"Bir sabah 8,15 uçağıyla Berlin'e uçarken, bomboş bir uçakta 2A ve 2B'ye oturduk biz. Boş uçakta yanyana! Uçak kalkmadan uyurum ben, yorucu bir tempoda çalıştığım için hep uyurum ben. Dikine uyuyabilen bir insanım, ne kadar hoş bir çocuk onun yanında uyumayayım şimdi horlarım ben diye, başka yere oturdum. Uçak indi, uçaktan indik, pasaport kuyruğuyla karşılaştım, 1 saat 45 dakika! O kuyrukta 2 tane Türk, konuşmaya başladık 234."