 1: keyboard.release(f"{y}") time.sleep(1) ``` Bu kod, joystick'in değerlerine göre klavyedeki uygun tuşlara basılmasını sağlar. Python'da joystick kullanımı hakkında daha fazla bilgi için aşağıdaki kaynaklar incelenebilir: YouTube. "How To Use Joysticks & Controllers

Math kütüphanesi ile yazılmış örnek bir program: ```c++ #include <iostream> #include <cmath> using namespace std; int main(){ int a = 3, b = 4, hip; hip = a a + b b; cout << "Hipotenus =" << hip << endl; system ("pause"); return 0; } ``` Bu program, `hip = a a + b b;` satırı ile hipotenüs hesaplama işlemini gerçekleştirir. Math kütüphanesi fonksiyonları kullanılarak yazılan diğer örnek programlar: Alan hesaplama. Kullanıcıdan veri alarak işlem yapma. If, else, elseif kullanarak sıralama. Math kütüphanesi fonksiyonları, belirli yaygın matematiksel hesaplamaların yapılmasını sağlar. Math kütüphanesi fonksiyonlarını kullanmak için, `#include önişlemci talimatı ile kütüphanenin programa dahil edilmesi gerekir.`

Python 3 ve Python 3.13 arasındaki bazı farklar: Performans: Python 3.13, özellikle çöp toplama ve yorumlayıcı optimizasyonları ile daha hızlı çalışma imkanı sunar. Tür Açıklamaları: 3.13, tür açıklama (hinting) ile ilgili hataları düzeltir ve tür sistemini daha sağlam hale getirir. Asenkron Programlama: asyncio.run() ile ilgili sorunlar 3.13'te düzeltilmiştir, bu da asenkron programlama için daha güvenilir bir deneyim sağlar. Yeni İşlevler: 3.13, partitioned() gibi yeni yerleşik işlevler sunar. Hata Mesajı İyileştirmeleri: Çalışma zamanı hatalarında gösterilen geri izlemelere renk eklenmiş ve hataların nasıl düzeltileceğine dair öneriler sunan hata mesajları eklenmiştir. Kod Yapıştırma Desteği: Kod yapıştırma işlemi, bir komut dosyasında olduğu gibi doğrudan yapılabilir. JIT Derleyicisi: Deneysel bir Just-In-Time (JIT) derleyicisi içerir, ancak bu derleyici henüz günlük kullanıma hazır değildir.

Python dili, diğer programlama dillerine göre genellikle daha kolaydır. Python'un bazı avantajları: Okunabilirlik ve basit sözdizimi. Çok yönlülük. Açık kaynak. Öğrenme süresi. Ancak, Python'un bazı dezavantajları da vardır: Performans. Büyük ölçekli uygulamalar.

Getir'in yazılım dili Python'dur.

Python'da tek satırlık yorum yapmak için `#` (diyez) işareti kullanılır. Örnek: ```python # Kullanıcıdan yaş bilgisi alıyoruz age = input("Yaşınızı giriniz: ") ``` Bu işareti gördüğü an Python, o satırı dikkate almaz ve çalıştırmaz.

Deep copy (derin kopyalama) yöntemi, bir nesnenin veya dizinin tüm özelliklerini, iç içe geçmiş nesneler ve diziler dahil olmak üzere kopyalar ve orijinal nesneden tamamen bağımsız yeni bir nesne oluşturur. Deep copy'nin çalışma şekli: Tüm özelliklerin kopyalanması. Yeni nesne oluşturulması. Değişikliklerin etkilememesi. Python'da deep copy işlemi, `copy` modülündeki `deepcopy` yöntemi ile gerçekleştirilir.

Python'da not ortalaması hesaplamak için aşağıdaki adımlar izlenebilir: 1. Kullanıcıdan notların alınması. 2. Ortalamanın hesaplanması. 3. Sonucun görüntülenmesi. Örnek kod: ```python vize = float(input("Vize notunu giriniz: ")) proje = float(input("Proje notunu giriniz: ")) final = float(input("Final notunu giriniz: ")) ortalama = vize0.3 + proje0.3 + final0.4 print("Ortalamanız: ", ortalama) if ortalama >= 50: sonuc = 'geçti' else: sonuc = 'kaldı' print("Sonucunuz: ", sonuc) ``` Harf notu sistemine göre hesaplama için: ```python def harf_notu_hesapla(ortalama): if ortalama >= 90: return "AA" elif ortalama >= 85: return "BA" elif ortalama >= 80: return "BB" elif ortalama >= 75: return "CB" elif ortalama >= 70: return "CC" elif ortalama >= 60: return "DC" else: return "FF" vize = float(input("Vize notunuzu giriniz: ")) final = float(input("Final notunuzu giriniz: ")) ortalama = (vize 0.4) + (final 0.6) print("Harf Notunuz:", harf_notu_hesapla(ortalama)) ``` Bu kodlar, Python'da not ortalamasını hesaplamak için temel bir yapı sunar.

Visual Studio Code (VSCode) ile Python için hangi sürümün kullanılabileceğine dair kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Ancak, VSCode'un desteklediği bazı Python sürümleri şunlardır: Python 2.7; Python 3.4 ve üzeri; Anaconda (veri bilimi amaçları için). VSCode, sisteminizde kurulu olan Python yorumlayıcılarından birini seçmenize olanak tanır. Python sürümü seçimi, kullanım amacınıza ve katkıda bulunmayı planladığınız projelerin gereksinimlerine bağlı olarak yapılmalıdır.

Python'da temel kavramlar şunlardır: Değişkenler: Verileri bellekte saklayan isimli konteynerlerdir. Veri Tipleri: Python'da kullanılan temel veri tipleri şunlardır: int: Tam sayılar. float: Ondalıklı sayılar. str: Metin dizileri, tek veya çift tırnak içine alınır. bool: Mantıksal değerler, sadece True veya False olabilir. NoneType: Bir değişkenin değerinin olmadığını belirtir. Anahtar Kelimeler: Python'un, dilin yapısı için özel anlamları olan ve değişken, fonksiyon veya başka bir tanımlayıcı adı olarak kullanılamayan ayrılmış kelimeleridir. Yorum Satırları: Kodun ne yaptığını açıklamak, notlar almak veya kodun belirli kısımlarını geçici olarak devre dışı bırakmak için kullanılır. Liste (list): Sıralı, değiştirilebilir öğeler koleksiyonudur. Demet (tuple): Sıralı, değiştirilemez öğeler koleksiyonudur. Sözlük (dictionary): Anahtar-değer çiftlerini depolayan bir koleksiyondur. Küme (set): Benzersiz öğeler içeren bir koleksiyondur.